hepatologia
Hepatologia to dziedzina medycyny zajmująca się diagnostyką, leczeniem i profilaktyką chorób wątroby. Obejmuje ona szeroki zakres schorzeń od ostrych i przewlekłych zapaleń wątroby, przez choroby metaboliczne, autoimmunologiczne, do marskości i nowotworów wątroby.
Specjaliści w tej dziedzinie – hepatolodzy – zajmują się leczeniem wirusowych zapaleń wątroby (HBV, HCV, HAV), alkoholowej choroby wątroby, niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD), autoimmunologicznych chorób wątroby, chorób dróg żółciowych oraz pierwotnego i wtórnego raka wątroby. Hepatologia obejmuje również kwalifikację pacjentów do transplantacji wątroby i opiekę nad nimi po przeszczepie.
W diagnostyce chorób wątroby wykorzystuje się szereg badań laboratoryjnych (m.in. enzymy wątrobowe, markery wirusowe, autoprzeciwciała), obrazowych (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, elastografia) oraz inwazyjnych (biopsja wątroby). Nowoczesna hepatologia korzysta z osiągnięć biologii molekularnej, immunologii i farmakologii, co przyczyniło się do znacznego postępu w leczeniu wielu chorób wątroby, w tym do opracowania skutecznych terapii przeciwwirusowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzona wada serca u dorosłych – Leczenie
Wrodzona wada serca (CHD) jest najczęstszą wadą wrodzoną, a dzięki postępom w pediatrycznej kardiologii i technikom chirurgicznym liczba dorosłych pacjentów z ACHD wzrosła do 1,5-2 milionów w USA. Mimo skutecznej korekcji w dzieciństwie, pacjenci wymagają dożywotniej specjalistycznej opieki, gdyż są narażeni na późne powikłania, takie jak niewydolność serca, arytmie, nadciśnienie płucne i powikłania zakrzepowo-zatorowe. Opieka powinna być prowadzona przez kardiologa specjalizującego się w ACHD, obejmującą regularne badania obrazowe (echokardiografia, MRI, TK), testy wysiłkowe i monitorowanie EKG, z częstotliwością wizyt co 1-2 lata w zależności od złożoności wady. Farmakoterapia, choć oparta na ograniczonych danych, odgrywa kluczową rolę w kontroli arytmii, profilaktyce zakrzepowo-zatorowej, leczeniu niewydolności serca (ACEI, ARB, beta-blokery, diuretyki, ARNI, SGLT2) oraz nadciśnienia płucnego, z uwzględnieniem specyfiki zespołu Eisenmengera i ryzyka krwioplucia.
ablacja prądem o częstotliwości radiowej, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk, arytmia, balonowa walwuloplastyka, beta-bloker, cewnikowanie serca, diuretyk, doustny antykoagulant, echokardiografia, elektrofizjologia, gastroenterologia, hepatologia, infekcja serca, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor kotransportera sodowo-glukozowego 2, kanał przedsionkowo-komorowy, kardiolog wrodzonych wad serca, kardiologia interwencyjna, krioablacja, krwioplucie, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, medycyna matczyno-płodowa, monitorowanie EKG, nadciśnienie płucne, niewydolność serca, obrazowanie serca, operacja Fontana, operacja korzenia aorty, osłabienie mięśnia sercowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, procedura Rossa, profilaktyka antybiotykowa, przetrwały otwór owalny, przetrwały przewód tętniczy, przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej, przezcewnikowa wymiana zastawki płucnej, pulmonologia, rehabilitacja kardiologiczna, rezonans magnetyczny serca, stenoza aortalna, test wysiłkowy, tomografia komputerowa, transplantacja serca, ubytek przegrody międzykomorowej, udar mózgu, urządzenie wspomagające pracę komór, wrodzona wada serca, wrodzona wada serca u dorosłych, wszczepialny kardiowerter-defibrylator, zapalenie wsierdzia, zespół Eisenmengera - Leksykon leków
Przedawkowanie – Apenal 80 mg
Przedawkowanie paracetamolu w formie czopków Apenal (50 mg lub 80 mg) prowadzi do rozwoju objawów klinicznych w ciągu pierwszych kilkunastu godzin, początkowo niespecyficznych, takich jak nudności, wymioty, nadmierna potliwość, senność i ogólne osłabienie. Istotnym klinicznie momentem jest pozorne ustąpienie objawów około 24 godziny po przyjęciu toksycznej dawki, które może maskować postępujące uszkodzenie wątroby. W fazie uszkodzenia wątroby (24-72 godziny) pojawiają się objawy takie jak rozpieranie w nadbrzuszu, powrót nudności oraz żółtaczka, wskazujące na ciężkie uszkodzenie wątroby wymagające natychmiastowej interwencji. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia paracetamolu we krwi, które w korelacji z czasem od przyjęcia leku pozwala ocenić rokowanie i konieczność leczenia odtrutkami.
acetylocysteina, funkcja wątroby, hepatologia, hepatotoksyczność, metionina, nadmierna potliwość, nudności, oddział intensywnej terapii, ogólne osłabienie, przedawkowanie paracetamolu, rozpieranie nadbrzusza, rozpoznanie przedawkowania, stężenie paracetamolu we krwi, swoista odtrutka, toksyczna dawka leku, toksykologia, uszkodzenie wątroby, wymioty, zatrucie, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroUrso 250 mg
Przedawkowanie kwasu ursodeoksycholowego zawartego w preparacie AuroUrso 250 mg objawia się głównie biegunką, która może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Mechanizm farmakokinetyczny leku charakteryzuje się zmniejszonym wchłanianiem przy wzrastającej dawce, co ogranicza ryzyko ciężkich objawów przedawkowania. W przypadku ostrego przedawkowania nie jest konieczne stosowanie antidotum ani procedur eliminacji leku; zaleca się jedynie leczenie objawowe ukierunkowane na wyrównanie zaburzeń płynowo-elektrolitowych. Inne objawy przedawkowania są rzadkie i nie wymagają specyficznego postępowania.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas ursodeoksycholowy – Wskazania do stosowania
Kwas ursodeoksycholowy (UDCA) jest szeroko stosowany w gastroenterologii i hepatologii, przede wszystkim w leczeniu cholesterolowych kamieni żółciowych o średnicy do 15 mm (do 2 cm w przypadku Ursoxyn), które są przepuszczalne dla promieni rentgenowskich i występują przy zachowanej czynności pęcherzyka żółciowego. UDCA jest wskazany u pacjentów z przeciwwskazaniami do leczenia chirurgicznego lub brakiem zgody na zabieg, a także przy potwierdzonym laboratoryjnie przesyceniu żółci cholesterolem (Ursoxyn). Ponadto, preparaty takie jak Ursofalk, Ursocam, Ursopol, Proursan, AuroUrso i Ursoxyn są stosowane w leczeniu pierwotnej marskości żółciowej wątroby (PBC) pod warunkiem braku niewyrównanej marskości, refluksowego zapalenia błony śluzowej żołądka, cholestazy ciężarnych (tylko Ursocam i Ursopol, w II i III trymestrze ciąży) oraz zaburzeń wątroby i dróg żółciowych związanych z mukowiscydozą u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat. Ursoxyn dodatkowo znajduje zastosowanie jako terapia wspomagająca przed i po litotrypsji kamieni nerkowych.
cholestaza ciężarnych, drogi żółciowe, hepatologia, interwencja chirurgiczna, kamienie cholesterolowe, kwas ursodeoksycholowy, litotrypsja, mukowiscydoza, niewyrównana marskość wątroby, pęcherzyk żółciowy, pierwotna marskość żółciowa wątroby, refluks żółciowy, refluksowe zapalenie żołądka, zaburzenia czynności wątroby, zapalenie dróg żółciowych, zarzucanie żółci