wstrzyknięcie podśluzówkowe
Wstrzyknięcie podśluzówkowe to technika iniekcyjna polegająca na podaniu leku bezpośrednio pod błonę śluzową. Jest to jedna z metod stosowanych w medycynie, szczególnie w gastroenterologii, laryngologii i stomatologii, umożliwiająca miejscowe dostarczenie substancji leczniczej.
Procedura ta jest często wykorzystywana podczas endoskopowych zabiegów w przewodzie pokarmowym, np. przy endoskopowej resekcji śluzówki (EMR) lub endoskopowej dysekcji podśluzówkowej (ESD). Wstrzyknięcie roztworu (najczęściej soli fizjologicznej, adrenaliny lub barwnika) powoduje uniesienie zmiany chorobowej od warstwy mięśniowej, co zwiększa bezpieczeństwo zabiegu i zmniejsza ryzyko perforacji.
W laryngologii wstrzyknięcia podśluzówkowe stosowane są m.in. w leczeniu przewlekłego zapalenia zatok, a w stomatologii przy znieczuleniach miejscowych oraz procedurach chirurgicznych w obrębie jamy ustnej. Technika ta pozwala na precyzyjne dostarczenie leku, minimalizując jego działanie ogólnoustrojowe i maksymalizując efekt miejscowy.
Wykonanie wstrzyknięcia podśluzówkowego wymaga odpowiedniego doświadczenia klinicznego oraz znajomości anatomii danego obszaru, aby uniknąć powikłań, takich jak uszkodzenie naczyń krwionośnych czy struktur nerwowych. Prawidłowo wykonana procedura charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa i skuteczności terapeutycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dentocaine (40 mg + 0,01 mg)/ml
Artykaina, substancja czynna leku Dentocaine (40 mg/ml) w połączeniu z adrenaliną (10 µg/ml), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem do krążenia ogólnoustrojowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w zakresie 400-2100 ng/ml po 10-12 minutach (Tmax). U dzieci po dawce 2 mg/kg Cmax wynosiło 1382 ng/ml przy Tmax 7,78 min. Artykaina wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (albuminy 68,5-80,8%, α/β-globuliny 62,5-73,4%), a jej objętość dystrybucji wynosi około 4 l/kg, co wskazuje na efektywną penetrację do tkanek. Adrenalina, jako środek obkurczający naczynia, spowalnia wchłanianie artykainy, wydłużając jej działanie miejscowe.
adrenalina, artykaina, biotransformacja, Cmax, cytochrom P450, eliminacja nerkowa, glukuronid kwasu artykainowego, kwas artykainowy, mikrosomy wątroby, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, osmolalność, roztwór do wstrzykiwań, wiązanie z białkami osocza, wstrzyknięcie podśluzówkowe, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dentocaine (40 mg + 0,005 mg)/ml
Produkt leczniczy DENTOCAINE, zawierający chlorowodorek artykainy 40 mg/ml oraz adrenalinę 5 µg/ml, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu do tkanki, z Tmax wynoszącym 10-12 minut i Cmax w zakresie 400-2100 ng/ml u dorosłych, natomiast u dzieci po dawce 2 mg/kg Cmax osiąga 1382 ng/ml przy Tmax 7,78 min. Artykaina wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza (albuminy 68,5-80,8%, α/β-globuliny 62,5-73,4%), a jej objętość dystrybucji wynosi około 4 l/kg. Dodatek adrenaliny spowalnia wchłanianie artykainy, wydłużając jej działanie miejscowe poprzez obkurczenie naczyń krwionośnych, co zwiększa efektywność znieczulenia i ogranicza systemową ekspozycję leku.
adrenalina, albumina, białko osocza, chlorowodorek artykainy, cytochrom P450, eliminacja nerkowa, farmakokinetyka artykainy, glukuronid kwasu artykainowego, hydroliza grupy karboksylowej, kwas artykainowy, lek znieczulający miejscowo, mikrosom wątrobowy, nieswoista esteraza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr eliminacji, parametr wchłaniania, roztwór do wstrzykiwań, środek obkurczający naczynia, stężenie maksymalne w osoczu, stężenie tkankowe, substancja obkurczająca naczynia krwionośne, wiązanie z białkami, wstrzyknięcie podśluzówkowe, wydalanie nerkowe, znieczulenie nasiękowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Septanest z adrenaliną 1:100 000 (40 mg + 0,01 mg)/ml
Septanest z adrenaliną zawiera artykainę chlorowodorek w stężeniu 40 mg/ml, łączoną z adrenaliną w dawce 5 µg/ml (1:200 000) lub 10 µg/ml (1:100 000). Farmakokinetyka artykainy charakteryzuje się szybkim osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w zakresie 400-2100 ng/ml po 10-12 minutach u dorosłych, natomiast u dzieci po dawce 2 mg/kg m.c. Cmax wynosi 1382 ng/ml i osiągane jest średnio po 7,78 minutach. Artykaina wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (albuminy 68,5-80,8%, µ/β-globuliny 62,5-73,4%, γ-globuliny 8,6-23,7%) oraz objętość dystrybucji około 4 l/kg. Adrenalina działa jako środek obkurczający naczynia, spowalniając wchłanianie artykainy i wydłużając jej działanie miejscowe.
adrenalina, artykaina chlorowodorek, cytochrom P450, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, eliminacja leku, faza eliminacji, glukuronid kwasu artykainowego, hydroliza grupy karboksylowej, kwas artykainowy, lek anestetyczny, mikrosomy wątroby, nieswoiste esterazy, objętość dystrybucji, obkurczenie naczyń krwionośnych, okres półtrwania leku, parametr farmakokinetyczny, Septanest z adrenaliną, stężenie leku w osoczu, stężenie maksymalne, wiązanie z albuminami, wiązanie z białkami osocza, wstrzyknięcie podśluzówkowe, wydalanie z moczem, znieczulenie nasiękowe