Właściwości farmakokinetyczne
Dentocaine (40 mg + 0,005 mg)/ml

Produkt leczniczy DENTOCAINE, zawierający chlorowodorek artykainy 40 mg/ml oraz adrenalinę 5 µg/ml, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu do tkanki, z Tmax wynoszącym 10-12 minut i Cmax w zakresie 400-2100 ng/ml u dorosłych, natomiast u dzieci po dawce 2 mg/kg Cmax osiąga 1382 ng/ml przy Tmax 7,78 min. Artykaina wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza (albuminy 68,5-80,8%, α/β-globuliny 62,5-73,4%), a jej objętość dystrybucji wynosi około 4 l/kg. Dodatek adrenaliny spowalnia wchłanianie artykainy, wydłużając jej działanie miejscowe poprzez obkurczenie naczyń krwionośnych, co zwiększa efektywność znieczulenia i ogranicza systemową ekspozycję leku.

Wprowadzenie do właściwości farmakokinetycznych

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego DENTOCAINE (40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml, roztwór do wstrzykiwań) opisują sposób, w jaki organizm przetwarza substancje czynne – chlorowodorek artykainy i adrenalinę. Artykaina jest lekiem znieczulającym miejscowo, a dodana adrenalina działa jako substancja obkurczająca naczynia krwionośne, modyfikująca farmakokinetykę artykainy. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę procesów farmakokinetycznych tego produktu leczniczego z uwzględnieniem wszystkich istotnych parametrów.1

Wchłanianie

Proces wchłaniania artykainy po podaniu w formie roztworu do wstrzykiwań charakteryzuje się stosunkowo szybkim osiąganiem stężenia maksymalnego w osoczu. W trzech opublikowanych badaniach klinicznych, analizujących profil farmakokinetyczny skojarzenia artykainy chlorowodorku w stężeniu 40 mg/ml z adrenaliną w dawce 10 lub 5 mikrogramów/ml, zaobserwowano następujące parametry wchłaniania:2

  • Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax): 10-12 minut
  • Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax): wartości wahały się w zakresie 400-2100 ng/ml

Wchłanianie u dzieci

Badania kliniczne przeprowadzone w populacji pediatrycznej wykazały nieco odmienne parametry wchłaniania. Po znieczuleniu nasiękowym z zastosowaniem dawki 2 mg/kg masy ciała, u dzieci zaobserwowano:3

  • Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax): 1382 ng/ml
  • Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax): 7,78 minut

Wyniki te wskazują na szybsze wchłanianie leku u dzieci w porównaniu do dorosłych, co może być związane z różnicami w anatomii i fizjologii tkanek pomiędzy tymi grupami wiekowymi.

Dystrybucja

Po wchłonięciu artykaina jest dystrybuowana w organizmie, wykazując znaczące powinowactwo do białek osocza. Badania wykazały wysoki stopień wiązania artykainy z białkami ludzkiej surowicy, z różnym powinowactwem do poszczególnych frakcji białkowych:4

  • Albuminy: 68,5-80,8% wiązania
  • α/β-globuliny: 62,5-73,4% wiązania
  • γ-globuliny: znacznie mniejszy stopień wiązania, wynoszący 8,6-23,7%

Objętość dystrybucji artykainy w osoczu wynosi około 4 l/kg, co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek.5

Rola adrenaliny w dystrybucji

Adrenalina, druga substancja czynna zawarta w preparacie DENTOCAINE, pełni istotną funkcję modyfikującą właściwości farmakokinetyczne artykainy. Jako środek obkurczający naczynia krwionośne, adrenalina spowalnia wchłanianie artykainy do krążenia układowego, co prowadzi do następujących efektów:6

  • Spowolnienie wchłaniania artykainy do krążenia układowego
  • Wydłużenie utrzymywania się aktywnego stężenia artykainy w tkankach miejsca podania
  • Zwiększenie efektywności działania znieczulającego poprzez miejscowe zatrzymanie leku

Metabolizm

Artykaina podlega intensywnym procesom metabolicznym, które zachodzą dwutorowo w organizmie. Główne szlaki metaboliczne obejmują:7

Metabolizm przez esterazy

Głównym szlakiem metabolicznym artykainy jest hydroliza grupy karboksylowej, katalizowana przez nieswoiste esterazy obecne zarówno w tkankach, jak i we krwi. Ten proces charakteryzuje się następującymi cechami:8

  • Bardzo szybki przebieg hydrolizy
  • Inaktywacja około 90% artykainy na drodze tego mechanizmu
  • Powstawanie nieaktywnych metabolitów

Metabolizm wątrobowy

Drugim szlakiem metabolicznym artykainy jest przemiana zachodząca w mikrosomach wątroby. Proces ten obejmuje:9

  • Metabolizm przy udziale enzymów cytochromu P450
  • Powstawanie kwasu artykainowego jako głównego metabolitu
  • Dalszą przemianę kwasu artykainowego do glukuronidu kwasu artykainowego w procesie sprzęgania

Eliminacja

Eliminacja artykainy i jej metabolitów z organizmu charakteryzuje się stosunkowo szybkim przebiegiem, co jest korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania leku.

Parametry kinetyczne eliminacji

Po miejscowym wstrzyknięciu w okolicę zęba, artykaina wykazuje następujące parametry eliminacji:10

  • Okres półtrwania w fazie eliminacji: około 20-40 minut

Badania kliniczne wykazały dynamikę zmian stężenia substancji czynnej i jej metabolitów w osoczu:11

  • Gwałtowne zmniejszanie się stężenia artykainy i kwasu artykainowego w osoczu po wstrzyknięciu podśluzówkowym
  • Po 12-24 godzinach od wstrzyknięcia w osoczu wykrywano jedynie śladowe ilości artykainy

Drogi eliminacji

Główną drogą eliminacji artykainy i jej metabolitów jest wydalanie przez nerki. Proces ten charakteryzuje się następującymi parametrami:12

  • Ponad 50% podanej dawki artykainy jest wydalane z moczem w ciągu 8 godzin od podania
  • 95% wydalanej substancji stanowi kwas artykainowy (główny metabolit)
  • W ciągu 24 godzin około 57% (68 mg) i 53% (204 mg) dawki ulega eliminacji z moczem, w zależności od zastosowanej dawki początkowej

Warto podkreślić, że eliminacja nerkowa niezmienionej artykainy stanowi jedynie niewielki odsetek całkowitej eliminacji, co świadczy o skutecznym metabolizmie tej substancji przed wydaleniem:13

  • Eliminacja nerkowa niezmienionej artykainy odpowiada za jedynie 2% całkowitej eliminacji

Ten profil eliminacji świadczy o skutecznym metabolizmie artykainy i szybkim usuwaniu jej z organizmu, co zmniejsza ryzyko kumulacji leku i wystąpienia działań niepożądanych przy powtarzanym podawaniu.

Podsumowanie właściwości farmakokinetycznych

Właściwości farmakokinetyczne produktu DENTOCAINE (40 mg/ml + 5 mikrogramów/ml) wykazują korzystny profil z punktu widzenia zastosowania klinicznego w stomatologii. Szybkie osiąganie stężenia maksymalnego, modyfikowane przez dodatek adrenaliny spowolnienie wchłaniania, intensywny metabolizm oraz sprawna eliminacja sprawiają, że lek charakteryzuje się odpowiednim czasem działania znieczulającego oraz minimalnym ryzykiem kumulacji w organizmie.14

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl