peptydyloarginina deiminaza
Peptydyloarginina deiminaza (PAD) to enzym, który katalizuje posttranslacyjną modyfikację białek poprzez deiminację reszt argininy do cytruliny. Proces ten, zwany cytrulinacją, powoduje zmianę ładunku dodatniego aminokwasu na neutralny, co może istotnie wpływać na strukturę i funkcję białek.
U ludzi zidentyfikowano pięć izoform PAD (PAD1-4 i PAD6), które wykazują zróżnicowaną ekspresję tkankową i specyficzność substratową. Aktywność tych enzymów jest zależna od jonów wapnia i regulowana przez mikrośrodowisko komórkowe, w tym pH i potencjał redoks.
Nieprawidłowa aktywność peptydyloargininy deiminazy wiąże się z patogenezą chorób autoimmunologicznych, szczególnie reumatoidalnego zapalenia stawów, gdzie autoprzeciwciała przeciwko cytrulinowanym białkom (ACPA) stanowią marker diagnostyczny i czynnik prognostyczny. PAD odgrywa również rolę w procesach zapalnych, rozwoju nowotworów, regulacji ekspresji genów i tworzeniu sieci zewnątrzkomórkowych neutrofili (NET).
Inhibitory PAD są obecnie badane jako potencjalne leki w terapii chorób autoimmunologicznych, nowotworów i niektórych schorzeń neurologicznych. Selektywne hamowanie poszczególnych izoform PAD może stanowić obiecującą strategię terapeutyczną o zminimalizowanych działaniach niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Migotanie komór – Patofizjologia i mechanizm
Migotanie komór (VF) to krytyczna arytmia charakteryzująca się chaotyczną, nieskoordynowaną aktywnością elektryczną komór serca o częstości 300-450/min, prowadzącą do natychmiastowego zatrzymania krążenia i śmierci bez szybkiej interwencji. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują zaburzenia powstawania impulsów (zwiększona automatyczność, aktywność wyzwalana), zaburzenia przewodzenia (obwody re-entry) oraz dynamikę rotorów, które generują niestabilne fale pobudzenia. Kluczową rolę odgrywa układ Purkinjego, będący źródłem przedwczesnych pobudzeń komorowych (PVC), szczególnie w warunkach niedokrwienia. Mutacje genetyczne w kanałach jonowych (SCN5A, kanały potasowe IK1) oraz zaburzenia homeostazy wapniowej (np. cytrulinacja SERCA2a przez PAD2) zwiększają podatność na VF. Migotanie komór najczęściej występuje w przebiegu choroby niedokrwiennej serca, kardiomiopatii, zespołu Brugadów i zespołu długiego QT, a także w idiopatycznych postaciach (IVF), które stanowią około 5% nagłych zgonów sercowych.
aktywność wyzwalana, choroba niedokrwienna serca, elektrokardiogram, hiperkaliemia, hipoksja, homeostaza wapniowa, idiopatyczne migotanie komór, kardiomiopatia, kardiomiopatia przerostowa, kardiomiopatia rozstrzeniowa, migotanie komór, peptydyloarginina deiminaza, polimorficzna tachykardia komorowa, trzepotanie komór, układ Purkinjego, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie przepływu krwi, zespół Brugadów, zespół długiego QT - Leksykon chorób i schorzeń
Arytmia serca – Patofizjologia i mechanizm
Arytmie serca wynikają z zaburzeń powstawania i przewodzenia impulsów elektrycznych, obejmując trzy główne mechanizmy patofizjologiczne: nieprawidłową automatyczność, aktywność wyzwalaną (wczesne i późne pobudzenia następcze) oraz reentry (nawrót pobudzenia). Automatyczność może być zmniejszona (bradykardia) lub zwiększona (tachykardia), a jej zaburzenia często wynikają z mutacji kanałów jonowych, np. HCN4, lub dysfunkcji węzła zatokowego w przebiegu niewydolności serca. Aktywność wyzwalana, związana z nieprawidłowymi depolaryzacjami następczymi, jest indukowana przez czynniki takie jak hipoksja, zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hiperkalcemia), leki przeciwarytmiczne oraz choroby serca (np. przerost, niewydolność). Reentry, zarówno anatomiczne, jak i funkcjonalne, wymaga obecności heterogenicznego substratu tkankowego, skrócenia refrakcji i spowolnienia przewodzenia, co sprzyja powstawaniu i utrzymaniu tachyarytmii, takich jak częstoskurcz nawrotny czy migotanie przedsionków.
amyloidoza sercowa, arytmia serca, autonomiczny układ nerwowy, badanie elektrofizjologiczne, dysfunkcja węzła zatokowego, hiperkalcemia, hipomagnezemia, infekcja wirusowa, kanał jonowy, kardiomiopatia przerostowa, katecholaminergiczny częstoskurcz komorowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, peptydyloarginina deiminaza, potencjał czynnościowy, proces zapalny, reaktywna forma tlenu, układ Hisa-Purkinjego, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, włóknienie mięśnia sercowego, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zespół Brugadów, zespół długiego QT