makulopatia oka

Makulopatia oka to grupa schorzeń dotyczących plamki żółtej (makuli) – niewielkiego, centralnego obszaru siatkówki odpowiedzialnego za ostre widzenie centralne. Jest to miejsce największego zagęszczenia fotoreceptorów, szczególnie czopków odpowiedzialnych za widzenie kolorów.

Najczęstszą postacią makulopatii jest zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), choroba dotykająca głównie osoby po 50. roku życia. Inne rodzaje makulopatii obejmują: makulopatię cukrzycową (będącą konsekwencją retinopatii cukrzycowej), makulopatię toksyczną (wywołaną działaniem leków lub toksyn), makulopatię błoniastą (związaną z tworzeniem się błony przedsiatkówkowej) oraz makulopatię związaną z krótkowzrocznością.

Objawy makulopatii to przede wszystkim pogorszenie ostrości widzenia centralnego, zniekształcenie obrazu (metamorfopsje), trudności w czytaniu, rozpoznawaniu twarzy oraz widzeniu szczegółów. W zaawansowanych stadiach może pojawić się mroczek centralny (scotoma). Diagnostyka obejmuje badanie dna oka, angiografię fluoresceinową, OCT (optyczną koherentną tomografię) oraz badanie ostrości wzroku.

Leczenie makulopatii zależy od jej przyczyny i typu. W AMD wysiękowym stosuje się iniekcje doszklistkowe leków anty-VEGF (np. ranibizumab, aflibercept), w makulopatii cukrzycowej – laseroterapię i leki anty-VEGF, a w makulopatii błoniastej może być konieczne leczenie chirurgiczne. Kluczowa jest wczesna diagnostyka i regularne kontrole okulistyczne, szczególnie u osób z czynnikami ryzyka jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze czy palenie tytoniu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl