wodniak pierwotny

Wodniak pierwotny (łac. hydrocele testis) to schorzenie polegające na nadmiernym gromadzeniu się płynu surowiczego w osłonkach jądra, najczęściej pomiędzy blaszką trzewną a ścienną osłonki pochwowej jądra. Jest to jedna z najczęstszych przyczyn powiększenia moszny u mężczyzn.

Wodniak pierwotny może występować jako wrodzony lub nabyty. Postać wrodzona zwykle ustępuje samoistnie w ciągu pierwszego roku życia i jest związana z nieprawidłowym zamknięciem wyrostka pochwowego otrzewnej. Postać nabyta najczęściej rozwija się u mężczyzn po 40. roku życia, często bez uchwytnej przyczyny, choć może być związana z przewlekłym stanem zapalnym, urazem lub nowotworami jądra.

Diagnostyka wodniaka pierwotnego obejmuje badanie fizykalne, ultrasonografię moszny oraz przezorocze (diafanoskopię). Charakterystyczne cechy to niebolesne powiększenie moszny, wyczuwalna fluktuacja oraz przeświecanie światła przez worek mosznowy wypełniony płynem. W badaniu USG uwidacznia się bezechowa kolekcja płynu otaczająca jądro.

Leczenie wodniaka pierwotnego zależy od nasilenia objawów, wieku pacjenta oraz przyczyny. W przypadkach bezobjawowych często wystarcza obserwacja. Metody inwazyjne obejmują punkcję z aspiracją płynu (z możliwością wstrzyknięcia środków obliterujących) oraz leczenie operacyjne – metodą Winkelmann-Bergmanna lub metodą Lorda, polegające na wycięciu części osłonek jądra.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl