cefalosporyny czwartej generacji

Cefalosporyny czwartej generacji stanowią nowoczesną grupę antybiotyków beta-laktamowych, charakteryzującą się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego oraz zwiększoną odpornością na beta-laktamazy. Do tej grupy należą m.in. cefepim, cefpirom oraz cefozopran.

Wyróżniają się one doskonałą aktywnością zarówno wobec bakterii Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych, w tym Pseudomonas aeruginosa. Ich mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Cefalosporyny czwartej generacji charakteryzują się lepszą penetracją przez zewnętrzną błonę komórkową bakterii Gram-ujemnych niż ich poprzednicy.

W praktyce klinicznej stosowane są głównie w leczeniu ciężkich zakażeń szpitalnych, takich jak zapalenie płuc, powikłane zakażenia układu moczowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich, a także w przypadku sepsy. Ze względu na swoje właściwości farmakokinetyczne, w tym dobrą penetrację do płynu mózgowo-rdzeniowego, mogą być również wykorzystywane w leczeniu zakażeń ośrodkowego układu nerwowego.

Należy pamiętać, że pomimo zwiększonej odporności na działanie beta-laktamaz, cefalosporyny czwartej generacji mogą być nieaktywne wobec szczepów produkujących beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum działania (ESBL) oraz karbapenemazy. Profil bezpieczeństwa tych antybiotyków jest podobny do innych cefalosporyn, a najczęstsze działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz potencjalne nefrotoksyczne działanie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl