terapia pierwszego wyboru
Terapia pierwszego wyboru to określenie stosowane w medycynie dla oznaczenia metody leczenia, która powinna być zastosowana jako pierwsza u pacjenta z danym schorzeniem. Jest to terapia rekomendowana w wytycznych i standardach medycznych, która w oparciu o dowody naukowe (evidence-based medicine) wykazuje najlepszy stosunek korzyści do ryzyka oraz największą skuteczność w leczeniu konkretnej choroby.
Wybór terapii pierwszego wyboru opiera się na wynikach badań klinicznych, metaanaliz oraz rekomendacjach towarzystw naukowych. Terapie te są zazwyczaj dobrze przebadane, o udowodnionej skuteczności i bezpieczeństwie, a często również o korzystnym profilu kosztowym. W przypadku nieskuteczności lub wystąpienia przeciwwskazań do zastosowania terapii pierwszego wyboru, lekarze sięgają po terapie drugiego lub kolejnego wyboru.
Koncepcja terapii pierwszego wyboru jest kluczowym elementem w podejmowaniu decyzji klinicznych i standaryzacji opieki medycznej. Przykładami mogą być metformina jako lek pierwszego wyboru w terapii cukrzycy typu 2, inhibitory pompy protonowej w chorobie refluksowej przełyku czy beta-blokery w niewydolności serca. Należy pamiętać, że terapie pierwszego wyboru mogą się zmieniać wraz z rozwojem wiedzy medycznej i pojawianiem się nowych badań naukowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tabletki uspokajające Labofarm –
Tabletki uspokajające Labofarm zawierają standaryzowaną kompozycję ziołowych składników aktywnych: korzeń kozłka (Valeriana officinalis L.), szyszkę chmielu (Humulus lupulus L.), liść melisy (Melissa officinalis L.) oraz ziele serdecznika (Leonurus cardiaca L.), z zawartością nie mniej niż 0,15 mg kwasów walerenowych w jednej tabletce. Preparat jest tradycyjnie stosowany w łagodnych, przejściowych stanach napięcia nerwowego, takich jak okresowe stany niepokoju, stresu i nadmiernego pobudzenia psychicznego, a także w okresowych trudnościach z zasypianiem związanych z nieregularnym rytmem dobowym lub przemęczeniem psychicznym. Produkt jest wskazany do stosowania w sytuacjach, które nie wymagają intensywnej farmakoterapii lekami psychotropowymi, oferując bezpieczną i wygodną formę dawkowania w postaci tabletek.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vincristine Teva 1 mg/ml
Vincristine Teva (siarczan winkrystyny) to lek przeciwnowotworowy dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml, dostępny w fiolkach 1 ml, 2 ml oraz 5 ml. Stosowany jest w terapii onkohematologicznej, obejmującej ostrą białaczkę limfocytową, chłoniaki złośliwe (w tym ziarnicę złośliwą i chłoniaki nieziarnicze) oraz szpiczaka mnogiego. Ponadto, winkrystyna znajduje zastosowanie w leczeniu wybranych nowotworów litych, takich jak rak piersi z przerzutami oraz drobnokomórkowy rak płuca. Lek odgrywa kluczową rolę w terapii nowotworów wieku dziecięcego, w tym mięsaka Ewinga, płodowego mięśniakomięsaka prążkowanokomórkowego, pierwotnych guzów neuroektodermalnych (rdzeniak zarodkowy, nerwiak zarodkowy), guza Wilmsa oraz siatkówczaka. Roztwór do wstrzykiwań charakteryzuje się pH 3,5-5,5 oraz osmolalnością około 600 mOsm/l, jest klarowny i wolny od cząstek stałych.
adrenokortykosteroid, chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, chłoniak złośliwy, choroba hematologiczna, drobnokomórkowy rak płuca, dysfagia, guz lity, guz Wilmsa, idiopatyczna plamica małopłytkowa, lek cytotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, mięsak Ewinga, mięśniakomięsak prążkowanokomórkowy, nerwiak zarodkowy, nowotwór ośrodkowego układu nerwowego, nowotwór plazmocytów, onkologia pediatryczna, ostra białaczka limfocytowa, rak piersi z przerzutami, rdzeniak zarodkowy, remisja choroby, roztwór do wstrzykiwań, siarczan winkrystyny, siatkówczak, splenektomia, szpiczak mnogi, terapia pierwszego wyboru, ziarnica złośliwa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Absenor 300 mg
Absenor, zawierający sodu walproinian w dawkach 300 mg i 500 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu różnych typów napadów padaczkowych, w tym uogólnionych (napady nieświadomości, miokloniczne, toniczno-kloniczne), ogniskowych oraz wtórnie uogólnionych. Lek znajduje zastosowanie także w terapii skojarzonej napadów opornych na standardowe leczenie, obejmując napady ogniskowe z objawami prostymi, złożonymi oraz z wtórnym uogólnieniem. Ponadto, Absenor jest stosowany w leczeniu epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej, zwłaszcza gdy lit jest przeciwwskazany lub źle tolerowany. W trakcie zmiany formy farmaceutycznej walproinianu na Absenor konieczne jest monitorowanie stężenia terapeutycznego kwasu walproinowego w surowicy i ewentualna korekta dawkowania.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba afektywna dwubiegunowa, działanie niepożądane, epizod maniakalny, grand mal, leczenie skojarzone, monoterapia, napad miokloniczny, napad nieświadomości, napad ogniskowy, napad toniczno-kloniczny, napad wtórnie uogólniony, padaczka, Program Zapobiegania Ciąży, ryzyko teratogenne, sodu walproinian, surowica krwi, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, terapia pierwszego wyboru, uogólniony napad padaczkowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Fluanxol 0,5 mg
Fluanxol w postaci tabletek powlekanych zawiera 0,5 mg flupentyksolu (0,584 mg flupentyksolu dichlorowodorku) i jest wskazany przede wszystkim do leczenia zaburzeń psychotycznych bez współistniejących zaburzeń depresyjnych. Lek może być stosowany jako terapia pierwszego wyboru lub alternatywna w przypadku nieskuteczności innych leków przeciwpsychotycznych. Ponadto, Fluanxol może być stosowany doraźnie w zaburzeniach depresyjnych niezwiązanych z psychozą, jednak wyłącznie jako krótkoterminowa interwencja terapeutyczna. Tabletki mają charakterystyczny wygląd – są okrągłe, dwustronnie wypukłe, żółte z oznaczeniem FD, co ułatwia ich identyfikację.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alotendin 10 mg + 5 mg
Alotendin to lek złożony w formie tabletek, zawierający bisoprolol fumaranu oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego. Preparat nie jest terapią pierwszego wyboru, lecz stanowi zamiennik dla pacjentów, którzy wcześniej stosowali oba składniki oddzielnie w dawkach odpowiadających jednemu z czterech dostępnych wariantów: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg bisoprololu i amlodypiny. Lek powinien być przepisywany wyłącznie pacjentom, u których dotychczasowa terapia dwoma osobnymi lekami skutkowała dobrą kontrolą ciśnienia tętniczego, bez konieczności zmiany dawkowania. Tabletki mają charakterystyczny wygląd i linię podziału, która służy jedynie ułatwieniu połknięcia, a nie dzieleniu dawki.
adherencja terapeutyczna, Alotendin, amlodypina, bisoprolol, bisoprololu fumaran, ciśnienie tętnicze, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie nadciśnienia, linia podziału, nadciśnienie tętnicze, preparat złożony, produkt leczniczy, substancja czynna, terapia nadciśnienia, terapia pierwszego wyboru, współpraca pacjenta