mięśniakomięsak prążkowanokomórkowy
Mięśniakomięsak prążkowanokomórkowy (rhabdomyosarcoma, RMS) to złośliwy nowotwór wywodzący się z komórek prekursorowych mięśni prążkowanych. Jest najczęstszym mięsakiem tkanek miękkich u dzieci, stanowiąc około 4-8% wszystkich nowotworów złośliwych wieku dziecięcego.
Wyróżnia się cztery główne podtypy histologiczne: zarodkowy (embryonal), pęcherzykowy (alveolar), pleomorficzny oraz wrzecionowatokomórkowy/sklerotyzujący. Podtyp zarodkowy występuje najczęściej (około 60% przypadków) i ma lepsze rokowanie, natomiast pęcherzykowy (około 20% przypadków) charakteryzuje się bardziej agresywnym przebiegiem i gorszym rokowaniem.
Diagnostyka opiera się na badaniu histopatologicznym z użyciem barwień immunohistochemicznych (MyoD1, miogenina) oraz badaniach molekularnych wykrywających charakterystyczne translokacje, jak t(2;13) czy t(1;13) w podtypie pęcherzykowym. Zasadnicze znaczenie ma także ocena stopnia zaawansowania z użyciem badań obrazowych (MRI, CT, PET-CT).
Leczenie mięśniakomięsaka prążkowanokomórkowego ma charakter wielospecjalistyczny i obejmuje chirurgię, radioterapię oraz chemioterapię wielolekową. Schemat terapeutyczny zależy od podtypu histologicznego, lokalizacji, wieku pacjenta oraz stopnia zaawansowania choroby. Standardowe protokoły chemioterapii zawierają najczęściej winkrystynę, aktynomycynę D i cyklofosfamid.
Rokowanie zależy od wielu czynników, w tym od podtypu histologicznego, lokalizacji guza pierwotnego, wieku zachorowania, obecności przerzutów oraz odpowiedzi na leczenie. Pięcioletnie przeżycia w przypadku zlokalizowanej choroby sięgają 70-80%, natomiast w przypadku choroby przerzutowej spadają do około 30%.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Guzy drobne, okrągłe z desmoplastyczną stroma – Diagnostyka i diagnoza
Desmoplastic Small Round Cell Tumor (DSRCT) to rzadki, wysoce agresywny nowotwór tkanek miękkich, najczęściej występujący u młodych mężczyzn, lokalizujący się głównie w jamie brzusznej i miednicy. Charakterystyczne cechy obrazowe w tomografii komputerowej (CT) obejmują liczne masy tkankowe w jamie otrzewnej/sieci (95% przypadków) bez wyraźnego narządu pochodzenia, heterogenne wzmocnienie kontrastowe, obecność wodobrzusza oraz powiększone węzły chłonne. Diagnostyka wymaga biopsji z oceną histopatologiczną, immunohistochemiczną (ekspresja cytokeratyn KL1, AE1/AE3, EMA, wimentyny, desminy z punktową ekspresją okołojądrową oraz markerów neuralnych NSE i CD56) oraz potwierdzenia obecności translokacji t(11;22)(p13;q12) prowadzącej do genu fuzyjnego EWSR1-WT1, wykrywanej metodami FISH, RT-PCR lub NGS. Różnicowanie obejmuje mięsak Ewinga, neuroblastoma, chłoniaki i inne nowotwory drobnokomórkowe.
badanie histopatologiczne, badanie immunohistochemiczne, badanie molekularne, badanie obrazowe, DSRCT, FISH, GIST, jama brzuszna, leczenie wielomodalne, marker mezenchymalny, marker nabłonkowy, mediana przeżycia całkowitego, międzybłoniak złośliwy, mięsak Ewinga, mięsak maziówkowy, mięśniakomięsak prążkowanokomórkowy, neuroblastoma, nowotwór tkanki miękkiej, PET-CT, przerzut do wątroby, przeżycie wolne od choroby, rezonans magnetyczny, RT-PCR, sekwencjonowanie nowej generacji, stopień zaawansowania, szlak sygnałowy, tomografia komputerowa, translokacja chromosomowa, ultrasonografia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vincristine Teva 1 mg/ml
Vincristine Teva (siarczan winkrystyny) to lek przeciwnowotworowy dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml, dostępny w fiolkach 1 ml, 2 ml oraz 5 ml. Stosowany jest w terapii onkohematologicznej, obejmującej ostrą białaczkę limfocytową, chłoniaki złośliwe (w tym ziarnicę złośliwą i chłoniaki nieziarnicze) oraz szpiczaka mnogiego. Ponadto, winkrystyna znajduje zastosowanie w leczeniu wybranych nowotworów litych, takich jak rak piersi z przerzutami oraz drobnokomórkowy rak płuca. Lek odgrywa kluczową rolę w terapii nowotworów wieku dziecięcego, w tym mięsaka Ewinga, płodowego mięśniakomięsaka prążkowanokomórkowego, pierwotnych guzów neuroektodermalnych (rdzeniak zarodkowy, nerwiak zarodkowy), guza Wilmsa oraz siatkówczaka. Roztwór do wstrzykiwań charakteryzuje się pH 3,5-5,5 oraz osmolalnością około 600 mOsm/l, jest klarowny i wolny od cząstek stałych.
adrenokortykosteroid, chłoniak Hodgkina, chłoniak nieziarniczy, chłoniak złośliwy, choroba hematologiczna, drobnokomórkowy rak płuca, dysfagia, guz lity, guz Wilmsa, idiopatyczna plamica małopłytkowa, lek cytotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, mięsak Ewinga, mięśniakomięsak prążkowanokomórkowy, nerwiak zarodkowy, nowotwór ośrodkowego układu nerwowego, nowotwór plazmocytów, onkologia pediatryczna, ostra białaczka limfocytowa, rak piersi z przerzutami, rdzeniak zarodkowy, remisja choroby, roztwór do wstrzykiwań, siarczan winkrystyny, siatkówczak, splenektomia, szpiczak mnogi, terapia pierwszego wyboru, ziarnica złośliwa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Holoxan 2 g
Ifosfamid jest cytostatykiem z grupy leków alkilujących (kod ATC L01AA06), będącym syntetycznym analogiem cyklofosfamidu. Lek jest nieaktywny in vitro, a jego aktywacja zachodzi in vivo w wątrobie, gdzie enzymy mikrosomalne przekształcają go do 4-hydroksy-ifosfamidu i aldoifosfamidu. Metabolity te ulegają rozpadowi, generując akroleinę oraz alkilujący iperyt izofosfamidu, który uszkadza DNA poprzez alkilację mostków fosfodiestrowych i tworzenie wiązań krzyżowych, prowadząc do opóźnienia fazy G2 cyklu komórkowego. Działanie urotoksyczne przypisuje się akroleinie, dlatego stosuje się mesnę w dawce 80-120% dawki ifosfamidu, aby chronić układ moczowy. Standardowe dawkowanie u dzieci i młodzieży wynosi 0,8-3 g/m²/dobę przez 2-5 dni, z całkowitą dawką 4-12 g/m² na cykl, podawane dożylnie w infuzjach trwających 30 minut do 2 godzin. Zalecane jest przewodnienie ≥3000 ml/m² oraz monitorowanie funkcji nerek, zwłaszcza u dzieci ≤5 lat, ze względu na ryzyko nefrotoksyczności i zespołu Fanconiego.
4-hydroksy-ifosfamid, akroleina, aldoifosfamid, alkilacja DNA, chłoniak nieziarniczy, cyklofosfamid, cytostatyk, czynność nerek, guz neuroektodermalny, guz Wilmsa, hipofosfatemia, ifosfamid, iperyt azotowy, iperyt izofosfamidu, kostniakomięsak, krzywica, mesna, mięsak Ewinga, mięsak tkanek miękkich, mięśniakomięsak nieprążkowanokomórkowy, mięśniakomięsak prążkowanokomórkowy, nefrotoksyczność, nerwiak zarodkowy, nowotwór zarodkowy, nowotwór złośliwy OUN, oporność krzyżowa, ostra białaczka limfoblastyczna, protokół chemioterapii, substancja alkilująca, terapia ifosfamidem, urotoksyczność, zespół Fanconiego, ziarnica złośliwa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trabectedin EVER PHARMA 1 mg
Trabektedyna, będąca alkaloidem roślinnym o unikalnym mechanizmie działania polegającym na wiązaniu się z małym rowkiem DNA i indukowaniu zaburzeń cyklu komórkowego, wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwnowotworowej, szczególnie w leczeniu mięsaków tkanek miękkich oraz nawrotowego raka jajnika. W badaniach klinicznych fazy II i III potwierdzono jej skuteczność, zwłaszcza w tłuszczakomięsakach i mięsakach gładkokomórkowych, gdzie mediana czasu do progresji (TTP) wynosiła 3,7 miesiąca przy dawce 1,5 mg/m² podawanej w 24-godzinnej infuzji co 3 tygodnie, a mediana przeżycia całkowitego (OS) sięgała 13,9 miesiąca. W porównaniu z dakarbazyną trabektedyna znacząco wydłużała czas przeżycia bez progresji (PFS 4,2 vs 1,5 miesiąca; HR=0,55; p<0,0001) oraz wskaźnik korzyści klinicznej (34,2% vs 18,5%; p<0,0002). W leczeniu nawrotowego raka jajnika, terapia skojarzona trabektedyną (1,1 mg/m²) z pegylowaną liposomalną doksorubicyną (PLD 30 mg/m²) co 3 tygodnie wykazała 21% redukcję ryzyka progresji (PFS 7,3 vs 5,8 miesiąca; HR=0,79; p=0,019) oraz poprawę wskaźnika odpowiedzi (ORR 27,6% vs 18,8%; p=0,008) w porównaniu z monoterapią PLD. Korzyści te były szczególnie widoczne u pacjentek z okresem wolnym od podawania pochodnych platyny (PFI) ≥ 6 miesięcy.
badanie elektrokardiograficzne, całkowity odsetek odpowiedzi, chondromięsak mezenchymalny, cykl komórkowy, czas do progresji, czas trwania odpowiedzi, czynnik transkrypcyjny, działanie antyproliferacyjne, enzym wątrobowy, kwas deoksyrybonukleinowy, maziówczak, mediana przeżycia całkowitego, mięsak Ewinga, mięsak gładkokomórkowy, mięsak tkanek miękkich, mięsak związany z translokacją, mięśniakomięsak prążkowanokomórkowy, naprawa DNA, nawrotowy rak jajnika, odstęp QTc, przeżycie bez progresji, przeżycie całkowite, tłuszczakomięsak śluzowaty okrągłokomórkowy, wrażliwość na platynę, wskaźnik korzyści klinicznej, zatorowość płucna