badanie obrazowe przysadki
Badanie obrazowe przysadki mózgowej stanowi kluczowy element diagnostyki zaburzeń endokrynologicznych. Złotym standardem jest rezonans magnetyczny (MR) z użyciem dedykowanych cewek oraz z kontrastem gadolinowym, który pozwala na precyzyjną ocenę struktury gruczołu o wymiarach około 13×9×6 mm, zlokalizowanego w siodle tureckim.
W protokole badania MR przysadki stosuje się najczęściej sekwencje T1-zależne przed i po podaniu środka kontrastowego oraz sekwencje T2-zależne. Sekwencje dynamiczne po podaniu kontrastu umożliwiają ocenę mikrogruczolaków (≤10 mm) i makrogruczolaków (>10 mm), a także różnicowanie zmian patologicznych od wariantów anatomicznych.
Tomografia komputerowa (TK) stanowi badanie drugiego wyboru, wykorzystywane głównie do oceny zwapnień oraz struktur kostnych otaczających przysadkę. W przypadkach, gdy MR jest przeciwwskazany, TK z kontrastem może stanowić alternatywną metodę obrazowania, choć cechuje się niższą czułością w wykrywaniu mikrogruczolaków.
Wskazaniami do badań obrazowych przysadki są przede wszystkim objawy kliniczne sugerujące nadczynność lub niedoczynność przysadki, objawy uciskowe (zaburzenia widzenia, bóle głowy), nieprawidłowe wyniki badań hormonalnych oraz monitorowanie skuteczności leczenia guzów przysadki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sandostatin LAR 10 mg
Sandostatin LAR (oktreotyd octan) dostępny jest w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań, stosowany w długotrwałym hamowaniu wydzielania hormonów. W akromegalii lek jest wskazany, gdy leczenie chirurgiczne jest niewskazane, nieskuteczne lub jako terapia przejściowa przed pełnym efektem radioterapii. Ponadto, Sandostatin LAR jest stosowany w leczeniu objawów hormonalnie czynnych guzów żołądka, jelit i trzustki, zwłaszcza rakowiaków z zespołem rakowiaka, oraz zaawansowanych guzów neuroendokrynnych ze środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym po wykluczeniu innych lokalizacji. Lek znajduje także zastosowanie w terapii gruczolaków przysadki wydzielających TSH (tyreotropinoma) w przypadkach niepowodzenia leczenia chirurgicznego/radioterapii, przeciwwskazań do operacji lub jako terapia przejściowa podczas radioterapii.
5-HIAA, akromegalia, badanie histopatologiczne, badanie obrazowe przysadki, biegunka, chromogranina A, flush, gruczolak przysadki wydzielający TSH, guz hormonalnie czynny, guz neuroendokrynny, hormony tarczycy, IGF-1, leczenie chirurgiczne, markery biochemiczne, oktreotyd, poziom TSH, radioterapia, skurcz oskrzeli, tyreotropinoma, zawiesina do wstrzykiwań, zespół rakowiaka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Norprolac 25 mcg; 50 mcg
Lek Norprolac, zawierający chinagolid w postaci chlorowodorku, jest wskazany w leczeniu hiperprolaktynemii, zarówno idiopatycznej, jak i wtórnej do gruczolaka przysadki (mikro- i makrogruczolaka). Preparat dostępny jest w dawkach 25, 50 oraz 75 mikrogramów, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Hiperprolaktynemia manifestuje się klinicznie zaburzeniami miesiączkowania (oligomenorrhea, amenorrhea), niepłodnością, mlekotokiem, hipogonadyzmem, zmniejszonym libido oraz objawami ucisku guza w przypadku makrogruczolaka. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest potwierdzenie podwyższonego stężenia prolaktyny w surowicy (zalecane kilkukrotne oznaczenia) oraz wykonanie badań obrazowych przysadki, preferencyjnie MRI, w celu oceny obecności i wielkości guza.
amenorrhea, badanie obrazowe przysadki, galactorrhea, gruczolak przysadki, hiperprolaktynemia, hiperprolaktynemia samoistna, hipogonadyzm, makrogruczolak, mikrogruczolak, mlekotok, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, niepłodność, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, oligomenorrhea, oś hormonalna, rezonans magnetyczny, stężenie prolaktyny, zaburzenia miesiączkowania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmniejszenie libido - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Norprolac 75 mcg
Norprolac (chinagolid) jest lekiem stosowanym w terapii hiperprolaktynemii, który ze względu na mechanizm działania i ograniczone dane kliniczne wymaga ostrożności u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Badania przedkliniczne nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, jednak doświadczenie kliniczne jest ograniczone. Po potwierdzeniu ciąży należy zaprzestać podawania Norprolacu, chyba że istnieją medyczne wskazania do kontynuacji, np. znaczne powiększenie gruczolaka przysadki z ryzykiem uciskowym. W trakcie ciąży konieczne jest monitorowanie pacjentek z gruczolakiem przysadki, obejmujące badania obrazowe, kontrolę stężenia prolaktyny, ocenę neurologiczną oraz funkcji wzrokowych w przypadku makrogruczolaka.