ruchomość zęba

Ruchomość zęba to fizjologiczne lub patologiczne przemieszczanie się zęba w zębodole pod wpływem sił zewnętrznych. W warunkach prawidłowych każdy ząb wykazuje minimalny stopień ruchomości, umożliwiający adaptację do obciążeń zgryzowych.

Fizjologiczna ruchomość zęba jest związana z obecnością więzadeł ozębnej, które działają jak naturalny amortyzator. Patologiczna ruchomość występuje, gdy przekraczane są fizjologiczne granice i może być klasyfikowana według skali Millera od I do III stopnia, gdzie III oznacza najwyższy poziom ruchomości, włącznie z przemieszczaniem się w płaszczyźnie pionowej.

Główne przyczyny patologicznej ruchomości zębów to: zapalenie przyzębia, urazy zgryzowe, urazy mechaniczne, stan po leczeniu ortodontycznym, procesy zapalne w tkankach okołowierzchołkowych oraz zaniki kostne. Diagnoza obejmuje badanie kliniczne (test ruchomości), radiologiczne oraz ocenę stanu przyzębia.

Leczenie patologicznej ruchomości zębów jest ukierunkowane na przyczynę i może obejmować terapię periodontologiczną, szynowanie zębów, korektę zgryzu, leczenie endodontyczne lub ekstrakcję w przypadkach nierokujących poprawy. Wczesne wykrycie i interwencja mają kluczowe znaczenie dla zachowania funkcji zgryzowej i zapobiegania utracie zębów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl