toksyczność celekoksybu

Celekoksyb to selektywny inhibitor cyklooksygenazy-2 (COX-2) należący do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), stosowany w leczeniu bólu, stanów zapalnych i chorób reumatycznych. Chociaż oferuje on korzyści w postaci zmniejszonego ryzyka powikłań żołądkowo-jelitowych w porównaniu do nieselektywnych NLPZ, celekoksyb może wykazywać istotne działania toksyczne.

Toksyczność sercowo-naczyniowa celekoksybu stanowi najpoważniejsze ryzyko kliniczne, obejmujące zwiększone prawdopodobieństwo zawału mięśnia sercowego, udaru i nadciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów z istniejącymi chorobami układu krążenia. Mechanizm tej toksyczności wiąże się z zaburzeniem równowagi między prostacykliną (działającą naczyniorozkurczowo) a tromboksanem (działającym naczynioskurczowo i proagregacyjnie).

Mimo względnie mniejszego ryzyka powikłań żołądkowo-jelitowych w porównaniu do klasycznych NLPZ, celekoksyb może wywoływać krwawienia, perforacje i owrzodzenia przewodu pokarmowego, szczególnie u osób starszych, przyjmujących jednocześnie antykoagulanty lub glikokortykosteroidy. Lek może również wykazywać nefrotoksyczność prowadzącą do ostrego uszkodzenia nerek, retencji sodu i wody, oraz zaostrzenia istniejącej niewydolności nerek.

Reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje skórne takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczna nekroliza naskórka, stanowią rzadkie, ale poważne powikłania terapii celekoksybem. Hepatotoksyczność manifestująca się podwyższeniem enzymów wątrobowych lub rzadziej ostrym uszkodzeniem wątroby również należy do obserwowanych działań niepożądanych tego leku.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl