Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Celekoksyb

Przedkliniczne badania toksykologiczne celekoksybu, substancji czynnej leków takich jak Celebrex czy Aclexa, nie wykazały istotnego ryzyka mutagennego ani rakotwórczego przy wielokrotnym podawaniu. Jednakże w modelach zwierzęcych zaobserwowano istotne działania teratogenne i embriotoksyczne. U królików dawki ≥150 mg/kg/dobę (około 2-krotnie wyższa ekspozycja niż u ludzi przy dawce 200 mg 2x/dobę, AUC0-24) podczas organogenezy powodowały ubytki przegrody międzykomorowej oraz anomalie kostne (zrośnięte żebra, mostek). U szczurów dawki ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie wyższa ekspozycja) indukowały przepuklinę przeponową zależną od dawki. Ponadto obserwowano przed- i poimplantacyjne poronienia, zmniejszone przeżycie zarodków oraz toksyczny wpływ na noworodki w okresie około- i pourodzeniowym. Celekoksyb przenikał do mleka szczurów, co podkreśla potencjalne ryzyko dla potomstwa.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie celekoksybu

Celekoksyb, jako substancja aktywna stosowana w lekach takich jak Aclexa, Celbic, Celebrex, Elecoxel czy Zelsiglat, została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym w celu określenia jej bezpieczeństwa. Dane niekliniczne zgromadzone w toku tych badań nie wykazały występowania szczególnego zagrożenia dla ludzi, opierając się na konwencjonalnych badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, mutagenności oraz potencjału rakotwórczego, poza wynikami, które zostały szczegółowo opisane w innych punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego (punkty 4.4, 4.6 oraz 5.1).1 2

Wpływ na rozwój płodu i organogenezę

Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że celekoksyb podawany doustnie w określonych dawkach może wpływać na rozwój płodu. Substancja podawana królikom w dawkach ≥150 mg/kg/dobę (co stanowi około 2-krotnie większą ekspozycję niż u ludzi otrzymujących dawkę 200 mg dwa razy na dobę, na podstawie AUC0-24) podczas organogenezy, powodowała zwiększoną częstość występowania ubytku przegrody międzykomorowej, która jest schorzeniem rzadkim. Ponadto zaobserwowano zmiany rozwojowe płodu, takie jak:3

4

U szczurów, którym doustnie podawano celekoksyb w dawce ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie większa ekspozycja niż u ludzi otrzymujących dawkę 200 mg dwa razy na dobę, na podstawie AUC0-24) w trakcie organogenezy, zaobserwowano zależne od dawki zwiększenie częstości występowania przepukliny przeponowej. Efekt ten był prawdopodobnie związany z hamowaniem syntezy prostaglandyn przez celekoksyb.5 6

Wpływ na wczesny okres zarodkowy

Badania na szczurach wykazały, że narażenie na celekoksyb podczas wczesnego okresu zarodkowego skutkowało istotnymi zaburzeniami rozrodczymi. Zaobserwowano:7

8

Wydzielanie do mleka i wpływ pourodzeniowy

Wykazano, że celekoksyb był wydzielany do mleka szczurów. W badaniach na modelach zwierzęcych obejmujących okres około- i pourodzeniowy obserwowano toksyczny wpływ celekoksybu na noworodki.9 10

Długoterminowe badania toksyczności

W dwuletnim badaniu toksyczności na szczurach, którym podawano duże dawki celekoksybu, zaobserwowano zwiększenie częstości występowania zakrzepicy niezwiązanej z czynnością nadnerczy.11 12

Gatunek zwierząt Dawkowanie celekoksybu Ekspozycja względem dawki u ludzi (200 mg 2x/dobę) Obserwowane skutki
Króliki (podczas organogenezy) ≥150 mg/kg/dobę ~2x większa (na podstawie AUC0-24) – Ubytek przegrody międzykomorowej
– Zrośnięte żebra
– Zrośnięty mostek
– Brak mostka
Szczury (podczas organogenezy) ≥30 mg/kg/dobę ~6x większa (na podstawie AUC0-24) – Przepuklina przeponowa (zależna od dawki)
Szczury (wczesny okres zarodkowy) Brak szczegółowych danych dotyczących dawki Brak szczegółowych danych – Przed- i poimplantacyjne poronienia
– Zmniejszone przeżycie zarodków
Szczury (okres około- i pourodzeniowy) Brak szczegółowych danych dotyczących dawki Brak szczegółowych danych – Toksyczny wpływ na noworodki
Szczury (badanie 2-letnie) Duże dawki (brak szczegółowych danych) Brak szczegółowych danych – Zwiększone występowanie zakrzepicy niezwiązanej z czynnością nadnerczy

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych

Bezpieczeństwo celekoksybu oceniano w szeregu badań przedklinicznych, które nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi w kontekście standardowych badań toksyczności, mutagenności i potencjału rakotwórczego po podawaniu wielokrotnym. Jednakże wykazano istotny wpływ substancji na rozwój zarodków i płodów u zwierząt, co jest prawdopodobnie związane z mechanizmem działania celekoksybu polegającym na hamowaniu syntezy prostaglandyn.13 14

Obserwowane efekty teratogenne, a także wpływ na przeżywalność zarodków i noworodków, wymagają szczególnej uwagi klinicznej, zwłaszcza w kontekście stosowania celekoksybu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Ponadto, długoterminowe badania na szczurach wykazały potencjalne ryzyko zwiększonego występowania zakrzepicy, co może mieć znaczenie kliniczne w przypadku pacjentów ze zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym.15

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl