gruczolak wysepek trzustkowych
Gruczolak wysepek trzustkowych (insulinoma) to rzadki, najczęściej łagodny nowotwór wywodzący się z komórek beta wysepek Langerhansa trzustki. Stanowi on najczęstszy hormonalnie czynny guz endokrynny trzustki, wydzielający insulinę w sposób niekontrolowany i niezależny od stężenia glukozy we krwi.
Podstawowym objawem klinicznym insulinoma jest hipoglikemia, objawiająca się niepokojem, drżeniem, potami, głodem, a w cięższych przypadkach zaburzeniami świadomości i drgawkami. Charakterystyczna jest triada Whipple’a: objawy hipoglikemii, niskie stężenie glukozy we krwi oraz ustąpienie objawów po podaniu glukozy.
Diagnostyka gruczolaka wysepek trzustkowych obejmuje oznaczenie stężenia insuliny i C-peptydu podczas hipoglikemii (test głodowy), a także badania obrazowe: tomografię komputerową, rezonans magnetyczny, endoskopową ultrasonografię oraz scyntygrafię receptorów somatostatynowych. Niekiedy konieczne jest przeprowadzenie arteriografii selektywnej z testem stymulacji wapniem.
Leczeniem z wyboru jest chirurgiczne usunięcie guza, które może być wykonane metodą laparoskopową lub otwartą, zależnie od lokalizacji i wielkości zmiany. W przypadku guzów złośliwych lub mnogich może być konieczna rozleglejsza resekcja trzustki. U pacjentów niekwalifikujących się do zabiegu stosuje się leczenie farmakologiczne (diazoksyd, analogi somatostatyny) lub ablację guza.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandimmun 50 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące cyklosporyny (Sandimmun) wskazują na brak działania teratogennego u szczurów i królików przy dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę, jednak obserwowano toksyczność zarodkowo-płodową, objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnionym rozwojem kośćca. W badaniach dożylnych u szczurów (6 i 12 mg/kg mc./dobę) stwierdzono zwiększoną częstość ubytku przegrody międzykomorowej, co sugeruje potencjalne ryzyko dla rozwoju układu sercowo-naczyniowego. U królików poddanych ekspozycji podskórnej (10 mg/kg mc./dobę) zaobserwowano zmniejszoną liczbę nefronów, hipertrofię nerek, nadciśnienie i postępującą niewydolność nerek do 35 tygodnia życia. W badaniach rozwoju okołoporodowego u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę wiązała się ze zwiększoną śmiertelnością przed- i poimplantacyjną oraz zmniejszonym przyrostem masy ciała potomstwa. Badania płodności u szczurów przy dawkach do 15 mg/kg mc./dobę nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności reprodukcyjne.
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gruczolak wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, komórki Langerhansa, nadciśnienie układowe, nefron, niewydolność nerek, NOEL, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój kośćca, śmiertelność potomstwa, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, ubytek przegrody międzykomorowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sandimmun Neoral 10 mg
Badania przedkliniczne cyklosporyny (substancji czynnej leku Sandimmun Neoral) wykazały brak działania teratogennego u szczurów i królików przy dawkach doustnych do 300 mg/kg mc./dobę, jednak zaobserwowano toksyczność zarodkowo-płodową objawiającą się zmniejszoną masą ciała płodów oraz opóźnionym rozwojem kośćca. Wartości NOEL były niższe niż maksymalna dawka zalecana u ludzi (MRHD) obliczana na podstawie powierzchni ciała (BSA). Dożylne podanie cyklosporyny ciężarnym szczurzym samicom w dawkach 6 i 12 mg/kg mc./dobę skutkowało zwiększoną częstością ubytku przegrody międzykomorowej u płodów. U królików podskórne dawki 10 mg/kg mc./dobę prowadziły do zmniejszenia liczby nefronów, hipertrofii nerek, nadciśnienia i niewydolności nerek do 35 tygodnia życia, choć efekt ten nie był obserwowany u innych gatunków, a jego znaczenie kliniczne dla ludzi pozostaje nieustalone. W badaniach rozwoju okołoporodowego u szczurów dawka 45 mg/kg mc./dobę zwiększała śmiertelność przed- i poimplantacyjną oraz zmniejszała przyrost masy ciała potomstwa.
chłoniak limfocytowy, cyklosporyna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak wysepek trzustkowych, hipertrofia nerek, nadciśnienie układowe, nefron, niewydolność nerek, NOEL, nowotwór komórek wątrobowych, śmiertelność potomstwa, toksyczność zarodkowo-płodowa, ubytek przegrody międzykomorowej, właściwości genotoksyczne, wyspa trzustkowa