niestabilność wieńcowa
Niestabilność wieńcowa to stan kliniczny charakteryzujący się ostrą niedokrwienną chorobą serca, będący jedną z postaci ostrych zespołów wieńcowych. Manifestuje się bólem dławicowym występującym w spoczynku lub przy minimalnym wysiłku, często o zwiększonej częstotliwości, intensywności lub czasie trwania w porównaniu do wcześniejszych epizodów.
Patofizjologicznie niestabilność wieńcowa związana jest z pęknięciem lub erozją blaszki miażdżycowej w tętnicy wieńcowej, co prowadzi do tworzenia się zakrzepu ograniczającego przepływ krwi, jednak bez całkowitej okluzji naczynia. W przeciwieństwie do zawału serca nie dochodzi do trwałej martwicy mięśnia sercowego, ale stan ten wymaga pilnej interwencji medycznej, gdyż ryzyko progresji do zawału jest wysokie.
Diagnostyka niestabilności wieńcowej obejmuje ocenę kliniczną, badania biochemiczne (markery martwicy mięśnia sercowego), elektrokardiografię oraz obrazowanie. Strategia terapeutyczna obejmuje leczenie przeciwniedokrwienne, przeciwzakrzepowe oraz często wczesną strategię inwazyjną z rewaskularyzacją wieńcową. Właściwe rozpoznanie i szybkie wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla redukcji ryzyka poważnych incydentów sercowo-naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tresuvi 10 mg/ml
Tresuvi (treprostynil) w roztworze do infuzji o stężeniu 10 mg/ml jest wskazany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego, jednak jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Istotne jest także uwzględnienie zawartości sodu w jednej fiolce (maks. 37,4 mg, tj. 1,63 mmol), co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Przeciwwskazania obejmują tętnicze nadciśnienie płucne związane z chorobą zarostową żył, ciężką zastoinową niewydolność serca lewokomorową, istotne wady zastawkowe serca niezwiązane z nadciśnieniem płucnym, ciężką chorobę wieńcową, niestabilną dławicę piersiową, zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 6 miesięcy, ciężkie arytmie oraz niedawne incydenty naczyniowo-mózgowe (TIA lub udar w ciągu ostatnich 3 miesięcy). Ponadto, lek jest przeciwwskazany przy czynnej chorobie wrzodowej przewodu pokarmowego, krwotoku śródczaszkowym, innych stanach zwiększających ryzyko krwawienia oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C wg Child-Pugh).
arytmia, choroba wieńcowa, choroba wrzodowa, choroba zarostowa żył, dławica piersiowa, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwkrzepliwy, niestabilność wieńcowa, niewydolność krążenia, niewydolność lewej komory, niewydolność wątroby, powikłanie krwotoczne, przemijający napad niedokrwienny, roztwór do infuzji, skala Child-Pugh, substancja czynna, tętnicze nadciśnienie płucne, treprostynil, udar mózgu, wada zastawkowa serca, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hemostazy, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Plendil 10 mg
Felodypina, zawarta w leku Plendil w dawkach 5 mg i 10 mg o przedłużonym uwalnianiu, jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży ze względu na ryzyko teratogenne oraz u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, takie jak laktoza (28 mg/tabletka) i hydroksystearynian makrogologlicerolu (5 mg w tabletce 5 mg, 10 mg w tabletce 10 mg). Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z niewyrównaną niewydolnością serca, ostrą fazą zawału mięśnia sercowego, niestabilną dusznicą bolesną, hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawek serca oraz dynamicznym zwężeniem drogi odpływu z serca, np. w kardiomiopatii przerostowej, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego i perfuzji wieńcowej.
antagonista wapnia, diagnostyka kardiologiczna, dusznica bolesna, kardiomiopatia przerostowa, niestabilna dusznica bolesna, niestabilność wieńcowa, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, pochodna dihydropirydyny, reakcja alergiczna, zaostrzenie niewydolności serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawek serca