klirens kabazytakselu
Klirens kabazytakselu odnosi się do tempa, w jakim organizm eliminuje ten lek przeciwnowotworowy. Kabazytaksel to półsyntetyczna pochodna taksanu, stosowana głównie w leczeniu opornego na kastrację raka gruczołu krokowego.
Metabolizm kabazytakselu zachodzi głównie w wątrobie (>95%) za pośrednictwem izoenzymu CYP3A4/5, a w mniejszym stopniu przez CYP2C8. Lek jest wydalany przede wszystkim z kałem (76%) oraz z moczem (3,7%) w postaci licznych metabolitów. Średni klirens kabazytakselu wynosi około 48,5 l/h, co wskazuje na jego stosunkowo szybką eliminację z organizmu.
Klirens kabazytakselu może być zmniejszony u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u osób w podeszłym wieku. Ponadto, jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów lub induktorów CYP3A4 może znacząco wpływać na wartość klirensu tego leku, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawkowania.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Kabazytaksel jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A (80-90%), co determinuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami i induktorami tego enzymu. Silne inhibitory CYP3A, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), zmniejszają klirens kabazytakselu o 20%, zwiększając AUC o 25%, co może nasilać toksyczność leku. Z kolei silne induktory CYP3A, np. ryfampicyna (600 mg/dobę), zwiększają klirens o 21%, zmniejszając AUC o 17%, co może obniżać skuteczność terapii. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków. Umiarkowane inhibitory, takie jak aprepitant, nie wykazują istotnego wpływu na farmakokinetykę kabazytakselu. Ponadto kabazytaksel hamuje transportery OATP1B1, co może zwiększać stężenia substratów takich jak statyny, walsartan czy repaglinid; w celu minimalizacji interakcji zaleca się zachowanie 12-godzinnego odstępu przed infuzją i 3-godzinnego po jej zakończeniu.
aprepitant, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, fenytoina, hepatotoksyczność, immunosupresja, induktor CYP3A, indynawir, inhibitor CYP3A, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A, kabazytaksel, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kabazytakselu, pole pod krzywą stężenia, polipeptydy transportujące aniony organiczne, repaglinid, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, statyna, substrat OATP1B1, szczepionka żywa atenuowana, walsartan, worykonazol -
Leksykon substancji czynnych
Kabazytaksel jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A (80–90%), co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A, takie jak ketokonazol (400 mg/dobę), zmniejszają klirens kabazytakselu o 20% i zwiększają AUC o 25%, co może nasilać toksyczność, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Umiarkowany inhibitor CYP3A, aprepitant, nie wpływa istotnie na klirens. Silne induktory CYP3A (np. ryfampicyna 600 mg/dobę) zwiększają klirens o 21% i zmniejszają AUC o 17%, potencjalnie obniżając skuteczność terapii, co również wymaga unikania kojarzenia. Kabazytaksel hamuje transportery OATP1B1, co może zwiększać stężenia substratów takich jak statyny, walsartan czy repaglinid; zaleca się zachowanie 12-godzinnego odstępu przed infuzją i 3-godzinnego po infuzji.
atorwastatyna, AUC, barbituran, benzodiazepina, cefalosporyna, chlorpropamid, dehydrogenaza alkoholowa, depresja oddechowa, disulfiram, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP3A, farmakokinetyka kabazytakselu, fenobarbital, fenytoina, glibenklamid, immunosupresja, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, itrakonazol, kabazytaksel, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kabazytakselu, leczenie onkologiczne, lek opioidowy, lek przeciwhistaminowy, metronidazol, OATP1B1, pochodna sulfonylomocznika, reakcja disulfiramopodobna, repaglinid, rozuwastatyna, ryfampicyna, silny inhibitor CYP3A, simwastatyna, statyna, substrat OATP1B1, szczepionka żywa atenuowana, tinidazol, walsartan
