fluorescencja PPIX

Fluorescencja PPIX (protoporfiryny IX) to zjawisko świetlne wykorzystywane w diagnostyce i terapii fotodynamicznej (PDT). Protoporfiryna IX jest naturalnie występującym fotouczulaczem, który po akumulacji w komórkach, a szczególnie w komórkach nowotworowych, emituje charakterystyczną czerwoną fluorescencję pod wpływem światła niebieskiego (około 405-420 nm).

W diagnostyce wykorzystuje się selektywne gromadzenie PPIX w tkankach patologicznych po wcześniejszym podaniu prekursora – kwasu 5-aminolewulinowego (5-ALA) lub jego estrów. Metoda ta, znana jako diagnostyka fotodynamiczna (PDD), pozwala na uwidocznienie zmian nowotworowych niewidocznych w standardowym świetle białym, co jest szczególnie cenne w neurochirurgii (resekcja glejaków) oraz urologii (diagnostyka raka pęcherza moczowego).

Zjawisko fluorescencji PPIX wykorzystuje się również terapeutycznie. Po naświetleniu czerwonym światłem (około 630 nm) PPIX generuje reaktywne formy tlenu, które wywołują uszkodzenia komórkowe prowadzące do śmierci komórek. Selektywność gromadzenia PPIX w tkankach patologicznych pozwala na celowane niszczenie zmian chorobowych przy minimalnym uszkodzeniu zdrowych tkanek.

Monitorowanie intensywności fluorescencji PPIX pozwala na ocenę skuteczności terapii fotodynamicznej oraz optymalizację parametrów naświetlania. Metoda ta znajduje zastosowanie w leczeniu zmian skórnych (rogowacenie słoneczne, rak podstawnokomórkowy), w gastroenterologii, urologii oraz neurochirurgii.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl