wybroczynowość
Wybroczynowość (ang. purpura) to objaw dermatologiczny charakteryzujący się pojawieniem na skórze lub błonach śluzowych wybroczyn, czyli płaskich, nieblednących pod wpływem ucisku plam krwotocznych o średnicy od 1 do 3 mm. Powstają one w wyniku wynaczynienia krwi do skóry lub tkanki podskórnej z uszkodzonych naczyń krwionośnych.
Przyczyny wybroczynowości mogą być różnorodne, obejmując zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, zaburzenia krzepnięcia), choroby naczyniowe (zapalenie naczyń, zespół Schönleina-Henocha), choroby infekcyjne (posocznica meningokokowa, gorączka plamista Gór Skalistych), a także stosowanie niektórych leków (przeciwzakrzepowe, niektóre antybiotyki) lub urazy.
Diagnostyka wybroczynowości obejmuje badania laboratoryjne (morfologia z oceną płytek krwi, badania układu krzepnięcia, próby wątrobowe), badania immunologiczne oraz często biopsję skóry z badaniem histopatologicznym. Kluczowe znaczenie ma ustalenie przyczyny wybroczynowości, ponieważ leczenie jest ukierunkowane na chorobę podstawową wywołującą ten objaw.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gabitril
Gabitril, zawierający tiagabinę chlorowodorek jednowodny, jest wskazany wyłącznie jako leczenie skojarzone napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat, które nie reagowały na inne leki przeciwpadaczkowe. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z napadami uogólnionymi (np. padaczka idiopatyczna z napadami typu absence), zespołem Lennoxa-Gastauta oraz u dzieci poniżej 12 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Istotne jest monitorowanie ryzyka indukcji napadów typu absence oraz wystąpienia napadów drgawkowych i stanu padaczkowego, zwłaszcza przy przedawkowaniu, szybkim zwiększaniu dawki lub współistniejących chorobach. Zaleca się stopniowe dostosowywanie dawki oraz unikanie nagłego odstawienia leku, które może prowadzić do nawrotu napadów.
chlorowodorek jednowodny, depresja, dziedziczna nietolerancja galaktozy, kontrola napadów, leczenie skojarzone, lęk, lek przeciwpadaczkowy, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad typu absence, napad uogólniony, niedobór laktazy typu Lapp, padaczka idiopatyczna, próg drgawkowy, przekaźnictwo GABA-ergiczne, stan padaczkowy, stężenie leku, tiagabina, wybroczynowość, zaburzenie pola widzenia, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy, zachowanie samobójcze, zespół Lennoxa-Gastauta - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Faxigen XL 37,5 mg
Wenlafaksyna (Faxigen XL) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko przedawkowania, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem i innymi lekami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy. Istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem myśli i zachowań samobójczych, szczególnie u osób poniżej 25 roku życia, z historią zachowań samobójczych lub skłonnościami samobójczymi. Lek nie jest wskazany dla osób poniżej 18 lat z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, w tym agresji i zachowań samobójczych. Istnieje ryzyko zespołu serotoninowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (np. SSRI, SNRI, tryptany, IMAO), objawiającego się zaburzeniami stanu psychicznego, autonomicznego układu nerwowego, neuromięśniowymi i żołądkowo-jelitowymi. Zaleca się unikanie łączenia wenlafaksyny z prekursorami serotoniny, np. suplementami tryptofanu.
akatyzja, antykoagulant, cholesterol, choroba wieńcowa, chromatografia gazowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, częstoskurcz komorowy, depresja OUN, fencyklidyna, glikemia, hiponatremia, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu serotoniny, jaskra z wąskim kątem, jaskra z zamkniętym kątem, krwawienie z nosa, krwiak, krwotok poporodowy, lek moczopędny, lek przeciwpłytkowy, mania, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, płytki krwi, próchnica, remisja, rozszerzenie źrenic, SIADH, SNRI, SSRI, tachykardia, torsade de pointes, tryptan, układ serotoninergiczny, wenlafaksyna, wybroczynowość, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zawał mięśnia sercowego, zespół niewłaściwego wydzielania ADH, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny