palec spustowy

Palec spustowy (łac. digitus saltans), znany również jako stenozujące zapalenie pochewki ścięgnistej, jest schorzeniem, które dotyka ścięgien zginaczy palców. Charakteryzuje się ono bólem, trzaskaniem i trudnościami w poruszaniu palcem, który może utknąć w pozycji zgiętej, a następnie nagle się wyprostować, przypominając ruch spustu broni.

Główną przyczyną tego schorzenia jest zapalenie i zwężenie pochewki ścięgnistej, przez którą przesuwa się ścięgno zginacza. Prowadzi to do powstawania guzka lub pogrubienia, które utrudnia swobodny ruch ścięgna. Palec spustowy najczęściej dotyka kciuka, palca środkowego i serdecznego, a występuje częściej u kobiet, osób z cukrzycą oraz wykonujących powtarzalne ruchy palcami.

Leczenie palca spustowego zależy od nasilenia objawów. W łagodnych przypadkach stosuje się leczenie zachowawcze, obejmujące odpoczynek, modyfikację aktywności, leki przeciwzapalne, iniekcje kortykosteroidów oraz szyny unieruchamiające. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze, może być konieczne leczenie operacyjne polegające na przecięciu pochewki ścięgna, co umożliwia swobodny ruch ścięgna.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl