złamanie palca
Złamanie palca (łac. fractura digiti) to uszkodzenie struktury kostnej jednego lub więcej palców ręki lub stopy. Jest to jedna z najczęstszych form urazów kończyn, szczególnie powszechna w trakcie aktywności sportowych, wypadków domowych oraz urazów mechanicznych.
Złamania palców dzieli się na zamknięte (skóra pozostaje nienaruszona) i otwarte (z przerwaniem ciągłości skóry), a także na stabilne i niestabilne. Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne oraz obrazowanie radiologiczne. Najczęstsze objawy to silny ból, obrzęk, zasinienie, ograniczenie ruchomości oraz widoczna deformacja palca.
Leczenie zależy od rodzaju złamania i stopnia przemieszczenia odłamów kostnych. W przypadku złamań stabilnych bez przemieszczenia stosuje się unieruchomienie za pomocą szyny lub taping palca do sąsiedniego (tzw. buddy taping). Złamania z przemieszczeniem wymagają repozycji, a w niektórych przypadkach stabilizacji chirurgicznej. Okres gojenia złamań palców trwa zwykle 4-6 tygodni, po czym zalecana jest rehabilitacja w celu przywrócenia pełnego zakresu ruchu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec lub kciuk – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Złamania palców i kciuka, obejmujące zarówno paliczki dystalne, środkowe, jak i bliższe, stanowią częsty uraz ortopedyczny, który może znacząco zaburzyć funkcję ręki. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym oraz zdjęciach RTG w trzech projekcjach (przednio-tylnej, bocznej i skośnej), pozwalających ocenić typ złamania (stabilne/niestabilne), obecność przemieszczenia, uszkodzenia powierzchni stawowej oraz ewentualne wskazania do leczenia operacyjnego. Typowe objawy to ból, obrzęk, zasinienie, ograniczenie ruchomości i deformacja palca. Leczenie zachowawcze, obejmujące unieruchomienie (buddy taping, szyny, opatrunki gipsowe) przez 3-6 tygodni, jest wskazane w złamaniach stabilnych bez przemieszczenia lub po skutecznym nastawieniu. W przypadku złamań niestabilnych, wieloodłamowych, otwartych lub z uszkodzeniem tkanek miękkich stosuje się leczenie operacyjne z użyciem drutów Kirschnera, śrub, płytek lub zespolenia zewnętrznego. Rehabilitacja po zdjęciu unieruchomienia jest kluczowa dla przywrócenia pełnej funkcji, obejmując ćwiczenia zakresu ruchu, wzmacniające i terapię manualną.
ból przewlekły, brak zrostu kostnego, drut Kirschnera, lek przeciwbólowy, mallet finger, mobilizacja tkanek, nastawienie zamknięte, niesteroidowy lek przeciwzapalny, opatrunek gipsowy, paliczek kciuka, płytka wzrostowa, profilaktyka powikłań, rehabilitacja złamania, ścięgno zginacza palca, terapia manualna, uszkodzenie ścięgna, zaburzenie czucia, zapalenie kości, zdjęcie rentgenowskie, zespół ciasnoty powięziowej, złamanie awulsyjne, złamanie niestabilne, złamanie palca, złamanie płytki wzrostowej, złamanie Seymoura, złamanie spiralne, złamanie stabilne, złamanie wieloodłamowe, złamany palec, zmiana zwyrodnieniowa stawu, zrost nieprawidłowy, zrost wadliwy - Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec u nogi lub złamana stopa – Objawy
Złamania stopy obejmują pęknięcia jednej lub więcej z 26 kości stopy, podzielonych na tylną część, śródstopie i przednią część. Objawy natychmiastowe to nagły, pulsujący ból, obrzęk, tkliwość, a czasem słyszalny trzask w momencie urazu. W późniejszym okresie mogą pojawić się zasinienie, trudności w chodzeniu, zniekształcenie oraz zaczerwienienie skóry. Różne typy złamań, takie jak przeciążeniowe, otwarte czy proste, manifestują się odmiennie i wymagają zróżnicowanego podejścia terapeutycznego. Złamania palców zwykle goją się w 3-8 tygodni, kości śródstopia w 6-8 tygodni, a kości piętowej w 8-12 tygodni lub dłużej. Złamania otwarte, ze względu na ryzyko infekcji i powikłań, często wymagają interwencji chirurgicznej i dłuższego czasu leczenia.
badanie rentgenowskie, ból ostry, brak zrostu kostnego, deformacja stopy, gojenie kości, metoda RICE, neuropatia, nieprawidłowy zrost kostny, obrzęk, rumień, siniak, skręcenie stawu, śródstopie, stan zapalny, tkliwość, ukrwienie tkanek, uszkodzenie nerwów, zapalenie kości, zapalenie stawów, złamanie kości, złamanie kości piętowej, złamanie kości śródstopia, złamanie otwarte, złamanie palca, złamanie palca u nogi, złamanie proste, złamanie przeciążeniowe, złamanie śródstawowe, złamanie stopy - Leksykon chorób i schorzeń
Złamanie ramienia – Epidemiologia
Złamania kości ramiennej stanowią istotny problem kliniczny, zróżnicowany pod względem lokalizacji i demografii pacjentów. Złamania proksymalne stanowią około 5% wszystkich złamań i 25% złamań kości ramiennej, z przewagą u osób powyżej 60. roku życia, szczególnie kobiet (75% przypadków, stosunek 3:1 wobec mężczyzn). Złamania trzonu kości ramiennej to około 60% złamań tej kości, a dystalne złamania, w tym w obrębie stawu łokciowego, stanowią około 4,3% wszystkich złamań. Częstość złamań przedramienia u dorosłych wynosi 207,7/100 000 osób rocznie, z wyraźną przewagą u kobiet (323,4/100 000) w porównaniu do mężczyzn (93,3/100 000). W populacji pediatrycznej dominują złamania nadkłykciowe (80% złamań łokcia), najczęściej u chłopców w wieku 5-10 lat, a złamania dystalnej 1/3 przedramienia stanowią 40-50% wszystkich złamań dziecięcych. Epidemiologia wskazuje na stabilizację lub niewielki spadek częstości złamań w ostatnich dekadach, z wyjątkiem wzrostu złamań dalszej części przedramienia u kobiet w wieku 50-59 lat (wzrost roczny 3,9%).
cukrzyca, epilepsja, farmakoterapia, gęstość mineralna kości, guz kości, kość łokciowa, kość promieniowa, nowotwór przerzutowy, osteoporoza, osteoporoza pomenopauzalna, suplementacja wapnia i witaminy D, upadek na wyciągniętą rękę, uraz niskoenergetyczny, uraz sportowy, uraz wysokoenergetyczny, złamanie dalszej części kości promieniowej, złamanie kończyny górnej, złamanie kości ramiennej, złamanie kręgu, złamanie nadgarstka, złamanie osteoporotyczne, złamanie palca, złamanie patologiczne, złamanie przedramienia, złamanie ramienia, złamanie stawu łokciowego, złamanie szpiku kostnego, złamanie trzonu kości ramiennej - Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec lub kciuk – Diagnostyka i diagnoza
Złamania palców i kciuka stanowią jedne z najczęstszych urazów ortopedycznych kończyny górnej, wymagające precyzyjnej diagnostyki klinicznej i obrazowej. Typowe objawy to ostry ból, obrzęk, zasinienie, ograniczona ruchomość, deformacja i niestabilność stawów, a także objawy alarmowe takie jak ustawienie palca pod nienaturalnym kątem, bladość czy zasinienie wskazujące na zaburzenia ukrwienia, złamania otwarte oraz intensywny obrzęk. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym (ocena stabilności, zakresu ruchomości, czucia i ukrwienia) oraz badaniu RTG w projekcjach AP, bocznej i skośnej, które pozwalają określić lokalizację, typ złamania (poprzeczne, skośne, spiralne, wieloodłamowe), stopień przemieszczenia (przemieszczenie >2 mm, angulacja >10-15°), zajęcie powierzchni stawowych oraz stabilność. W przypadku wątpliwości lub złamań skomplikowanych wskazane jest wykonanie TK (szczególnie przy złamaniach śródstawowych i wieloodłamowych) oraz MRI (ocena uszkodzeń tkanek miękkich).
badanie fizykalne, badanie RTG, brak zrostu, chirurg ręki, deformacja palca, kciuk narciarza, kość łódeczkowata, kość śródręcza, obrzęk i zasinienie, palec młoteczkowaty, paliczek bliższy, paliczek dalszy, paliczek środkowy, repozycja, rezonans magnetyczny, sztywność stawu, tomografia komputerowa, ultrasonografia, uraz ortopedyczny, zasinienie, zespół bólowy, złamanie awulsyjne, złamanie boksera, złamanie kciuka, złamanie niestabilne, złamanie otwarte, złamanie palca, złamanie śródstawowe, złamanie stabilne, zmiana zwyrodnieniowa, znieczulenie miejscowe, zrost nieprawidłowy, zwichnięcie stawu - Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec lub kciuk – Objawy
Złamania palców i kciuka obejmują pęknięcia lub złamania paliczków, które mogą znacząco upośledzać funkcję ręki poprzez ból, obrzęk, sztywność i ograniczenie ruchomości. Palce składają się z 14 paliczków, a kciuk z dwóch (paliczek dalszy i bliższy). Objawy złamania pojawiają się natychmiast po urazie i obejmują ostry ból nasilający się przy ruchu, obrzęk rozwijający się w ciągu 5-10 minut, zasinienie, widoczną deformację (np. ustawienie pod nienaturalnym kątem, skrócenie palca, złamanie otwarte) oraz ograniczenie ruchomości, które nie wyklucza obecności złamania. Drętwienie, mrowienie, uczucie zimna i zmiana koloru palca na blady lub siny wskazują na możliwe upośledzenie ukrwienia i wymagają pilnej interwencji. Złamania różnią się lokalizacją i stopniem przemieszczenia, co wpływa na objawy i rokowanie; stabilne złamania mogą wymagać jedynie unieruchomienia, natomiast niestabilne często wymagają leczenia operacyjnego. Diagnostyka różnicowa obejmuje zwichnięcia i skręcenia, a ostateczne potwierdzenie stawia się na podstawie badania radiologicznego.
ból chroniczny, ból zlokalizowany, brak zrostu, deformacja palca, drętwienie palca, krwawienie, krwiak podpaznokciowy, obrzęk, osteoporoza, paliczek, paliczek bliższy, paliczek dalszy, rotacja kości, skręcenie, uszkodzenie naczynia krwionośnego, uszkodzenie nerwu, uszkodzenie ścięgna, zapalenie stawów pourazowe, zasinienie, złamanie bez przemieszczenia, złamanie kciuka, złamanie otwarte, złamanie palca, złamanie stawu, złamanie z przemieszczeniem, zwichnięcie - Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec lub kciuk – Patofizjologia i mechanizm
Złamania palców i kciuka stanowią około 10% wszystkich złamań układu kostnego i wymagają precyzyjnej diagnostyki oraz leczenia ze względu na ryzyko powikłań takich jak deformacje, niestabilność stawów czy przewlekła dysfunkcja. Mechanizmy urazów obejmują siły osiowe, zginające, skrętne oraz zmiażdżeniowe, prowadząc do złamań poprzecznych, skośnych, spiralnych i wieloodłamowych. Szczególnie istotne są złamania kciuka, zwłaszcza złamanie Bennetta, które dotyczy podstawy kości śródręcza i często wiąże się z podwichnięciem stawu nadgarstkowo-śródręcznego (CMC). W złamaniach paliczka bliższego i środkowego obserwuje się charakterystyczne przemieszczenia fragmentów pod wpływem sił mięśniowo-ścięgnistych, co ma kluczowe znaczenie przy planowaniu redukcji. Uszkodzenia tkanek miękkich, takie jak rozerwanie łożyska paznokcia w złamaniach opuszki czy uszkodzenia ścięgien i więzadeł, dodatkowo komplikują leczenie i rokowanie. Warto podkreślić, że złamania obejmujące stawy MCP i IP niosą ryzyko niestabilności i wymagają często interwencji chirurgicznej, zwłaszcza gdy powierzchnia stawowa przekracza 30% lub występuje podwichnięcie.
brak zrostu, drut Kirschnera, kciuk narciarza, łabędzia szyja, mallet finger, niedobór wapnia, osteoporoza, palec młoteczkowaty, paliczek bliższy, staw międzypaliczkowy dalszy, zapalenie szpiku kostnego, złamanie awulsyjne, złamanie Bennetta, złamanie palca, złamanie patologiczne, złamanie poprzeczne, złamanie Rolanda, złamanie Saltera-Harrisa, złamanie skośne, złamanie spiralne, złamanie wieloodłamowe, zmiany zwyrodnieniowe stawu, zrost nieprawidłowy - Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec lub kciuk – Leczenie
Złamania palców i kciuków stanowią jedne z najczęstszych urazów kostnych, wymagających precyzyjnej diagnostyki i indywidualnego podejścia terapeutycznego. Leczenie zależy od charakteru złamania – nieprzemieszczone poddaje się unieruchomieniu szyną lub metodą „buddy taping”, natomiast złamania przemieszczone wymagają repozycji i stabilizacji, często z zastosowaniem unieruchomienia typu „spica cast” w przypadku kciuka. Czas unieruchomienia wynosi zwykle 4-6 tygodni, a pełne gojenie trwa od 9 do 12 tygodni. W terapii bólu i obrzęku rekomenduje się stosowanie paracetamolu lub NLPZ, uniesienie kończyny oraz zimne okłady co 2-3 godziny przez 15-20 minut. Wskazane są regularne kontrole radiologiczne w celu monitorowania prawidłowego zrostu i uniknięcia powikłań takich jak malunion, nonunion czy zapalenie stawów.
brak zrostu, drut Kirschnera, fizjoterapia, lek przeciwosteoporotyczny, malunion, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nonunion, obrzęk, operacja naprawcza, osteoporoza, paliczek kciuka, repozycja, siła mięśniowa, stabilizacja wewnętrzna, sztywność stawu, zakres ruchu, zapalenie stawów, zdjęcie rentgenowskie, złamanie Bennetta, złamanie kości, złamanie nieprzemieszczone, złamanie palca, złamanie przemieszczone, złamanie Rolanda, złamanie trzonu, zrost nieprawidłowy - Leksykon chorób i schorzeń
Ból palców – Objawy
Ból palców jest objawem o różnorodnej etiologii, obejmującej urazy (złamania, skręcenia, zwichnięcia), schorzenia zapalne (reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie ścięgien), neuropatie (zespół cieśni nadgarstka) oraz inne jednostki chorobowe, takie jak palec spustowy, choroba Raynauda czy dna moczanowa. Charakterystyka bólu (tępy, ostry, pulsujący, piekący), lokalizacja (stawy, opuszki, podstawa palca) oraz towarzyszące objawy (obrzęk, zaczerwienienie, sztywność, drętwienie, mrowienie) są kluczowe dla różnicowania przyczyn. Wczesne objawy mogą obejmować łagodny dyskomfort, sztywność poranną i ograniczenie precyzyjnych ruchów, natomiast zaawansowane stadia prowadzą do trwałych deformacji, znacznego ograniczenia funkcji ręki i zaniku mięśni. Warto zwrócić uwagę na wzorce bólu: nasilanie się podczas ruchu (np. w zapaleniu stawów, palcu spustowym) lub ból w spoczynku (np. zaawansowane zapalenie stawów, infekcje, uszkodzenia nerwów).
ból palców, choroba de Quervaina, choroba Dupuytrena, choroba Raynauda, choroba zwyrodnieniowa stawów, deformacja stawu, dna moczanowa, drętwienie palca, dysfagia, infekcja palca, obrzęk palca, palec młotkowaty, palec spustowy, pieczenie, przykurcz ścięgna, remisja objawów, reumatoidalne zapalenie stawów, skręcenie palca, sztywność stawu, uszkodzenie nerwu, zaczerwienienie, zanik mięśni dłoni, zapalenie ścięgien, zapalenie stawów, zasinienie, zespół cieśni nadgarstka, złamanie bokserskie, złamanie palca, zwichnięcie palca - Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec lub kciuk – Etiologia i przyczyny
Złamania palców i kciuka stanowią istotny odsetek urazów kończyny górnej, najczęściej wynikając z urazów bezpośrednich takich jak uderzenia, zmiażdżenia czy upadki na wyprostowaną rękę. Szczególnie narażone są osoby uprawiające sporty kontaktowe (np. piłka nożna, koszykówka, rugby) oraz wykonujące prace manualne z użyciem narzędzi elektrycznych i ciężkich przedmiotów. Złamania kciuka, zwłaszcza w okolicy podstawy, mają kluczowe znaczenie funkcjonalne, gdyż kciuk odpowiada za około 50% funkcji chwytnej ręki. Typowe mechanizmy urazu obejmują upadek na wyprostowany kciuk, nadmierne odgięcie lub skręcenie stawu oraz urazy sportowe. Charakterystyka złamań obejmuje złamania proste, wieloodłamowe, otwarte, a u dzieci także specyficzne złamania płytki wzrostowej (Seymour). Nieleczone złamania mogą prowadzić do deformacji, ograniczenia ruchomości, przewlekłego bólu, stawu rzekomego oraz rozwoju pourazowej artrozy.
artroza, cukrzyca, dna moczanowa, kciuk narciarza, kość śródręcza, osteoporoza, palec spustowy, płytka wzrostowa, pochewka ścięgnista, reumatoidalne zapalenie stawów, ścięgno prostownika, ścięgno zginacza, staw międzypaliczkowy bliższy, staw rzekomy, uraz zmiażdżeniowy, złamanie boksera, złamanie kciuka, złamanie kości śródręcza, złamanie otwarte, złamanie palca, złamanie paliczka, złamanie patologiczne, złamanie proste, złamanie wieloodłamowe, zrost wadliwy - Leksykon chorób i schorzeń
Palec młotkowaty i palec młoteczkowaty – Etiologia i przyczyny
Palec młotkowaty (hammertoe) i palec młoteczkowaty (mallet toe) to deformacje palców stopy, charakteryzujące się odpowiednio zgięciem w stawie międzypaliczkowym bliższym (PIP) oraz dalszym (DIP). Etiologia tych deformacji jest wieloczynnikowa i obejmuje zaburzenia równowagi biomechanicznej między mięśniami zginaczami i prostownikami palców, nadmierną pronację stopy (często w przebiegu płaskostopia), nieodpowiednio dopasowane obuwie (buty na wysokim obcasie, z wąskim noskiem lub zbyt krótkie), predyspozycje anatomiczne (wysokie podbicie, dłuższy drugi palec, dłuższe kości śródstopia), urazy mechaniczne (złamania, zwichnięcia, mikrourazy) oraz choroby współistniejące, takie jak cukrzyca, reumatoidalne zapalenie stawów, choroby neurologiczne i osteoartroza. Czynniki genetyczne oraz demograficzne (wiek, płeć) również wpływają na ryzyko rozwoju tych deformacji, przy czym kobiety i osoby starsze są bardziej narażone.
biomechanika chodu, choroba Charcota-Mariego-Tootha, kość śródstopia, mięsień zginacz, modzel, mózgowe porażenie dziecięce, neuropatia obwodowa, osteoartroza, palec młoteczkowaty, palec młotkowaty, paluch koślawy, płaskostopie, pronacja stopy, przednia część stopy, reumatoidalne zapalenie stawów, staw międzypaliczkowy bliższy, staw międzypaliczkowy dalszy, staw śródstopno-paliczkowy, stopa wydrążona, torebka stawowa, udar mózgu, uszkodzenie nerwu obwodowego, uszkodzenie płytki podeszwowej, wysokie podbicie stopy, zaburzenie mikrokrążenia, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie równowagi mięśniowej, zaburzenie tkanki łącznej, złamanie palca, zwichnięcie stawu - Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec lub kciuk – Zapobieganie i profilaktyka
Złamania palców i kciuków są jednymi z najczęstszych urazów ortopedycznych, obejmując spektrum od złamań bez przemieszczenia do złamań złożonych z uszkodzeniem tkanek miękkich. Leczenie zachowawcze, obejmujące delikatną repozycję, unieruchomienie (2-8 tygodni) oraz monitorowanie, jest standardem w przypadku złamań zamkniętych i nieprzemieszczonych. Wskazania do leczenia chirurgicznego obejmują złamania powierzchni stawowej, otwarte, ze znacznym skróceniem lub rotacją oraz te, które nie poddają się repozycji zamkniętej. Po operacji stosuje się stabilizację drutem Kirschnera na 3-4 tygodnie. Kluczowa jest wczesna rehabilitacja, w tym kontrolowane ruchy i ćwiczenia propriocepcji, aby zapobiec przykurczom i bliznowaceniu ścięgien, co może prowadzić do trwałej sztywności i ograniczenia funkcji dłoni.
artretyzm, bliznowacenie ścięgna, buddy taping, chirurgia ręki, leczenie zachowawcze, nieprawidłowe zrośnięcie kości, osteoporoza, palec młoteczkowaty, propriocepcja, przykurcz torebki stawowej, repozycja, rotacja kości, ścięgno prostownika, ścięgno zginacza, staw międzypaliczkowy bliższy, staw międzypaliczkowy dalszy, sztywność stawu, unieruchomienie palca, uraz ortopedyczny, uszkodzenie tkanki miękkiej, złamanie bez przemieszczenia, złamanie otwarte, złamanie palca, złamanie powierzchni stawowej, złamanie złożone, zwichnięcie stawu - Leksykon chorób i schorzeń
Ból palców – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ból palców stopy u pielęgniarek, wynikający głównie z długotrwałego stania i intensywnej aktywności fizycznej, jest częstym problemem prowadzącym do zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego. Przyczyny obejmują urazy mechaniczne, zapalenie powięzi podeszwowej, artretyzm, dnę moczanową, deformacje palców (palce młotkowate, szponiaste), ostrogi piętowe, paluchy koślawe, wrastające paznokcie, odciski, infekcje oraz neuropatię obwodową, szczególnie u pacjentów z cukrzycą. Objawy to m.in. ból, sztywność, obrzęk, zasinienie, ograniczony zakres ruchu, mrowienie i zaczerwienienie. Wskazaniem do konsultacji lekarskiej są m.in. ból utrzymujący się ponad 2 tygodnie, obrzęk, otwarte rany, mrowienie, współistniejąca cukrzyca oraz gorączka. W przypadku poważnych urazów, takich jak złamanie palca, konieczna jest pilna interwencja na SOR.
allopurynol, biomechanika stopy, brodawka podeszwowa, buddy taping, dna moczanowa, iniekcja kortykosteroidów, łuk stopy, neuropatia obwodowa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, obrzęk stopy, orteza stopy, palce młotkowate, palce szponiaste, paluch koślawy, podolog, ścięgno Achillesa, skarpeta kompresyjna, sól Epsom, stan zapalny stopy, wkładka ortopedyczna, wrastający paznokieć, zapalenie powięzi podeszwowej, zapalenie stawów, zespół ciasnoty przedziałów, złamanie palca - Leksykon chorób i schorzeń
Złamany palec lub kciuk – Epidemiologia
Złamania palców i kciuków stanowią około 10% wszystkich złamań szkieletu i są najczęstszymi urazami kończyny górnej, z częstością występowania około 12 na 100 000 osób rocznie. Epidemiologia tych złamań wykazuje charakterystyczny rozkład wiekowy i płciowy: najczęściej dotyczą dzieci i osoby starsze, z przewagą chłopców wśród dzieci oraz wyrównanym rozkładem płci u dorosłych. Paliczki dalsze są najczęściej łamanymi kośćmi, a palec mały najczęstszym miejscem złamań paliczków (26%). Złamania kciuka, szczególnie kości śródręcza pierwszej, stanowią około 25% złamań kości śródręcza i występują najczęściej u dzieci poniżej 16 roku życia oraz osób powyżej 65 roku życia. Główne mechanizmy urazów to upadki (29%), urazy zmiażdżeniowe (17%) oraz uderzenia szybko poruszającym się przedmiotem. W populacji zawodowej i sportowej złamania palców są istotnym problemem zdrowotnym, z wysokim odsetkiem amputacji u młodych pracowników oraz znaczną częstością urazów w sportach takich jak piłka ręczna, koszykówka i narciarstwo.
kciuk narciarza, palec młotkowaty, paliczek dalszy, staw międzypaliczkowy bliższy, staw międzypaliczkowy dalszy, staw śródręczno-paliczkowy, uraz mięśniowo-szkieletowy, uraz zmiażdżeniowy, więzadło poboczne łokciowe, zaburzenie funkcji, złamanie Bennetta, złamanie boksera, złamanie kości śródręcza, złamanie kostki, złamanie palca, złamanie paliczka, złamanie śródstawowe, zmiana zwyrodnieniowa stawu - Leksykon chorób i schorzeń
Ból palców – Epidemiologia
Ból palców jest powszechnym problemem zdrowotnym, dotykającym około 17% populacji w ciągu miesiąca, z urazami ręki i palców stanowiącymi 6,6-28,6% wszystkich urazów mięśniowo-szkieletowych. Choroba zwyrodnieniowa stawów (ChZS) palców dotyka 6-8% dorosłych w USA, a rocznie odnotowuje się około 1,8 miliona wizyt w oddziałach ratunkowych z powodu urazów ręki, w tym 587 451 wizyt z powodu urazów palców. Najczęstsze mechanizmy urazów to upadki (29-33,56%) i zmiażdżenia (17-22,57%), z przytrzaśnięciem palców drzwiami stanowiącym 26,3% urazów opuszek. Palec trzaskający występuje z roczną częstością 63,09/100 000 osobolat, częściej u kobiet (4,72-krotnie), a zespół cieśni nadgarstka (CTS) ma średnią roczną częstość 360,26/100 000 osobolat, z wyższą częstością u pracowników biurowych intensywnie korzystających z komputera. Choroby zapalne, takie jak reumatoidalne zapalenie stawów, oraz infekcje pochewek ścięgnistych również istotnie przyczyniają się do bólu palców.
badanie MRI, choroba naczyń obwodowych, choroba Raynauda, choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca, infekcja palca, niepełnosprawność ręki, ostre zapalenie kości i szpiku, otyłość, palec trzaskający, reumatoidalne zapalenie stawów, schorzenie zapalne, uraz ręki, uraz układu mięśniowo-szkieletowego, uraz zmiażdżeniowy, wypadek komunikacyjny, zapalenie pochewki ścięgna, zespół cieśni nadgarstka, złamanie kończyny górnej, złamanie palca - Leksykon chorób i schorzeń
Palec młotkowaty i palec młoteczkowaty – Epidemiologia
Palec młotkowaty i palec młoteczkowaty to najczęstsze deformacje przedstopia, dotykające około 20% populacji, ze szczególnym nasileniem w 5-7 dekadzie życia. W USA problem ten występuje u około 3% dorosłych powyżej 21. roku życia, co przekłada się na niemal 7 milionów osób. Deformacje dotyczą głównie drugiego, trzeciego i czwartego palca stopy, z przewagą u kobiet (stosunek 2,5:1 do 9:1). Czynniki ryzyka obejmują anatomiczne dysproporcje długości palców (drugi palec dłuższy niż pierwszy), płaskostopie, zaburzenia równowagi mięśniowej, noszenie obuwia z wąskim przodem lub wysokim obcasem, urazy oraz choroby przewlekłe takie jak cukrzyca, reumatoidalne zapalenie stawów czy schorzenia neurologiczne. Istotna jest także genetyka, z wysoką dziedzicznością deformacji.
amputacja, ataksja Friedreicha, badanie kliniczne, badanie wzrokowe, biomechanika stopy, choroba Charcota-Mariego-Tootha, cukrzyca, deformacja palca, infekcja, łuszczycowe zapalenie stawów, odcisk, owrzodzenie, palec młoteczkowaty, palec młotkowaty, paluch koślawy, płaskostopie, podologia, pronacja stopy, reumatoidalne zapalenie stawów, staw śródstopno-paliczkowy, supinacja stopy, sztywność stawu, zaburzenie chodu, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie równowagi mięśniowej, zdjęcie rentgenowskie, złamanie palca