ostry zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST

Ostry zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) to najcięższa postać ostrego zespołu wieńcowego, charakteryzująca się martwicą kardiomiocytów wywołaną przedłużonym niedokrwieniem. W zapisie EKG obserwuje się uniesienie odcinka ST o co najmniej 1 mm w dwóch sąsiadujących odprowadzeniach, co odzwierciedla całkowitą okluzję tętnicy wieńcowej.

Patofizjologicznie STEMI najczęściej wynika z pęknięcia niestabilnej blaszki miażdżycowej i utworzenia zakrzepu zamykającego światło naczynia. Klinicznie manifestuje się typowym, spoczynkowym bólem w klatce piersiowej, często promieniującym do lewego ramienia, żuchwy lub pleców, trwającym ponad 20 minut i niereagującym na nitroglicerynę.

Leczeniem z wyboru jest jak najszybsza reperfuzja, optymalnie poprzez pierwotną angioplastykę wieńcową (PCI) wykonaną w ciągu 90-120 minut od pierwszego kontaktu medycznego. Alternatywnie, gdy PCI nie jest dostępna w odpowiednim czasie, stosuje się leczenie fibrynolityczne. Czas od wystąpienia objawów do reperfuzji jest kluczowym determinantem rokowania, zgodnie z zasadą „czas to mięsień”.

W fazie ostrej istotne jest również leczenie przeciwpłytkowe (kwas acetylosalicylowy, inhibitory P2Y12), przeciwkrzepliwe oraz stosowanie beta-blokerów, inhibitorów ACE i statyn. Śmiertelność wewnątrzszpitalna w STEMI wynosi 5-10%, przy czym największe ryzyko zgonu występuje w pierwszych godzinach zawału.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl