bezylan
Bezylan to określenie odnoszące się do grupy związków chemicznych, które są pochodnymi kwasu benzoesowego. W kontekście medycznym, bezylany są często wykorzystywane jako składniki leków, szczególnie w preparatach dermatologicznych i przeciwgrzybiczych.
Najpopularniejszym przedstawicielem tej grupy jest bezylan benzylu, który wykazuje silne działanie przeciwpasożytnicze i jest stosowany w leczeniu świerzbu oraz wszawicy. Mechanizm jego działania polega na paraliżowaniu układu nerwowego pasożytów poprzez blokowanie kanałów sodowych.
Inne pochodne bezylanu znajdują zastosowanie jako środki konserwujące w preparatach farmaceutycznych oraz jako nośniki dla substancji czynnych w nowoczesnych formulacjach leków. Warto podkreślić, że związki te charakteryzują się dobrą penetracją przez skórę, co czyni je wartościowymi składnikami preparatów miejscowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Camlocor 16 mg + 5 mg
Lek Camlocor, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, dostępny jest w trzech dawkach: 8 mg kandesartanu cyleksetylu + 5 mg amlodypiny, 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg. Zalecana dawka to 1 tabletka na dobę, niezależnie od mocy preparatu. Produkt złożony nie jest wskazany do inicjacji leczenia, a jego stosowanie wymaga uprzedniej kontroli ciśnienia tętniczego podczas monoterapii lub terapii skojarzonej poszczególnymi substancjami. Przy przejściu na Camlocor dawka powinna odpowiadać dotychczas stosowanym dawkom kandesartanu i amlodypiny, co zapewnia ciągłość i skuteczność terapii. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki początkowej, jednak zaleca się ostrożność przy jej zwiększaniu ze względu na zmiany farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. W przypadku niewydolności nerek łagodnej do umiarkowanej nie wymaga się modyfikacji dawkowania, natomiast u pacjentów z klirensem kreatyniny < 15 ml/min konieczna jest szczególna ostrożność, zwłaszcza że kandesartan i amlodypina nie są dializowalne.
amlodypina, bezylan, Camlocor, cholestaza, ciśnienie tętnicze, dializa, farmakodynamika, farmakokinetyka, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, laktoza, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pacjent dializowany, podanie doustne, preparat złożony, produkt złożony, schyłkowa niewydolność nerek, substancja czynna, terapia hipotensyjna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tenox 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że dawki około 50-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) powodowały u gryzoni istotne zaburzenia rozrodcze, takie jak opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszona przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności na szczurach, podawanie amlodypiny do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższej dawki niż maksymalna dawka dla ludzi w mg/m²) nie wykazało wpływu na płodność, natomiast w innym modelu, przy dawce porównywalnej do ludzkiej (mg/kg), zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego. Te wyniki wskazują na potencjalne ryzyko wpływu amlodypiny na parametry płodności przy dawkach zbliżonych do stosowanych u ludzi.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Dipperam 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Dipperam dostępny jest w formie tabletek powlekanych, zawierających kombinację amlodypiny (w postaci bezylanu) oraz walsartanu w trzech dawkach: 5 mg amlodypiny + 80 mg walsartanu, 5 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu oraz 10 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu. Tabletki różnią się kształtem, kolorem oraz oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację: dawka 5 mg + 80 mg to ciemnożółte, okrągłe tabletki o średnicy 8,2 mm, dawka 5 mg + 160 mg to ciemnożółte, owalne tabletki o wymiarach 14,2 x 5,7 mm, a dawka 10 mg + 160 mg to jasnożółte, owalne tabletki o tych samych wymiarach co poprzednia. Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian oraz substancje powlekające jak hypromeloza i tytanu dwutlenek, z niewielkimi różnicami w zależności od dawki.
amlodypina, bezylan, blister jednodawkowy, blister standardowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tlenek żelaza czerwony, walsartan - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Finamlox 10 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny, składnika aktywnego Finamloxu, wykazały istotne zmiany w przebiegu ciąży i stanie potomstwa u szczurów i myszy przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała). Zaobserwowano opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższe niż u ludzi, przeliczone na mg/m²) nie wpływały na płodność, jednak podawanie amlodypiny samcom w dawce porównywalnej do ludzkiej skutkowało obniżeniem stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszeniem liczby dojrzałych spermatyd oraz redukcją komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalne zaburzenia funkcji rozrodczych.
amlodypina, bezylan, działanie rakotwórcze, Finamlox, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, powierzchnia ciała, profil bezpieczeństwa leku, przebieg ciąży, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, wpływ na płodność, wpływ na rozród, wydłużony poród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agen 5 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne amlodypiny, substancji czynnej leków Agen 5 i Agen 10, wykazały, że stosowanie wysokich dawek (około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi) powoduje u szczurów i myszy zaburzenia reprodukcyjne, takie jak opóźnienie porodu, wydłużenie akcji porodowej oraz zmniejszona przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów, podawanie amlodypiny do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższej dawki niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi 10 mg, przeliczanej na mg/m²) nie wykazało istotnego wpływu na płodność. Jednakże, w badaniu na samcach szczurów podawanych amlodypinę w dawce porównywalnej do terapeutycznej u ludzi (w mg/kg) zaobserwowano istotne obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalny wpływ amlodypiny na parametry płodności u samców przy dawkach terapeutycznych.
akcja porodowa, amlodypina, bezylan, działanie mutagenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna dawka tolerowana, mutageneza, opóźniony poród, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość, spermatyda, testosteron, toksyczny wpływ na rozmnażanie, zaburzenie reprodukcyjne, zmiana chromosomowa, zmiana genetyczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlessa 8 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Amlessa jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego oraz stabilnej choroby wieńcowej. Preparat zawiera dwie substancje czynne: peryndopryl z tert-butyloaminą (odpowiadający odpowiednio 3,34 mg lub 6,68 mg peryndoprylu) oraz amlodypinę w postaci bezylanu (5 mg lub 10 mg), które działają synergistycznie, łącząc mechanizm inhibitora ACE z blokadą kanałów wapniowych. Amlessa występuje w czterech wariantach dawkowania: 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg peryndoprylu z amlodypiną, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Tabletki mają charakterystyczny wygląd i różne formy, ułatwiające identyfikację, a niektóre warianty (np. 8 mg + 10 mg) można dzielić na równe dawki, co zwiększa elastyczność dawkowania.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Sumilar Duo 5 mg + 10 mg
Sumilar Duo to preparat złożony zawierający ramipryl i amlodypinę, dostępny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 5 lub 10 mg ramiprylu oraz 5 lub 10 mg amlodypiny (w postaci bezylanu: 6,95 mg lub 13,9 mg). Substancje pomocnicze obejmują krospowidon, hypromelozę, celulozę mikrokrystaliczną i glicerolu dibehenian, a osłonki kapsułek różnią się barwnikami i zawartością sodu, co może mieć znaczenie kliniczne, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwościami lub ograniczeniami dietetycznymi. Kapsułki mają charakterystyczne kolory i rozmiary (wielkość 0 lub 3), co ułatwia identyfikację dawki.
amlodypina, azorubina, bezylan, błękit brylantowy FCF, celuloza mikrokrystaliczna, czerwień Allura AC, glicerolu dibehenian, hypromeloza, indygotyna, kapsułka twarda, krospowidon, postać farmaceutyczna, preparat złożony, produkt leczniczy, ramipryl, substancja czynna, substancja pomocnicza, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czerwony - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT nie był poddany specyficznym badaniom przedklinicznym oceniającym bezpieczeństwo skojarzonego stosowania lizynoprylu i amlodypiny. Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych substancji czynnych wskazują, że lizynopryl nie wykazuje potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego przy dawkach konwencjonalnych, jednak inhibitory ACE mogą wywoływać poważne działania teratogenne, takie jak obumarcie płodu, wady wrodzone (szczególnie czaszki), zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego oraz przetrwały przewód tętniczy, co jest związane z wpływem na układ renina-angiotensyna-aldosteron płodu oraz niedociśnieniem u matki. Amlodypina, przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg), powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u zwierząt doświadczalnych, natomiast dawki do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazywały negatywnego wpływu na płodność.
badanie przedkliniczne, bezylan, dysfagia, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, lizynopryl i amlodypina, mutagenność, niedociśnienie tętnicze, obumarcie płodu, przetrwały przewód tętniczy, rakotwórczość, spermatyda, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodipine Orion 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny wykazały, że dawki około 50-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczane na mg/kg masy ciała) mogą powodować opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy. W zakresie płodności wyniki były zróżnicowane: podawanie amlodypiny w dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) nie wpływało negatywnie na płodność, natomiast w badaniu z dawką porównywalną do ludzkiej (mg/kg) zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, a także redukcję liczby spermatyd i komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalne zaburzenia spermatogenezy.
aberracja chromosomowa, amlodypina, badanie mutagenności, bezylan, dojrzałe spermatydy, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt mutagenny, hormon folikulotropowy, kanaliki nasienne, komórki Sertoliego, mutacja punktowa, opóźnienie porodu, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, poziom testosteronu, profil bezpieczeństwa amlodypiny, spermatogeneza, wydłużony poród, zmniejszona przeżywalność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlozek 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że podawanie leku w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) powodowało istotne zaburzenia w przebiegu ciąży i porodu u szczurów i myszy, w tym opóźnienie daty porodu, wydłużenie jego trwania oraz zmniejszenie przeżywalności potomstwa. W badaniach dotyczących płodności samców szczurów, stosowanie amlodypiny do dawki 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie wyższej niż dawka dla ludzi przeliczona na mg/m²) nie wykazało negatywnego wpływu, jednak dłuższa ekspozycja (30 dni) na dawkę porównywalną do ludzkiej spowodowała zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu oraz obniżenie gęstości nasienia i liczby komórek Sertoliego, co sugeruje potencjalne działanie na męski układ rozrodczy przy długotrwałym stosowaniu.
aberracja chromosomowa, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, badanie przedkliniczne, bezylan, dawka terapeutyczna, dojrzała spermatyda, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, mutacja punktowa, mutagenność, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, testosteron, układ rozrodczy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Wamlox 10 mg + 160 mg
Wamlox to lek złożony zawierający amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz walsartan, dostępny w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg oraz 10 mg + 160 mg, podawany w formie tabletek powlekanych. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, niezależnie od mocy preparatu, z możliwością przyjmowania podczas posiłku lub niezależnie od niego. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się indywidualne dostosowanie dawek amlodypiny i walsartanu, a w uzasadnionych przypadkach możliwa jest bezpośrednia zmiana z monoterapii na terapię skojarzoną. Dawkowanie dobiera się w zależności od wcześniejszej terapii i odpowiedzi pacjenta, np. dawka 5 mg + 80 mg jest wskazana u pacjentów, u których ciśnienie nie jest kontrolowane przy monoterapii amlodypiną 5 mg lub walsartanem 80 mg, natomiast dawka 10 mg + 160 mg jest przeznaczona dla pacjentów z niekontrolowanym ciśnieniem przy amlodypinie 10 mg lub walsartanie 160 mg, bądź po niepowodzeniu dawki 5 mg + 160 mg.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramladio 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Ramladio, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały, że ramipryl charakteryzuje się dobrym profilem toksyczności ostrej oraz przewlekłej. Maksymalne tolerowane dawki ramiprylu wyniosły odpowiednio: 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp. Zaobserwowano typowe dla inhibitorów ACE zaburzenia elektrolitowe oraz zmiany w morfologii krwi, a także powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp przy wysokich dawkach (250 mg/kg/dobę). Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani zaburzeń płodności, jednak podawanie ramiprylu w dawkach ≥50 mg/kg/dobę ciężarnym samicom szczurów wiązało się z nieodwracalnym uszkodzeniem nerek potomstwa. Testy mutagenności nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego ramiprylu.
amlodypina, aparat przykłębuszkowy, bezylan, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórka Sertoliego, morfologia krwi, parametr czerwonokrwinkowy, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, ramipryl, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerki, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramlolan 5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Ramlolan, zawierającego ramipryl i amlodypinę, wykazały niski profil toksyczności ostrej obu substancji u gryzoni i psów. Ramipryl w dawkach do 2,0 mg/kg/dobę u szczurów, 2,5 mg/kg/dobę u psów oraz 8,0 mg/kg/dobę u małp był dobrze tolerowany, choć wysokie dawki (250 mg/kg/dobę) indukowały zmiany w układzie nerkowym, takie jak powiększenie aparatu przykłębuszkowego. Badania reprodukcyjne ramiprylu nie wykazały teratogenności ani wpływu na płodność, jednak dawki ≥50 mg/kg mc./dobę podawane ciężarnym szczurzym samicom powodowały nieodwracalne uszkodzenia nerek potomstwa. Ramipryl nie wykazywał działania mutagennego ani genotoksycznego w szeroko zakrojonych testach.
aparat przykłębuszkowy, badania przedkliniczne, bezylan, działanie mutagenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, homeostaza, hormon folikulotropowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, komórki Sertoliego, morfologia krwi, poszerzenie miedniczki nerkowej, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, ramipryl i amlodypina, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Asbima 5 mg + 80 mg
Asbima to preparat hipotensyjny łączący amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych) oraz walsartan (antagonista receptora angiotensyny II), przeznaczony do leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek jest wskazany szczególnie u osób, u których monoterapia amlodypiną lub walsartanem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego. Dostępny jest w trzech dawkach: 5 mg amlodypiny + 80 mg walsartanu (tabletka żółta, okrągła, 9 mm, zawiera 9,25 mg sorbitolu), 5 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu (jasnożółta, podłużna, 14×7 mm, 18,5 mg sorbitolu) oraz 10 mg amlodypiny + 160 mg walsartanu (żółta, podłużna z linią podziału, 14×7 mm, 18,5 mg sorbitolu). Linia podziału w ostatniej dawce nie służy do dzielenia tabletki. Preparat jest stosowany u dorosłych, gdyż bezpieczeństwo i skuteczność u dzieci i młodzieży nie zostały ustalone.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, bezylan, blokada kanałów wapniowych, ciśnienie tętnicze, działanie synergistyczne, dziedziczna nietolerancja fruktozy, efekt hipotensyjny, leczenie hipotensyjne, monoterapia, samoistne nadciśnienie tętnicze, tabletka powlekana, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg
Triveram jest lekiem złożonym przeznaczonym do leczenia substytucyjnego u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym samoistnym i/lub stabilną chorobą wieńcową współistniejącą z zaburzeniami lipidowymi, takimi jak pierwotna hipercholesterolemia lub hiperlipidemia mieszana. Preparat zawiera trzy składniki aktywne: atorwastatynę (10-40 mg jako sól wapniowa trójwodna), peryndopryl (5-10 mg odpowiadający 3,40-6,79 mg peryndoprylu) oraz amlodypinę (5-10 mg jako bezylan), dostępne w pięciu różnych kombinacjach dawek. Triveram jest wskazany wyłącznie dla pacjentów, którzy wcześniej byli skutecznie leczeni tymi substancjami w oddzielnych preparatach, przyjmując je w tych samych dawkach, co umożliwia indywidualizację terapii i zachowanie dotychczasowej kontroli choroby.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, atorwastatyna, bezylan, cholesterol całkowity, czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, dławica piersiowa, frakcja LDL, hiperlipidemia mieszana, leczenie substytucyjne, nadciśnienie tętnicze samoistne, peryndopryl, peryndopryl z argininą, pierwotna hipercholesterolemia, podwyższone stężenie cholesterolu, sól wapniowa trójwodna, stabilna choroba wieńcowa, triglicerydy, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 5 mg
Perindopril/Amlodipine Krka to lek złożony zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego samoistnego oraz stabilnej choroby wieńcowej. Preparat dostępny jest w czterech dawkach: 4 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Lek jest wskazany jako terapia zastępcza u pacjentów, którzy wcześniej byli skutecznie leczeni oddzielnie peryndoprylem i amlodypiną w tych samych dawkach, umożliwiając uproszczenie schematu leczenia poprzez zmniejszenie liczby przyjmowanych tabletek.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, antagonista wapnia, bezylan, bloker kanału wapniowego, inhibitor ACE, mięśniówka gładka, nadciśnienie tętnicze samoistne, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, politerapia, preparat jednoskładnikowy, stabilna choroba wieńcowa, terapia zastępcza, tert-butyloamina, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Normodipine 10 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny, substancji czynnej preparatu Normodipine, wykazały istotne informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku. W badaniach na gryzoniach przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (przeliczone na mg/kg masy ciała) zaobserwowano opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W ocenie płodności szczurów dawki do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie większe od maksymalnej dawki dla ludzi 10 mg w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazały negatywnego wpływu. Jednakże, w innym badaniu u samców szczurów podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi (w mg/kg) przez 30 dni skutkowało obniżeniem stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszeniem gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co sugeruje potencjalny wpływ na parametry płodności przy dawkach klinicznych.
amlodypina, bezylan, działania niepożądane leku, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, maksymalna zalecana dawka, mutagenność, Normodipine, opóźnienie porodu, parametry płodności, płodność, potencjał genotoksyczny, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlator 20 mg + 10 mg
Preparat Amlator, zawierający atorwastatynę i amlodypinę, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności w testach in vitro i in vivo, a także nie wykazała działania rakotwórczego u szczurów. U myszy podawano dawki odpowiadające 6-11-krotnemu zwiększeniu AUC₀₋₂₄ względem dawek terapeutycznych u ludzi, co skutkowało występowaniem gruczolaka i raka wątrobowokomórkowego, jednak efekty te należy interpretować w kontekście wysokich dawek. Wpływ na płodność nie został stwierdzony u szczurów, królików i psów, natomiast przy dawkach toksycznych dla matek obserwowano szkodliwe działanie na płody oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Atorwastatyna przenika przez łożysko u szczurów, a jej stężenie w osoczu jest porównywalne do stężenia w mleku, choć brak jest danych dotyczących wydzielania do mleka ludzkiego.
amlodypina, atorwastatyna, bezylan, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak wątrobokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, mutageneza, mutagenność, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, spermatyda, testosteron, właściwości klastogenne, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlonor 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny na szczurach i myszach wykazały, że podawanie leku w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) powodowało opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach dotyczących płodności, podawanie amlodypiny w dawce 10 mg/kg/dobę (8-krotnie większej niż dawka maksymalna dla ludzi w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazało negatywnego wpływu na płodność szczurów. Jednakże, w innym badaniu, podawanie amlodypiny samcom szczurów w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi (w mg/kg) przez 30 dni skutkowało obniżeniem stężenia FSH i testosteronu oraz pogorszeniem parametrów nasienia, co sugeruje potencjalny wpływ na męską płodność przy dawkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, amlodypina, bezylan, dojrzałe spermatydy, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, gryzonie laboratoryjne, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, mutacja genowa, opóźnienie porodu, parametry nasienia, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, potencjał rakotwórczy amlodypiny, przeżywalność potomstwa, testosteron w osoczu, toksyczny wpływ na płodność, wydłużenie porodu, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vilpin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały istotny wpływ leku na procesy rozrodcze u gryzoni, zwłaszcza przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała). U szczurów i myszy zaobserwowano opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach na szczurach podawano amlodypinę do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie więcej niż dawka maksymalna dla ludzi w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) bez negatywnego wpływu na płodność, jednak inne badania wykazały, że dawki terapeutyczne mogą powodować zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego, testosteronu, gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co sugeruje potencjalne ryzyko dla męskiego układu rozrodczego przy długotrwałym stosowaniu.
amlodypina, bezylan, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, mutagenność, opóźnienie porodu, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, ryzyko rakotwórcze, spermatydy, testosteron, Vilpin, wydłużenie porodu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Co-Amlessa 4 mg + 10 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, dostępny jest w pięciu dawkach: 2 mg + 5 mg + 0,625 mg, 4 mg + 5 mg + 1,25 mg, 4 mg + 10 mg + 1,25 mg, 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ Co-Amlessa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, Charakterystyka Produktu Leczniczego wskazuje na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i zmęczenie, które mogą upośledzać koordynację psychoruchową, refleks oraz czujność pacjenta, a tym samym zdolność do bezpiecznego wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
amlodypina, bezylan, charakterystyka produktu leczniczego, Co-Amlessa, czas reakcji, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, indapamid, koordynacja psychoruchowa, objaw upośledzający, peryndopryl, preparat hipotensyjny, tabletka dwuwypukła, terapia hipotensyjna, tert-butyloamina, zalecenie terapeutyczne, zawroty głowy, zdolność koncentracji, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlessa 8 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Amlessa to preparat złożony o działaniu przeciwnadciśnieniowym, zawierający peryndopryl w formie soli z tert-butyloaminą oraz amlodypinę jako bezylan. Dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 4 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny (ekwiwalent peryndoprylu 3,34 mg), 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg (ekwiwalent peryndoprylu 6,68 mg) oraz 8 mg + 10 mg. Preparat występuje wyłącznie w formie tabletek doustnych, różniących się wyglądem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację. Wariant 8 mg + 10 mg posiada funkcjonalną linię podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sodu wodorowęglan, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz magnezu stearynian, które wpływają na stabilność, rozpad i właściwości mechaniczne tabletek.
amlodypina, bezylan, blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, działanie przeciwnadciśnieniowe, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, linia podziału, peryndopryl, ścięte krawędzie, skrobia żelowana kukurydziana, środek przeciwzbrylający, stearynian magnezu, substancja buforująca, substancja smarująca, tabletka doustna, tert-butyloamina, utylizacja produktów leczniczych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Norvasc 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że stosowanie dawek około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) u gryzoni powoduje istotne zaburzenia reprodukcyjne, takie jak opóźnienie terminu porodu, wydłużenie czasu porodu oraz obniżoną przeżywalność potomstwa. W badaniach nad płodnością u szczurów, przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie wyższych niż u ludzi, przeliczone na mg/m² powierzchni ciała), nie stwierdzono wpływu na płodność. Jednak w bardziej specyficznym modelu, gdzie samcom podawano amlodypinę w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi (w mg/kg), zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu oraz pogorszenie parametrów nasienia, w tym zmniejszenie gęstości nasienia i liczby komórek Sertoliego.
amlodypina, badanie mutagenności, badanie wpływu, bezylan, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, parametr nasienia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa amlodypiny, przeżywalność potomstwa, skutek niepożądany, spermatogeneza, stężenie FSH, testosteron, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods to trójskładnikowy lek hipotensyjny dostępny w formie tabletek powlekanych, zawierający amlodypinę (5 lub 10 mg), walsartan (160 lub 320 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 lub 25 mg) w pięciu różnych kombinacjach dawkowania. Substancje czynne wykazują synergistyczne działanie przeciwnadciśnieniowe, łącząc mechanizmy blokady kanałów wapniowych, antagonizmu receptora AT1 dla angiotensyny II oraz diuretycznego działania tiazydowego. Tabletki różnią się kolorem, wymiarami oraz oznaczeniami, co ułatwia identyfikację poszczególnych dawek. Produkt zawiera również substancje pomocnicze w rdzeniu i otoczce, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, hypromeloza oraz barwniki (E171, E172), które wpływają na właściwości farmaceutyczne i estetyczne leku.
amlodypina, bezylan, blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, lek hipotensyjny, lek trójskładnikowy, makrogol, plastyfikator, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, walsartan - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cisatracurium Kabi 2 mg/ml
Cisatracurium Kabi jest lekiem zwiotczającym mięśnie o działaniu obwodowym, należącym do czwartorzędowych związków amoniowych, klasyfikowanym pod kodem ATC M03AC11. Substancja czynna, cisatrakurium, działa poprzez blokadę niedepolaryzacyjną receptorów cholinergicznych płytki motorycznej, konkurencyjnie antagonizując acetylocholinę i prowadząc do zahamowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Blok ten jest odwracalny za pomocą inhibitorów acetylocholinoesterazy, takich jak neostygmina czy edrofonium. W warunkach znieczulenia opioidami dawka ED95 wynosi 0,05 mg/kg masy ciała, natomiast u dzieci podczas znieczulenia halotanem jest nieco niższa i wynosi 0,04 mg/kg masy ciała. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, nie wywołując uwalniania histaminy nawet przy dawkach do 8-krotności ED95, co sprzyja stabilności hemodynamicznej pacjenta podczas zabiegów chirurgicznych.
antagonista acetylocholiny, bezylan, blok niedepolaryzacyjny, blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, cisatrakurium, czwartorzędowy związek amoniowy, ED95, edrofonium, fentanyl, inhibitor acetylocholinoesterazy, lek zwiotczający mięśnie, midazolam, neostygmina, płytka motoryczna, receptor cholinergiczny, roztwór do wstrzykiwań, stabilność hemodynamiczna, stymulacja nerwu łokciowego, tiopental, uwalnianie histaminy, znieczulenie halotanem, znieczulenie opioidowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sumilar 5 mg + 10 mg
Sumilar to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Preparat dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (ramipryl + amlodypina, odpowiednio, amlodypina jako bezylan). Lek przeznaczony jest wyłącznie do leczenia zastępczego u pacjentów, którzy uprzednio osiągnęli stabilną kontrolę ciśnienia tętniczego stosując ramipryl i amlodypinę w identycznych dawkach jako oddzielne preparaty. Wskazaniem do stosowania Sumilar jest uproszczenie schematu terapeutycznego oraz kontynuacja skutecznej terapii, co może poprawić adherencję pacjentów.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, antagonista wapnia, bezylan, działanie niepożądane, inhibitor konwertazy angiotensyny, kapsułka twarda, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie zastępcze, leczenie zastępcze nadciśnienia, nadciśnienie tętnicze, politerapia, preparat złożony, ramipryl, schemat terapeutyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triplixam, zawierający peryndopryl (5 mg lub 10 mg), indapamid (1,25 mg lub 2,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), wymaga szczególnej uwagi pod kątem wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Peryndopryl i indapamid nie wykazują bezpośredniego wpływu na funkcje psychomotoryczne, jednak mogą pośrednio oddziaływać poprzez obniżenie ciśnienia tętniczego, co w niektórych przypadkach może prowadzić do objawów takich jak zawroty głowy czy osłabienie. Amlodypina natomiast wykazuje niewielki do umiarkowanego stopnia wpływ na zdolności psychomotoryczne, manifestujący się zawrotami głowy, bólami głowy, zmęczeniem, znużeniem oraz nudnościami, co może negatywnie wpływać na bezpieczeństwo w ruchu drogowym i obsłudze maszyn. Szczególną ostrożność zaleca się w początkowym okresie terapii lub przy zmianie dawkowania, gdy ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest największe.
amlodypina, bezylan, bóle głowy, choroby współistniejące, działania niepożądane, działanie sedatywne, funkcje psychomotoryczne, indapamid, nudności, objawy niepożądane, obniżenie ciśnienia tętniczego, peryndopryl, początkowy okres leczenia, reakcje indywidualne, sól z argininą, substancje czynne, terapia farmakologiczna, Triplixam, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlessa 8 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Amlessa jest dostępny w czterech dawkach: 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg, gdzie pierwsza wartość odnosi się do peryndoprylu z tert-butyloaminą, a druga do amlodypiny (w postaci bezylanu). Lek przeznaczony jest do stosowania u pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali oba składniki oddzielnie, nie jest wskazany do inicjowania terapii nadciśnienia tętniczego. Zalecane dawkowanie to jedna tabletka na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek i wątroby stosuje się standardowe dawki, natomiast u osób w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≥60 ml/min) konieczna jest regularna kontrola stężenia kreatyniny i potasu. Preparat nie jest zalecany przy klirensie kreatyniny <60 ml/min, gdzie wymagana jest indywidualna modyfikacja dawek składników.
amlodypina, badanie farmakokinetyczne, bezylan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, odpowiedź terapeutyczna, peryndopryl z tert-butyloaminą, potas w surowicy krwi, preparat złożony, produkt złożony, stężenie amlodypiny w osoczu, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoAmlo 5 mg
Przedkliniczne badania amlodypiny wykazały, że stosowanie dawek około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (w przeliczeniu na mg/kg masy ciała) u gryzoni powodowało opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach dotyczących płodności, podawanie amlodypiny szczurom w dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższych niż maksymalna dawka dla ludzi 10 mg w przeliczeniu na mg/m² powierzchni ciała) nie wykazało negatywnego wpływu na płodność. Jednakże w innym badaniu, przy dawkach porównywalnych do ludzkich (mg/kg), u samców szczurów zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia oraz redukcję liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego.
amlodypina wpływ na rozród, badania przedkliniczne, bezylan, dawka tolerowana, dojrzałe spermatydy, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna zalecana dawka, opóźnienie porodu, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, testosteron w osoczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cardilopin 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, substancji czynnej leku Cardilopin, wykazały wpływ na procesy rozrodcze u zwierząt doświadczalnych. U szczurów i myszy zaobserwowano opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa przy dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała). W badaniach płodności u szczurów amlodypina podawana w dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie większych niż dawka dla ludzi, przeliczone na mg/m² powierzchni ciała) nie wpływała na płodność, natomiast w dawkach porównywalnych do ludzkich (w mg/kg) u samców stwierdzono obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalny wpływ amlodypiny na parametry płodności u samców szczurów.
amlodypina, bezylan, Cardilopin, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, parametry płodności, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces rozrodczy, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczny wpływ na płodność, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agen 10 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, substancji czynnej leku Agen 10, wykazały istotne informacje dotyczące jej wpływu na rozród i płodność. W modelach zwierzęcych (szczury, myszy) działania niepożądane, takie jak opóźnienie porodu, wydłużenie czasu porodu oraz zmniejszona przeżywalność potomstwa, obserwowano jedynie przy dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną dla ludzi (przeliczone na mg/kg masy ciała). W zakresie płodności wyniki były zróżnicowane: pierwsze badanie nie wykazało wpływu amlodypiny przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie większych w przeliczeniu na mg/m² niż dawka dla ludzi), natomiast drugie badanie, stosujące dawkę porównywalną do ludzkiej, ujawniło obniżenie stężenia hormonów (FSH, testosteron), zmniejszenie gęstości nasienia, redukcję liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego.
amlodypina, bezylan, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, mutagenność, opóźnienie porodu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wydłużony poród - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Elestar HCT 20 mg + 5 mg + 12,5 mg
Elestar HCT to lek trójskładnikowy zawierający olmesartan medoksomil, amlodypinę oraz hydrochlorotiazyd, wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Preparat dostępny jest w pięciu różnych kombinacjach dawek: olmesartan 20-40 mg, amlodypina 5-10 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5-25 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Lek zaleca się szczególnie u osób, u których dwuskładnikowa terapia olmesartanem i amlodypiną nie zapewniła odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego, a dodanie hydrochlorotiazydu może poprawić skuteczność leczenia. Ponadto Elestar HCT może być stosowany jako terapia zastępcza u pacjentów już kontrolujących ciśnienie przy pomocy tych samych substancji czynnych, ale w różnych preparatach, co upraszcza schemat leczenia i może zwiększyć adherencję do terapii.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, bezylan, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, efekt hipotensyjny, hydrochlorotiazyd, indywidualizacja terapii, kontrola ciśnienia, leczenie nadciśnienia, nadciśnienie tętnicze pierwotne, olmesartan medoksomil, preparat trójskładnikowy, schemat leczenia, terapia nadciśnienia, terapia zastępcza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Camlocor 16 mg + 5 mg
Camlocor to preparat złożony zawierający kandesartan cyleksetylu oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), wykazujący synergistyczne działanie hipotensyjne. Dostępny jest w trzech dawkach: 8 mg + 5 mg, 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg, co umożliwia indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Lek jest wskazany wyłącznie do leczenia zastępczego u pacjentów, którzy wcześniej uzyskali kontrolę ciśnienia tętniczego stosując jednocześnie amlodypinę i kandesartan w tych samych dawkach. Zastosowanie preparatu złożonego upraszcza schemat dawkowania, co może poprawić compliance w terapii przewlekłej.
amlodypina, bezylan, compliance, dieta niskosodowa, działanie hipotensyjne, kandesartan cyleksetylu, leczenie przewlekłe, leczenie zastępcze, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, preparat złożony, samoistne nadciśnienie tętnicze, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Finamlox 10 mg
Finamlox, zawierający amlodypinę w dawkach 5 mg i 10 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na dihydropirydyny lub składniki pomocnicze, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. ciężką stenozą aortalną) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale. Mechanizm działania amlodypiny, polegający na rozszerzeniu naczyń obwodowych, może prowadzić do krytycznego spadku ciśnienia tętniczego i pogorszenia perfuzji wieńcowej w wymienionych stanach. Tabletki Finamlox są dostępne jako białe, owalne, niepowlekane tabletki z oznaczeniami „AMB 5” lub „AMB 10”.
amlodypina, bezylan, bloker kanału wapniowego, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie perfuzji, hipotonia, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na składniki preparatu, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, opór obwodowy, ostry zawał serca, perfuzja wieńcowa, pochodna dihydropirydyny, rozszerzenie naczyń obwodowych, stenoza aortalna, substancja czynna, wada zastawkowa, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cardilopin 10 mg
Przedkliniczne badania toksyczności amlodypiny wykazały, że stosowanie substancji w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (przeliczone na mg/kg masy ciała) powodowało u szczurów i myszy opóźnienie porodu, wydłużenie jego trwania oraz obniżoną przeżywalność potomstwa. Wpływ amlodypiny na płodność był zróżnicowany: w jednym badaniu u szczurów nie zaobserwowano negatywnego wpływu przy dawce do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotność maksymalnej dawki dla ludzi przeliczonej na mg/m²), natomiast w innym badaniu podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej (w mg/kg) przez 30 dni skutkowało obniżeniem stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszeniem gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego u samców.
amlodypina, bezylan, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna zalecana dawka, opóźnienie porodu, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczny wpływ na płodność, wydłużenie porodu, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods jest dostępny w formie tabletek powlekanych w pięciu wariantach dawkowania, umożliwiających indywidualizację terapii nadciśnienia tętniczego. Zawartość substancji czynnych w poszczególnych wariantach wynosi: amlodypina (jako bezylan) 5 lub 10 mg, walsartan 160 lub 320 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 lub 25 mg. Tabletki różnią się kolorem, wymiarami oraz oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze w rdzeniu i otoczce tabletek zapewniają odpowiednie właściwości farmaceutyczne, w tym rozpad i biodostępność leku. Produkt jest pakowany w blistry OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających 14, 28, 56 lub 98 tabletek.
amlodypina, bezylan, biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hydrochlorotiazyd, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, plastyfikator, polimer hydrofilowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, superdezintegrant, tabletka powlekana, talk, terapia przeciwnadciśnieniowa, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, walsartan - Leksykon leków
Skład i postać leku – Co-Amlessa 4 mg + 10 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa to preparat w postaci tabletek, zawierający kombinację trzech substancji czynnych o działaniu hipotensyjnym: peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid. Dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania, umożliwiających indywidualne dostosowanie terapii nadciśnienia tętniczego: 2 mg + 5 mg + 0,625 mg, 4 mg + 5 mg + 1,25 mg, 4 mg + 10 mg + 1,25 mg, 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg (odpowiednio peryndopryl, amlodypina, indapamid). Substancje pomocnicze wpływają na stabilność, rozpad i właściwości farmaceutyczne tabletek, które różnią się kształtem i rozmiarem w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację i stosowanie.
amlodypina, bezylan, biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, działanie hipotensyjne, indapamid, krzemionka koloidalna, linia podziału, nadciśnienie tętnicze, okres ważności, peryndopryl, postać farmaceutyczna, skrobia żelowana, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja stabilizująca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alneta 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny, substancji czynnej leku Alneta, wykazały, że podawanie dawkami około 50-krotnie przekraczającymi maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) może wpływać na przebieg porodu u zwierząt (szczury, myszy), powodując opóźnienie daty porodu, wydłużenie czasu trwania porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W badaniach dotyczących płodności samców i samic szczurów, przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie większych niż dawka dla ludzi przeliczona na mg/m² powierzchni ciała), nie stwierdzono wpływu na płodność, jednak przy dawkach porównywalnych do ludzkich (w mg/kg) u samców zaobserwowano obniżenie stężenia FSH i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co sugeruje potencjalny wpływ na funkcje rozrodcze.
aberracja chromosomowa, amlodypina, bezylan, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maksymalna tolerowana dawka, mutacja genetyczna, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, przebieg ciąży, przeżywalność potomstwa, rozród, spermatydy, testosteron, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlozek 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa amlodypiny wykazały, że w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi (przeliczone na mg/kg masy ciała) lek może powodować opóźnienie porodu, wydłużenie jego trwania oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy. W zakresie płodności, dawki do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie większe niż maksymalna dawka dla ludzi przeliczona na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na reprodukcję szczurów. Jednakże, podawanie amlodypiny w dawce porównywalnej do ludzkiej (w mg/kg) przez 30 dni u samców szczurów spowodowało istotne zmiany w układzie rozrodczym, w tym obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clopidogrel Genoptim 75 mg
Klopidogrel Genoptim podaje się doustnie w dawce 75 mg raz na dobę u dorosłych i osób w podeszłym wieku. W ostrym zespole wieńcowym bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI lub niestabilna dławica piersiowa) terapia rozpoczyna się od dawki nasycającej 300 mg, następnie 75 mg/dobę, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce 75-100 mg/dobę (zalecana dawka ASA nie przekracza 100 mg ze względu na ryzyko krwawienia). Czas leczenia może trwać do 12 miesięcy, z maksymalnym efektem terapeutycznym po 3 miesiącach. W ostrym zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) stosuje się dawkę nasycającą 300 mg (z wyłączeniem pacjentów >75 lat), następnie 75 mg/dobę, w połączeniu z ASA i ewentualnie lekami trombolitycznymi, przez co najmniej 4 tygodnie. U pacjentów powyżej 75. roku życia dawka nasycająca nie jest zalecana. W migotaniu przedsionków stosuje się 75 mg klopidogrelu na dobę wraz z ASA 75-100 mg/dobę.
bezylan, choroba wątroby, Clopidogrel Genoptim, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, lek trombolityczny, migotanie przedsionków, niestabilna dławica piersiowa, ostry zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, ostry zespół wieńcowy bez uniesienia odcinka ST, podanie doustne, ryzyko krwawienia, skłonność do krwawień, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Concoram 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol (fumaranu) i amlodypinę (bezylanu), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co wiąże się z ryzykiem opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierci wewnątrzmacicznej, poronienia oraz porodu przedwczesnego. U płodu i noworodka obserwuje się ryzyko hipoglikemii oraz bradykardii. Amlodypina wykazuje toksyczność reprodukcyjną w badaniach na zwierzętach, a jej bezpieczeństwo w ciąży nie jest jednoznacznie potwierdzone. Stosowanie Concoramu w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, z monitorowaniem przepływu maciczno-łożyskowego oraz rozwoju płodu. Noworodki narażone na lek w okresie okołoporodowym wymagają ścisłej obserwacji przez pierwsze 3 doby życia.
amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bezylan, bisoprolol, bradykardia, Concoram, fumaran, hipoglikemia, karmienie piersią, mleko kobiece, obniżony poziom glukozy, płodność, poród przedwczesny, przepływ krwi przez łożysko, receptor beta1-adrenergiczny, samoistne poronienie, śmierć wewnątrzmaciczna, toksyczność reprodukcyjna, układ maciczno-łożyskowy, wzrost wewnątrzmaciczny płodu, zmiany biochemiczne plemników, zwolnienie czynności serca