zaburzenia drożności dróg żółciowych

Zaburzenia drożności dróg żółciowych to grupa schorzeń charakteryzujących się nieprawidłowym przepływem żółci z wątroby do dwunastnicy. Obstrukcja może być całkowita lub częściowa, a także ostra lub przewlekła, co determinuje obraz kliniczny.

Etiologia zaburzeń drożności jest zróżnicowana i obejmuje przyczyny wewnątrzwątrobowe (np. pierwotna marskość żółciowa, cholangiopatia związana z IgG4) oraz zewnątrzwątrobowe (np. kamica przewodowa, guzy dróg żółciowych, przewlekłe zapalenie trzustki, zwężenia jatrogennie). Kamienie w przewodzie żółciowym wspólnym stanowią najczęstszą przyczynę niedrożności.

Objawy kliniczne obejmują żółtaczkę, świąd skóry, odbarwiony stolec, ciemny mocz, ból w prawym podżebrzu oraz objawy ogólne jak gorączka czy spadek masy ciała. W diagnostyce kluczowe znaczenie mają badania obrazowe (USG, MRCP, ERCP, cholangiografia PTC) oraz ocena biochemiczna parametrów wątrobowych.

Leczenie zaburzeń drożności dróg żółciowych zależy od przyczyny i może obejmować postępowanie endoskopowe (ERCP z papilotomią, protezowanie dróg żółciowych), chirurgiczne (cholecystektomia, resekcje) lub zachowawcze. Nierozpoznane i nieleczone zaburzenia drożności mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie dróg żółciowych, marskość żółciowa czy niewydolność wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl