nowotwór nabłonkowy

Nowotwór nabłonkowy, zwany również rakiem (carcinoma), to złośliwy guz wywodzący się z komórek nabłonkowych wyścielających narządy wewnętrzne, skórę oraz gruczoły. Ta grupa nowotworów stanowi około 80-90% wszystkich diagnozowanych nowotworów złośliwych u ludzi.

Nowotwory nabłonkowe klasyfikuje się w zależności od rodzaju nabłonka, z którego pochodzą. Wyróżniamy raki płaskonabłonkowe (wywodzące się z nabłonka wielowarstwowego płaskiego), raki gruczołowe (z nabłonka gruczołowego), raki podstawnokomórkowe (z warstwy podstawnej nabłonka) oraz inne podtypy. Obraz kliniczny zależy od lokalizacji guza, jego typu histologicznego oraz stopnia zaawansowania.

Diagnostyka nowotworów nabłonkowych obejmuje badania obrazowe (USG, TK, MRI, PET), badania endoskopowe oraz ocenę histopatologiczną materiału biopsyjnego, która jest kluczowa dla potwierdzenia rozpoznania. Współczesne metody terapeutyczne to przede wszystkim leczenie chirurgiczne, radioterapia, chemioterapia, terapie celowane oraz immunoterapia, stosowane w różnych kombinacjach w zależności od typu nowotworu i stadium zaawansowania.

Rokowanie w nowotworach nabłonkowych jest zróżnicowane i zależy od wielu czynników, w tym lokalizacji pierwotnej guza, stopnia zaawansowania w momencie rozpoznania, typu histologicznego oraz obecności markerów molekularnych. Wczesne wykrycie znacząco zwiększa szanse na całkowite wyleczenie.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl