nowotwór wieku dziecięcego
Nowotwór wieku dziecięcego to choroba nowotworowa diagnozowana u pacjentów poniżej 18. roku życia. Najczęściej występującymi nowotworami w tej grupie wiekowej są białaczki (około 30% przypadków), nowotwory ośrodkowego układu nerwowego (w tym guzy mózgu) oraz chłoniaki. Inne charakterystyczne jednostki to neuroblastoma, guz Wilmsa (nephroblastoma), mięsaki tkanek miękkich (np. rhabdomyosarcoma) oraz nowotwory kości (głównie osteosarcoma i mięsak Ewinga).
Etiologia nowotworów dziecięcych różni się od nowotworów u dorosłych. Rzadziej są one związane z czynnikami środowiskowymi, a częściej mają podłoże genetyczne lub powstają w wyniku zaburzeń rozwojowych. Nowotwory wieku dziecięcego charakteryzują się zwykle szybszym wzrostem, ale jednocześnie większą wrażliwością na chemioterapię i radioterapię niż nowotwory u dorosłych.
Objawy nowotworów dziecięcych są często niespecyficzne i mogą obejmować: przewlekłą gorączkę, zmęczenie, bóle kostne, zaburzenia widzenia, powiększenie węzłów chłonnych, niewyjaśnioną utratę masy ciała, bladość, łatwe siniaczenie lub krwawienia. Kluczową rolę w diagnostyce odgrywają badania obrazowe (USG, RTG, TK, MRI), badania laboratoryjne oraz biopsja pozwalająca na ustalenie rozpoznania histopatologicznego.
Leczenie nowotworów wieku dziecięcego wymaga podejścia multidyscyplinarnego i obejmuje chirurgię, chemioterapię, radioterapię oraz coraz częściej terapie celowane i immunoterapię. Współczesne protokoły leczenia umożliwiają uzyskanie wyleczenia u około 80% dzieci z chorobą nowotworową. Opieka nad dzieckiem z nowotworem powinna uwzględniać również aspekty psychologiczne, socjalne oraz edukacyjne, a także długoterminowe monitorowanie odległych następstw leczenia przeciwnowotworowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nowotwory mózgu u dzieci – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Nowotwory mózgu stanowią około 25% wszystkich nowotworów wieku dziecięcego i są główną przyczyną zgonów onkologicznych u pacjentów poniżej 19 roku życia. Wskaźnik 5-letniego przeżycia dla wszystkich pierwotnych nowotworów mózgu u dzieci wynosi około 83,1-83,9%, natomiast dla guzów złośliwych spada do około 75,6%. W Polsce obserwuje się niższe wartości: 5-letnie przeżycie wynosi około 60,9%, a 10-letnie 58,2%. Kluczowe czynniki prognostyczne to wiek w momencie diagnozy (najgorsze rokowanie u niemowląt, aHR 0,47 dla wieku 10-19 lat), rasa i pochodzenie etniczne (wyższe ryzyko zgonu u pacjentów afroamerykańskich i latynoamerykańskich, aHR 1,21), lokalizacja guza (najgorsze rokowanie dla guzów pnia mózgu, aHR 2,62) oraz stopień złośliwości histologicznej (grade III aHR 3,39, grade IV aHR 2,18). Glejaki wysokiego stopnia (HGG) mają 5-letni wskaźnik przeżycia poniżej 20%, a rozlane glejaki pnia mózgu (DIPG) cechują się wyjątkowo złym rokowaniem ze względu na brak możliwości resekcji.
aktywowany limfocyt T, atypowy teratoidny/rabdoidny guz, białaczka, chemioterapia, deficyt neurologiczny, deficyt neuropsychologiczny, funkcja wykonawcza, glejak niskiego stopnia złośliwości, glejak wielopostaciowy, glejak wysokiego stopnia złośliwości, guz rdzenia kręgowego, guz złośliwy, gwiaździak włosowatokomórkowy, iloraz inteligencji, inhibitor punktów kontrolnych, klasyfikacja WHO, mutacja histonowa, nadzór immunologiczny, nowotwór mózgu, nowotwór mózgu u dzieci, nowotwór wieku dziecięcego, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, podtyp histologiczny nowotworu, profil ekspresji genów, prymitywny guz neuroektodermalny, radioterapia, rdzeniak, rezonans magnetyczny, rozlany glejak pnia mózgu, stopień złośliwości guza, szlak PI3K/AKT/mTOR, wskaźnik przeżycia, wtórny nowotwór, wyściółczak, zaburzenie poznawcze