skurcz kloniczny
Skurcz kloniczny to rodzaj aktywności mięśniowej charakteryzujący się szybkimi, rytmicznymi skurczami i rozkurczami mięśni szkieletowych. Jest jednym z głównych objawów występujących podczas napadu padaczkowego, szczególnie w padaczce toniczno-klonicznej (dawniej nazywanej grand mal).
W fazie klonicznej napadu dochodzi do naprzemiennych skurczów i rozkurczów mięśni, co objawia się gwałtownymi, niekontrolowanymi ruchami kończyn, tułowia i głowy. Skurcze kloniczne są wynikiem nieprawidłowej, nadmiernej i synchronicznej aktywności neuronalnej w korze mózgowej, która powoduje zaburzenia w przekazywaniu impulsów nerwowych do mięśni.
Skurcze kloniczne mogą również wystąpić w innych stanach patologicznych, takich jak zatrucia niektórymi substancjami, gorączka u małych dzieci (drgawki gorączkowe), zaburzenia elektrolitowe czy metaboliczne. Diagnostyka różnicowa skurczów klonicznych obejmuje badania neurologiczne, elektroencefalografię (EEG) oraz badania obrazowe mózgu.
Leczenie skurczów klonicznych zależy od ich przyczyny – w przypadku padaczki stosuje się leki przeciwpadaczkowe, natomiast w innych stanach terapia ukierunkowana jest na leczenie choroby podstawowej. W trakcie napadu z występującymi skurczami klonicznymi kluczowe jest zapewnienie bezpieczeństwa pacjentowi poprzez ochronę przed urazami i udrożnienie dróg oddechowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tizagelan 2 mg
Tyzanidyna, substancja czynna leku Tizagelan, jest ośrodkowo działającym lekiem zwiotczającym mięśnie, klasyfikowanym w grupie „inne leki działające ośrodkowo” (kod ATC: M03BX02). Jej mechanizm działania opiera się głównie na agonizmie receptorów α2-adrenergicznych, z możliwym udziałem receptorów imidazolowych. Tyzanidyna działa presynaptycznie w rdzeniu kręgowym, hamując uwalnianie pobudzających aminokwasów neurotransmiterów – glutaminianu i asparaginianu – z interneuronów, co prowadzi do zmniejszenia pobudzenia neuronów ruchowych i redukcji patologicznie zwiększonego napięcia mięśniowego. Dodatkowo, istnieją dowody na jej postsynaptyczne działanie na receptory aminokwasów pobudzających, co wzmacnia efekt miorelaksacyjny.
agonista receptora α2-adrenergicznego, asparaginian, działanie miorelaksacyjne, glutaminian, lek zwiotczający mięśnie, mięśnie szkieletowe, neurony ruchowe, oporność na ruchy bierne, ośrodkowy układ nerwowy, rdzeń kręgowy, receptor imidazolowy, schorzenie neurologiczne, skurcz kloniczny, skurcz toniczny, spastyczność, Tizagelan, tyzanidyna, wzmożone napięcie mięśniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tizagelan 4 mg
Tyzanidyna, substancja czynna leku Tizagelan (kod ATC: M03BX02), jest ośrodkowo działającym lekiem zwiotczającym mięśnie, będącym agonistą receptorów α2-adrenergicznych oraz receptorów imidazoliny. Jej główny mechanizm działania polega na presynaptycznym hamowaniu uwalniania pobudzających aminokwasów neurotransmiterów – glutaminianu i asparaginianu – w rdzeniu kręgowym, co prowadzi do zmniejszenia przekaźnictwa synaptycznego w obwodach regulujących napięcie mięśniowe. Dodatkowo, tyzanidyna wykazuje działanie postsynaptyczne na receptory aminokwasów pobudzających, co może wzmacniać efekt terapeutyczny. Klinicznie lek skutecznie redukuje patologicznie zwiększone napięcie mięśniowe, zmniejszając oporność na ruch bierny oraz redukując skurcze toniczne i kloniczne mięśni.