mięśnie gładkie prostaty

Mięśnie gładkie prostaty stanowią istotny element strukturalny tego narządu, tworząc około 40% objętości gruczołu krokowego. Zbudowane są z komórek mięśniowych gładkich, które są rozmieszczone w zrębie łącznotkankowym prostaty, tworząc sieć włókien otaczających gruczoły i przewody wyprowadzające.

Fizjologicznie mięśnie gładkie prostaty pozostają pod kontrolą autonomicznego układu nerwowego. Włókna współczulne, działające poprzez receptory α1-adrenergiczne, powodują skurcz mięśni gładkich, co ma znaczenie podczas ejakulacji, gdy skurcz prostaty umożliwia wyrzut wydzieliny gruczołowej do cewki moczowej. Natomiast stymulacja przywspółczulna prowadzi do ich rozkurczu.

W patologii prostaty, szczególnie w łagodnym rozroście (BPH), dochodzi do zwiększenia liczby i napięcia mięśni gładkich, co przyczynia się do objawów ze strony dolnych dróg moczowych (LUTS). Antagoniści receptorów α1-adrenergicznych (np. tamsulosyna, alfuzosyna) są stosowane w leczeniu BPH właśnie ze względu na ich zdolność do relaksacji mięśni gładkich prostaty, co zmniejsza opór cewkowy i poprawia odpływ moczu.

Warto podkreślić, że mięśnie gładkie prostaty stanowią również cel dla niektórych nowoczesnych metod leczenia minimalnie inwazyjnego BPH, takich jak termoterapia czy ablacja laserowa, które prowadzą do selektywnego uszkodzenia tych struktur, zmniejszając objętość i napięcie gruczołu krokowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl