nadaktywny skurcz wypieracza

Nadaktywny skurcz wypieracza to stan patologiczny charakteryzujący się mimowolnymi skurczami mięśnia wypieracza pęcherza moczowego podczas fazy napełniania pęcherza. Jest jedną z głównych przyczyn nadreaktywności pęcherza moczowego (OAB – overactive bladder), powodującą dolegliwości takie jak parcia naglące, częstomocz, nokturia oraz nietrzymanie moczu z parcia.

Diagnoza opiera się na badaniu urodynamicznym, podczas którego rejestruje się niekontrolowane skurcze wypieracza. Istotna jest różnicowa diagnostyka przyczyn, które mogą obejmować czynniki neurologiczne (np. udar mózgu, stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona), idiopatyczne lub wtórne do przeszkody podpęcherzowej.

Leczenie nadaktywnego skurczu wypieracza obejmuje farmakoterapię (głównie leki antycholinergiczne, β3-adrenomimetyki), modyfikację stylu życia oraz metody fizjoterapeutyczne. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się toksyny botulinowej, neuromodulację nerwów krzyżowych lub zabiegi operacyjne. Skuteczne leczenie wymaga często podejścia wielodyscyplinarnego.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl