kaszel idiopatyczny
Kaszel idiopatyczny to przewlekły kaszel o nieznanej przyczynie, który utrzymuje się przez co najmniej 8 tygodni, mimo przeprowadzenia kompleksowej diagnostyki. Termin ten stosuje się po wykluczeniu najczęstszych przyczyn przewlekłego kaszlu, takich jak astma, refluks żołądkowo-przełykowy, spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła czy infekcje dróg oddechowych.
Diagnoza kaszlu idiopatycznego wymaga przeprowadzenia szeregu badań, w tym spirometrii, tomografii komputerowej klatki piersiowej, badań laryngologicznych, gastroskopii oraz testów na alergie. Mimo zastosowania standardowego leczenia empirycznego skierowanego na potencjalne przyczyny, kaszel idiopatyczny nie ustępuje lub ustępuje tylko częściowo.
W leczeniu kaszlu idiopatycznego stosuje się różne metody, w tym leki przeciwkaszlowe, gabapentynę, pregabalinę czy małe dawki morfiny. Niekiedy skuteczne okazują się terapia mowy czy techniki fizjoterapeutyczne. Badania sugerują, że kaszel idiopatyczny może być związany z nadwrażliwością receptorów kaszlowych lub dysfunkcją neuronalną w obrębie dróg oddechowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekły kaszel – Patofizjologia i mechanizm
Kaszel jest złożonym odruchem ochronnym układu oddechowego, obejmującym trzy fazy: wdechową, kompresji (z ciśnieniem wewnątrzopłucnowym 100-300 mmHg) oraz wydechową, z prędkością przepływu do 12 l/s. Przewlekły kaszel (>8 tygodni) wiąże się z zespołem nadwrażliwości kaszlowej (CHS), charakteryzującym się nadreaktywnością receptorów kaszlowych (RAR, SAR, nocyceptory na włóknach C) na bodźce mechaniczne, chemiczne i termiczne. Kluczową rolę odgrywają receptory TRPV1, TRPA1 oraz purynergiczne P2X3, których nadekspresja i sensytyzacja obwodowa oraz centralna (w jądrze pasma samotnego i korze mózgu) prowadzą do utrzymania kaszlu. Procesy neuroimmunologiczne i plastyczność kaszlu w ośrodkowym układzie nerwowym powodują utrzymanie kaszlu nawet po ustąpieniu pierwotnej przyczyny. Mediatory zapalne, takie jak bradykinina, substancja P, prostaglandyny i histamina, modulują aktywność receptorów i nasilają odruch kaszlowy, co jest szczególnie istotne w astmie, GERD, zespole górnych dróg oddechowych oraz kaszlu indukowanym inhibitorami ACE.
choroba refluksowa przełyku, cytokina prozapalna, idiopatyczne włóknienie płuc, jądro pasma samotnego, kaszel idiopatyczny, mediator zapalny, nerw błędny, nerw przeponowy, odruch kaszlowy, przewlekły kaszel, receptor P2X3, receptor TRP, receptor TRPA1, receptor TRPV1, sensytyzacja centralna, sensytyzacja obwodowa, śródmiąższowa choroba płuc, wariant kaszlowy astmy, zespół nadwrażliwości kaszlowej