hiperwentylacja
Hiperwentylacja to stan, w którym dochodzi do nadmiernej wentylacji płuc, skutkującej zwiększonym usuwaniem dwutlenku węgla z organizmu. Prowadzi to do hipokapnii, czyli obniżenia poziomu CO2 we krwi, co z kolei powoduje zasadowicę oddechową i szereg charakterystycznych objawów.
Do najczęstszych przyczyn hiperwentylacji należą: stany lękowe, ataki paniki, stres, ból, gorączka, zaburzenia neurologiczne, choroby płuc, kwasica metaboliczna oraz zatrucia niektórymi substancjami. W praktyce klinicznej często spotyka się hiperwentylację jako element zespołu hiperwentylacyjnego związanego z zaburzeniami lękowymi.
Objawy hiperwentylacji obejmują drętwienie i mrowienie (szczególnie wokół ust i w kończynach), zawroty głowy, uczucie osłabienia, tężyczkę, kurcze mięśni, bóle w klatce piersiowej oraz uczucie duszności paradoksalnie nasilające hiperwentylację. W diagnostyce kluczową rolę odgrywa badanie gazometryczne krwi tętniczej, ukazujące zasadowicę oddechową.
Leczenie hiperwentylacji polega na usunięciu przyczyny podstawowej. W przypadku ostrego epizodu stosuje się techniki oddechowe (oddychanie do papierowej torebki), uspokojenie pacjenta oraz ewentualnie leki przeciwlękowe. W hiperwentylacji przewlekłej istotna jest terapia schorzenia podstawowego oraz niekiedy psychoterapia, zwłaszcza gdy podłożem są zaburzenia lękowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Metformax 500 500 mg
Przedawkowanie metforminy, szczególnie w dawkach sięgających nawet 85 g jednorazowo, stanowi poważne zagrożenie życia głównie z powodu ryzyka rozwoju kwasicy mleczanowej. Mimo braku hipoglikemii, która nie występuje nawet przy ekstremalnym przedawkowaniu, kwasica mleczanowa charakteryzuje się podwyższonym stężeniem mleczanów we krwi oraz zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia świadomości, tachykardię oraz hiperwentylację, co wymaga natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego monitorowania parametrów życiowych pacjenta.
ból brzucha, działanie hipoglikemizujące, funkcja nerek, hemodializa, hiperwentylacja, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, Metformax, metformina, metforminy chlorowodorek, nudności, parametry biochemiczne, pH krwi, stężenie mleczanów we krwi, tachykardia, wymioty, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 10 mg + 5 mg
Przedawkowanie produktu leczniczego Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań wynikających z działania obu substancji czynnych. Amlodypina w dużych dawkach powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co prowadzi do niedociśnienia układowego, tachykardii odruchowej oraz potencjalnie zagrażającego życiu wstrząsu. Rzadkim, ale istotnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się 24-48 godzin po przedawkowaniu, często wymagający wspomagania oddychania. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, może wywołać niedociśnienie, hiperkaliemię, niewydolność nerek, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardię), a także objawy neurologiczne i kaszel. W przypadku przedawkowania obserwuje się spadek ciśnienia tętniczego poniżej wartości prawidłowych, ryzyko wstrząsu krążeniowego oraz zaburzenia elektrolitowe, szczególnie hiperkaliemię, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych i biochemicznych pacjenta.
angiotensyna II, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, elektrokardiogram, elektrostymulacja serca, filtracja kłębuszkowa, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, inhibitor ACE, katecholaminy, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, objętość wewnątrznaczyniowa, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie peryndoprylu, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sertralina Krka 50 mg
Sertralina Krka, stosowana w leczeniu zaburzeń takich jak zespół lęku społecznego, zespół obsesyjno-kompulsyjny, zespół lęku napadowego oraz PTSD, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęściej występują nudności oraz zaburzenia seksualne (np. niezdolność do ejakulacji u 14% mężczyzn z lękiem społecznym). Profil działań niepożądanych jest zbliżony do obserwowanego u pacjentów z depresją i jest w dużej mierze zależny od dawki, często ustępując podczas kontynuacji terapii. Objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, bezsenność i nudności, mogą wystąpić przy nagłym przerwaniu leczenia, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiponatremii u osób starszych oraz zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów powyżej 50. roku życia. W populacji pediatrycznej najczęściej obserwowano bóle głowy (22%), bezsenność (21%), nudności (15%) i biegunkę (11%).
anizokoria, bradykardia, częstoskurcz komorowy, drżenie mięśni, dysfonia, ginekomastia, hiperkineza, hiperprolaktynemia, hiperwentylacja, hiponatremia, jadłowstręt, jaskra, krwotok poporodowy, leukopenia, makulopatia, małopłytkowość, mikroskopowe zapalenie jelita grubego, nekroliza naskórka, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego, nietrzymanie moczu, niezdolność do ejakulacji, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktoidalna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SNRI, śródmiąższowa choroba płuc, SSRI, tachykardia, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie seksualne, zanikowe zapalenie sromu i pochwy, zapalenie uchyłków jelita, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zespół lęku napadowego, zespół lęku społecznego, zespół obsesyjno-kompulsyjny, zespół serotoninowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół stresu pourazowego, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie paniczne – Etiologia i przyczyny
Zaburzenie paniczne charakteryzuje się nawracającymi, niespodziewanymi atakami paniki, które wynikają z złożonej interakcji czynników genetycznych, neurobiologicznych i środowiskowych. Ryzyko rozwoju zaburzenia jest zwiększone o około 40% u osób z rodziną pierwszego stopnia dotkniętą tym schorzeniem, a badania bliźniąt wskazują na istotny komponent genetyczny (57% u bliźniąt jednojajowych, 43% u dwujajowych). Patofizjologia obejmuje dysfunkcje układów neuroprzekaźnikowych, w tym serotoninergicznego, noradrenergicznego, GABA, dopaminergicznego, cholecystokininy i adenozyny, a także zmiany w funkcjonowaniu ciała migdałowatego i kory przedczołowej. Polimorfizmy genów COMT, 5-HTTLPR i SLC6A4 mogą predysponować do rozwoju zaburzenia. Teoria „fałszywego alarmu uduszenia” wskazuje na nadwrażliwość receptorów CO2 i przewlekłą hiperwentylację jako potencjalne mechanizmy wyzwalające ataki paniki.
adrenalina, agorafobia, atak paniki, ciało migdałowate, dyskomfort w klatce piersiowej, dyspnea, fobia społeczna, gen transportera serotoniny, guz nadnerczy, hiperwentylacja, hipoglikemia, katastroficzne myślenie, kora przedczołowa, kwas gamma-aminomasłowy, lęk zdrowotny, miejsce sinawe, nadczynność tarczycy, objaw lękowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja walcz lub uciekaj, receptor adenozynowy, receptor benzodiazepinowy, układ dopaminergiczny, układ serotoninergiczny, wrażliwość lękowa, wypadanie płatka zastawki mitralnej, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie paniczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie układu przedsionkowego, zapalenie błędnika, zespół jelita drażliwego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Toralis 20 mg + 10 mg
Przedawkowanie leku Toralis, zawierającego lizynopryl (inhibitor ACE) oraz torasemid (diuretyk pętlowy), manifestuje się objawami wynikającymi z działania obu substancji. Do głównych symptomów należą niedociśnienie tętnicze, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia), niewydolność nerek, tachykardia, bradykardia, zawroty głowy, kaszel, nasilona diureza, senność, splątanie oraz zapaść krążeniowa. Warto podkreślić, że torasemid może powodować szybkie odwodnienie i zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, a lizynopryl wpływa na układ sercowo-naczyniowy i nerkowy. Dawki preparatu dostępne są w zakresie 10 mg+5 mg do 20 mg+10 mg lizynoprylu i torasemidu.
angiotensyna II, bradykardia, diuretyk pętlowy, diureza, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hiperwentylacja, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, katecholaminy, kołatanie serca, kreatynina, leczenie przeciwwstrząsowe, lizynopryl, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, objętość wewnątrznaczyniowa, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, rozrusznik serca, splątanie, tachykardia, torasemid, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapaść krążeniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ultrapiryna Forte 500 mg
Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego zawartego w ULTRAPIRYNA FORTE (500 mg) prowadzi do wieloukładowych objawów toksycznych, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego, układu oddechowego i pokarmowego. Wczesne symptomy obejmują ból głowy, zawroty głowy, szumy uszne, zaburzenia widzenia oraz hiperwentylację. W miarę progresji zatrucia pojawiają się zaburzenia równowagi, niepokój, senność, a także podwyższenie temperatury ciała. Objawy poważne to zaburzenia rytmu serca (tachykardia, arytmie), omamy słuchowe i wzrokowe, utrata słuchu, nadmierne pocenie się, krwawienia z nosa oraz przewodu pokarmowego (hematemeza, melena, smoliste stolce), które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, ataksja, ból głowy, gorączka, hematemeza, hiperwentylacja, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, melena, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, przewód pokarmowy, smolisty stolec, szumy uszne, tabletka dojelitowa, tachykardia, układ oddechowy, utrata słuchu, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia równowagi, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zatrucie salicylanami, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Ekstrakt z kory nadnerczy – Przedawkowanie
Mobilat, dostępny w formie maści i żelu, zawiera 1,0 g ekstraktu z kory nadnerczy, 0,2 g mukopolisacharydowego polisiarczanu oraz 2,0 g kwasu salicylowego na 100 g produktu. Ze względu na miejscową aplikację ryzyko przedawkowania ekstraktu z kory nadnerczy jest bardzo niskie, a prawidłowe stosowanie minimalizuje to zagrożenie. Głównym ryzykiem w przypadku przedawkowania jest zatrucie salicylanami, wynikające z obecności kwasu salicylowego, które może objawiać się wymiotami, nasilonym poceniem, tachykardią, hiperwentylacją, gorączką, szumami usznymi, zaburzeniami świadomości oraz zasadowicą oddechową i zasadowym odczynem moczu.
choroba przewodu pokarmowego, depresja OUN, diaforeza, diureza forsowana, ekstrakt z kory nadnerczy, gorączka, hiperwentylacja, kwas salicylowy, Mobilat, mukopolisacharydowy polisiarczan, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odwodnienie, płukanie żołądka, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie salicylanów, szumy uszne, tachykardia, termoregulacja, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia świadomości, zasadowica oddechowa, zasadowy odczyn moczu, zatrucie salicylanami - Leksykon substancji czynnych
Flumazenil – Działania niepożądane
Flumazenil, jako specyficzny antagonista receptorów benzodiazepinowych, jest skutecznym lekiem w odwracaniu działania benzodiazepin, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie niebezpieczne jest wywołanie zespołu odstawiennego u pacjentów długotrwale leczonych benzodiazepinami, zwłaszcza po szybkim podaniu dawek ≥1 mg, co może skutkować objawami takimi jak pobudzenie, lęk, dezorientacja, drżenie kończyn czy napady drgawkowe. Ryzyko drgawek jest podwyższone u pacjentów z padaczką oraz ciężką niewydolnością wątroby, a także u osób po przedawkowaniu leków. Flumazenil może również indukować reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne, oraz zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, tachykardia, bradykardia i skurcze dodatkowe, które wymagają monitorowania podczas terapii.
antagonista receptorów benzodiazepinowych, benzodiazepina, bezsenność, ból głowy, bradykardia, chwiejność emocjonalna, czkawka, dezorientacja, drgawki, drżenie kończyn, duszność, flumazenil, hiperwentylacja, kołatanie serca, lek opioidowy, napad drgawkowy, napad lęku panicznego, napad płaczu, nasilone pocenie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedrożność nosa, niepokój i lęk, niewydolność wątroby, nudności, omamy, padaczka, parestezje, pobudzenie, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja naczynioruchowa, reakcja nadwrażliwości, sedacja, skurcz dodatkowy, tachykardia, uderzenia gorąca, wymioty, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia czucia, zaburzenia lękowe, zaburzenia mowy, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia słuchu, zachowanie agresywne, zawroty głowy, zespół odstawienny, zez - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba lokomocyjna – Objawy
Choroba lokomocyjna (kinetoza) to zespół objawów wywołanych rzeczywistym lub postrzeganym ruchem, charakteryzujący się głównie nudnościami pojawiającymi się przy spoczynku ciała w ruchomym pojeździe. Początkowo manifestuje się subtelnymi symptomami, takimi jak dyskomfort w nadbrzuszu („świadomość żołądka”), ogólne złe samopoczucie, bladość, zwiększona produkcja śliny, ziewanie, uczucie ciepła i drażliwość. W miarę progresji choroby pojawiają się klasyczne objawy: nudności, wymioty, zawroty głowy, zimne poty, ból głowy, przyspieszony oddech (hiperwentylacja), zmęczenie i utrata apetytu. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić niezdolność do chodzenia, niepowstrzymane odruchy wymiotne, niestabilność postawy oraz powikłania takie jak odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe i hipotensja. Zespół sopite, objawiający się głęboką sennością, apatią i zmianami osobowości, może utrzymywać się nawet po ustąpieniu innych symptomów. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest Mal de Debarquement, gdzie uczucie kołysania utrzymuje się długo po zakończeniu podróży.
apatia, ból głowy, choroba lokomocyjna, deprywacja snu, drażliwość, drgawki, duszność, hiperwentylacja, hipotensja, kinetoza, kołatanie serca, malaise, nudności, nudności i wymioty, odwodnienie, ośrodkowy układ nerwowy, przewlekłe zmęczenie, rozdarcie przełyku, ślinotok, układ autonomiczny, układ pokarmowy, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy, zespół Sopite, zimne poty - Leksykon chorób i schorzeń
Fobie – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Fobie to zaburzenia lękowe charakteryzujące się intensywnym, irracjonalnym i długotrwałym lękiem przed określonymi obiektami, sytuacjami lub czynnościami, które nie stanowią realnego zagrożenia. Wyróżnia się trzy główne typy fobii: fobię społeczną, agorafobię oraz fobie specyficzne. Objawy obejmują zarówno reakcje fizyczne (np. tachykardia, duszności, pocenie się, nudności, ból w klatce piersiowej, hiperwentylację), jak i psychologiczne (np. panika, irracjonalne myśli, lęk antycypacyjny). Diagnoza opiera się na kryteriach DSM-5, w tym na utrzymującym się przez co najmniej 6 miesięcy lęku, nieproporcjonalnym do rzeczywistego zagrożenia, oraz znaczącym wpływie na funkcjonowanie społeczne i zawodowe. Leczenie fobii najczęściej obejmuje terapię poznawczo-behawioralną (CBT), terapię ekspozycyjną (in vivo lub wyobrażeniową) oraz systematyczną desensytyzację. Farmakoterapia, choć rzadziej stosowana, może obejmować leki przeciwdepresyjne (np. klomipraminę), benzodiazepiny oraz beta-blokery, stosowane doraźnie w celu łagodzenia objawów lękowych.
agorafobia, benzodiazepina, beta-bloker, ból klatki piersiowej, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, drżenie ciała, fobia, fobia społeczna, fobia środowiskowa, fobia sytuacyjna, fobia zwierzęca, hiperwentylacja, klomipramina, lęk antycypacyjny, lek przeciwdepresyjny, mindfulness, relaksacja mięśni, systematyczna desensytyzacja, tachykardia, terapia ekspozycyjna, terapia poznawczo-behawioralna, trypanofobia, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zachowanie unikowe, zawroty głowy, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Enarenal 20 mg
Przedawkowanie enalaprylu maleinianu, substancji czynnej leku Enarenal, prowadzi do nadmiernej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron, skutkując ciężkim niedociśnieniem tętniczym, które pojawia się około 6 godzin po zażyciu. W dawkach 300 mg i 440 mg stężenie aktywnego metabolitu enalaprylatu w osoczu wzrasta odpowiednio 100- i 200-krotnie w porównaniu do dawek terapeutycznych. Objawy kliniczne obejmują wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe (szczególnie sodu i potasu), niewydolność nerek z podwyższonym stężeniem kreatyniny i mocznika, hiperwentylację, zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia), objawy neurologiczne (zawroty głowy, stan osłupienia) oraz suchy kaszel nasilony przez działanie inhibitorów ACE.
angiotensyna II, bradykardia, enalaprylat, enalaprylu maleinian, hemodializa, hiperwentylacja, inhibitor ACE, kaszel, katecholamina, kołatanie serca, kreatynina, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, rozrusznik serca, suchy kaszel, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wlew dożylny, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fentanyl Kalceks 0,05 mg/ml
Fentanyl Kalceks (0,05 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest silnym opioidem, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, sklasyfikowanych według systemu MedDRA i częstości występowania. Najczęstsze działania obejmują nudności i wymioty (>1/10), dyskinezy, sedację, zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), a także zaburzenia rytmu serca takie jak bradykardia i tachykardia. Szczególnie istotna jest depresja oddechowa, której częstość nie jest dokładnie określona, ale stanowi poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Inne działania niepożądane to m.in. skurcz krtani, skurcz oskrzeli, bezdech, hiperwentylacja, czkawka, a także reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i pokrzywka.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, bezdech, ból głowy, bradykardia, cytrynian, czkawka, depresja oddechowa, dreszcze, drgawki, dysfagia, dyskineza, euforia, fentanyl, hiperwentylacja, hipotermia, klasyfikacja MedDRA, majaczenie, mioklonia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, nudności, objawy pozapiramidowe, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, sedacja, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, splątanie pooperacyjne, świąd, sztywność mięśni, tachykardia, utrata przytomności, wahania ciśnienia tętniczego, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia widzenia, zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aminomel 10 E –
Produkt leczniczy Aminomel w postaciach 10E i 12,5E, zawierający aminokwasy i elektrolity, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania, które wymagają szczegółowego monitorowania klinicznego. Wśród nich wyróżnia się reakcje immunologiczne, takie jak reakcje anafilaktyczne (objawy: sinica, wstrząs, świst krtaniowy, uogólniony obrzęk), rzekomoanafilaktyczne oraz nadwrażliwości manifestujące się m.in. pokrzywką, tachykardią, dusznością i gorączką. Zaburzenia metaboliczne obejmują hiperkaliemię, natomiast w zakresie układu oddechowego obserwuje się różnorodne zaburzenia oddychania. Szczególnie istotne są działania niepożądane dotyczące wątroby i dróg żółciowych, takie jak hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie, zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego. Dodatkowo odnotowano azotemię wskazującą na zaburzenia funkcji nerek oraz liczne reakcje miejscowe w miejscu podania infuzji, w tym zator, zapalenie żyły, ból, rumień, obrzęk i stwardnienie.
azotemia, badanie biochemiczne, cholestaza, duszność, encefalopatia, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, marskość wątroby, nadciśnienie, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, stłuszczenie wątroby, świst krtaniowy, świszczący oddech, tachykardia, wstrząs, zaburzenie oddychania, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zator, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Citabax 40 40 mg
Przedawkowanie cytalopramu, choć rzadkie jako monoterapia, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub innych leków, takich jak trójpierścieniowe antydepresanty, inhibitory MAO czy inne SSRI. Dawka śmiertelna nie jest jednoznacznie określona, jednak odnotowano przeżycia po dawkach przekraczających 2 g. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się szerokim spektrum objawów obejmujących układ nerwowy (drgawki, śpiączka, pobudzenie), sercowo-naczyniowy (tachykardia, bradykardia, wydłużenie QT, poszerzenie QRS, ryzyko torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca) oraz inne objawy, w tym zespół serotoninowy z gorączką i podwyższoną kinazą kreatynową. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca i ciężka bradykardia z niedociśnieniem, które mogą prowadzić do zgonu.
antidotum, blok odnogi pęczka Hissa, bradyarytmia, bradykardia, dawka śmiertelna, hiperwentylacja, inhibitor MAO, intubacja dotchawicza, kinaza kreatynowa, lek SSRI, mydriaza, płukanie żołądka, polimorficzny częstoskurcz komorowy, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie cytalopramu, rabdomioliza, rytm węzłowy, sinica, środek przeczyszczający, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zapis EKG, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF 50 mg + 1000 mg
Przedawkowanie leku Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, głównie z powodu ryzyka rozwoju kwasicy mleczanowej wywołanej metforminą. Doświadczenia kliniczne wskazują, że sytagliptyna wykazuje stosunkowo bezpieczny profil nawet przy dawkach do 800 mg (16-krotność dawki terapeutycznej 50 mg), z minimalnym, klinicznie nieistotnym wydłużeniem odstępu QTc. W badaniach fazy I nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz 400 mg/dobę przez 28 dni. Natomiast metformina, obecna w dawkach 850 mg lub 1000 mg, przy znacznym przedawkowaniu może prowadzić do zagrażającej życiu kwasicy mleczanowej, objawiającej się hiperwentylacją, bólami brzucha, hipotermią i sennością, wymagającej natychmiastowej hospitalizacji.
dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipotermia, kwas mlekowy, kwasica mleczanowa, lek hipoglikemizujący, luka anionowa, odcinek QT, odstęp QTc, pH krwi, postępowanie w zatruciu, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, śpiączka, stan zagrożenia życia, sytagliptyna i metformina, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Desfluran Piramal 100 % v/v
Desfluran Piramal jest wziewnym środkiem znieczulającym, który powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny z odpowiednim przeszkoleniem w zakresie znieczulenia ogólnego. Do jego aplikacji konieczne jest użycie specjalistycznego parownika skalibrowanego do desfluranu. Monitorowanie podczas znieczulenia obejmuje EKG, ciśnienie tętnicze, saturację tlenem oraz pCO2 po wydechu, ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia krwi i częstości akcji serca w celu oceny głębokości znieczulenia. Dawkowanie desfluranu jest zindywidualizowane i zależy od wieku pacjenta, z minimalnymi stężeniami pęcherzykowymi (MAC) malejącymi wraz z wiekiem (np. u dorosłych 25 lat MAC wynosi 7,3 ± 0,0% w 100% O2, a u 70 lat 5,2 ± 0,6%). Desfluran można stosować w połączeniu z opioidami, benzodiazepinami i podtlenkiem azotu, co zmniejsza zapotrzebowanie na jego dawkę. Indukcja znieczulenia powinna zaczynać się od stężenia 3%, zwiększanego co 2–3 oddechy o 0,5–1,0%, osiągając zwykle 4–11% w ciągu 2–4 minut, z tlenem w mieszaninie wdechowej co najmniej 30% przy stężeniach powyżej 15% desfluranu.
benzodiazepina, ciśnienie krwi, ciśnienie perfuzyjne, ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, drożność dróg oddechowych, hiperwentylacja, hipokapnia, hipowolemia, indukcja znieczulenia, intubacja, lek przeciwcholinergiczny, lek zwiotczający mięśnie, niedociśnienie tętnicze, opioid, parownik, podtlenek azotu, propofol, resuscytacja krążeniowa, saturacja tlenem, skurcz krtani, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stężenie pęcherzykowe, sztuczna wentylacja, tiopental, wziewny środek znieczulający, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Citalopram – Przedawkowanie
Przedawkowanie citalopramu stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się szerokim spektrum objawów obejmujących układ nerwowy, sercowo-naczyniowy oraz autonomiczny. Do najczęstszych objawów należą tachykardia (>100 uderzeń/min), wydłużenie odstępu QT w EKG, bradykardia, arytmie przedsionkowe i komorowe, a także zatrzymanie serca, które stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Neurologicznie obserwuje się drgawki, śpiączkę, drżenia, zawroty głowy, senność oraz zaburzenia poznawcze i stanu psychicznego. Objawy zespołu serotoninowego, takie jak nadpobudliwość nerwowo-mięśniowa, gorączka powyżej 38,5°C, hiperwentylacja oraz zaburzenia funkcji autonomicznych, wymagają pilnej interwencji. Rzadkim, ale istotnym powikłaniem jest rabdomioliza, grożąca ostrą niewydolnością nerek.
arytmia przedsionkowa i komorowa, blok odnogi pęczka Hisa, bradyarytmia, bradykardia, citalopram, częstoskurcz komorowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, hiperwentylacja, nadciśnienie tętnicze, nadpobudliwość nerwowo-mięśniowa, niedociśnienie tętnicze, osmotyczny środek przeczyszczający, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie citalopramu, rabdomioliza, rozszerzenie źrenic, sinica, śpiączka, tachykardia, torsade de pointes, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie świadomości, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroFena 200 mcg
Przedawkowanie fentanylu w formie tabletek podpoliczkowych AuroFena prowadzi do ciężkiej depresji ośrodkowego układu nerwowego, manifestującej się objawami takimi jak dezorientacja, utrata świadomości, śpiączka, niedociśnienie, depresja oddechowa, zaburzenia rytmu oddechowego oraz niewydolność oddechowa, które mogą zakończyć się zgonem. U pacjentów z niewydolnością serca obserwuje się oddech Cheyne-Stoke’sa, a w ciężkich przypadkach może rozwinąć się toksyczna leukoencefalopatia. Dawki toksyczne są indywidualnie zmienne i zależą od tolerancji pacjenta, jednak objawy depresji oddechowej zwykle pojawiają się przy przekroczeniu dawki terapeutycznej. Sztywność mięśniowa, choć nie zaobserwowana przy stosowaniu AuroFeny, jest możliwym powikłaniem przedawkowania fentanylu i może wymagać zastosowania leków zwiotczających.
antagonista opioidów, bezdech, depresja oddechowa, depresja OUN, drożność dróg oddechowych, fentanyl, hiperkapnia, hiperwentylacja, hipoksemia, istota biała mózgu, lek zwiotczający, nalokson, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, opioid, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, receptor opioidowy, sztywność mięśni, toksyczna leukoencefalopatia, układ pozapiramidowy, układ współczulny, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienia - Leksykon substancji czynnych
L-leucyna – Działania niepożądane
L-leucyna, stosowana jako składnik preparatów do żywienia pozajelitowego (w stężeniach od 6,24 g/l do 13,09 g/l w produktach takich jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E, Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free oraz Vaminolact), może wywoływać liczne działania niepożądane o nieznanej częstości występowania. Najpoważniejszymi z nich są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, które mogą prowadzić do wstrząsu, sinicy, świstu krtaniowego, niedotlenienia i nagłego obrzęku dróg oddechowych, stanowiąc bezpośrednie zagrożenie życia. Ponadto obserwuje się zaburzenia oddychania, hiperkaliemię z ryzykiem arytmii, azotemię wskazującą na dysfunkcję nerek oraz przejściowe lub trwałe uszkodzenia wątroby, takie jak hiperamonemia, niewydolność, marskość, zwłóknienie, cholestaza, stłuszczenie oraz zapalenie i kamica pęcherzyka żółciowego. W trakcie terapii notuje się także podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (AST, ALT, GGT, ALP) oraz bilirubiny, co może wskazywać na uszkodzenie hepatocytów.
azotemia, cholestaza, encefalopatia wątrobowa, enzym wątrobowy, hiperamonemia, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hiperwentylacja, kamica pęcherzyka żółciowego, kołatanie serca, L-leucyna, marskość wątroby, migotanie komór, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk uogólniony, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, sinica, stłuszczenie wątroby, stłuszczeniowe zapalenie wątroby, tachykardia, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie oddychania, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie żyły, zator żylny, zatorowość płucna, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 10 mg
Przedawkowanie preparatu złożonego zawierającego peryndopryl i amlodypinę wiąże się z ryzykiem poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego oraz gospodarki wodno-elektrolitowej. Amlodypina powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, co może skutkować tachykardią odruchową oraz znacznym, przedłużającym się niedociśnieniem tętniczym, prowadzącym w skrajnych przypadkach do wstrząsu i zgonu. Istotnym, choć rzadkim powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający zaawansowanego wsparcia oddechowego. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, wywołuje objawy takie jak niedociśnienie, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia) oraz niewydolność nerek. Dodatkowo mogą wystąpić objawy neurologiczne i oddechowe, w tym hiperwentylacja, bradykardia, kołatanie serca, zawroty głowy, niepokój i kaszel charakterystyczny dla inhibitorów ACE.
blokada kanałów wapniowych, bradykardia, elektrostymulacja serca, glukonian wapnia, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, niedociśnienie układowe, niedotlenienie tkanek, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, peryndopryl i amlodypina, pozycja przeciwwstrząsowa, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atywia Daily 0,03 mg + 2 mg
Lek Atywia Daily, zawierający etynyloestradiol 0,03 mg oraz dienogest 2 mg, jest złożonym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych działań niepożądanych, w tym zakrzepicy żył i tętnic oraz incydentów mózgowo-naczyniowych. Inne potencjalne powikłania obejmują nadciśnienie tętnicze, hipertriglicerydemię, zaburzenia tolerancji glukozy, guzy wątroby, zaburzenia funkcji wątroby oraz ostudę. Występuje również nieznacznie zwiększone ryzyko raka piersi, choć związek przyczynowo-skutkowy nie jest jednoznaczny. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje lekowe, zwłaszcza z induktorami enzymatycznymi, które mogą obniżać skuteczność antykoncepcyjną lub powodować krwawienia śródcykliczne.
bolesne miesiączkowanie, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, guz wątroby, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hiperwentylacja, hormonalny środek antykoncepcyjny, incydent mózgowo-naczyniowy, induktor enzymatyczny, insulinooporność, kamica pęcherzyka żółciowego, kandydoza pochwy, krwawienie śródcykliczne, łysienie, mięśniak gładki macicy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwistość, obrzęk piersi, opryszczka ciężarnych, oscylopsja, ostuda, otoskleroza, pląsawica Sydenhama, porfiria, rak piersi, rak szyjki macicy, szum uszny, tachykardia, tłuszczak piersi, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, torbiel jajnika, trądzik, upławy, wirylizacja, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe tętnic, zakrzepica żył i tętnic, zapalenie pochwy i sromu, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Peryndopryl – Przedawkowanie
Peryndopryl, inhibitor ACE stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po zawale mięśnia sercowego, w przypadku przedawkowania może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Charakterystyczne objawy to znaczne niedociśnienie tętnicze, wstrząs krążeniowy, zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipokaliemia), niewydolność nerek (od oligo- do anurii), hiperwentylacja oraz zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia oporna na leczenie, palpitacje). Dodatkowo mogą wystąpić objawy neurologiczne (zawroty głowy, niepokój, senność, splątanie) oraz kaszel. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie preparatów złożonych, np. z amlodypiną lub indapamidem, ze względu na sumujące się efekty hipotensyjne i ryzyko niekardiogennego obrzęku płuc pojawiającego się z opóźnieniem 24-48 godzin po przyjęciu.
aminy katecholowe, amlodypina, angiotensyna II, anuria, bradykardia, diureza godzinowa, dopamina, elektrostymulacja serca, hemodializa, hiperwentylacja, hipokaliemia, hiponatremia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, izotoniczny roztwór chlorku sodu, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, noradrenalina, ostra niewydolność nerek, palpitacje, peryndopryl, peryndoprylat, równowaga kwasowo-zasadowa, saturacja krwi, tachykardia, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs krążeniowy, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia lękowe – Objawy
Zaburzenia lękowe stanowią grupę najczęstszych zaburzeń psychicznych, charakteryzujących się przewlekłym, nieproporcjonalnym do rzeczywistego zagrożenia lękiem, który znacząco upośledza funkcjonowanie pacjenta. Występują u około 301 milionów osób globalnie, z roczną częstością 19,1% w populacji dorosłych USA, przy dwukrotnie wyższym ryzyku u kobiet. Objawy dzielą się na psychologiczne (np. uporczywe zamartwianie się, uczucie napięcia), fizyczne (palpitacje, hiperwentylacja, napięcie mięśniowe), poznawcze (trudności z koncentracją, irracjonalne lęki) oraz behawioralne (unikanie sytuacji, izolacja społeczna). Przebieg jest przewlekły, z fluktuacjami nasilenia i często rozpoczyna się w dzieciństwie lub adolescencji. Kluczowe typy to uogólnione zaburzenie lękowe (GAD), zaburzenie paniczne, fobia społeczna, fobie specyficzne, agorafobia oraz zaburzenie lękowe separacyjne, z różnorodnymi objawami i specyficznym przebiegiem. Ataki paniki trwają zwykle 5-30 minut i obejmują co najmniej 4 objawy somatyczne i psychiczne, takie jak kołatanie serca, duszność, derealizacja czy strach przed śmiercią.
agorafobia, arytmia, atak paniki, bezsenność, depersonalizacja, derealizacja, farmakoterapia, fobia specyficzna, fobia społeczna, hiperwentylacja, lęk i strach, myśl samobójcza, nadciśnienie, objaw behawioralny, objaw fizyczny, objaw poznawczy, objaw psychologiczny, parestezja, problem żołądkowo-jelitowy, psychoterapia, remisja, terapia poznawczo-behawioralna, trudność z oddychaniem, uogólnione zaburzenie lękowe, uzależnienie, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe separacyjne, zaburzenie lęku społecznego, zaburzenie paniczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zawał serca, zespół jelita drażliwego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amlessa 8 mg + 5 mg
Przedawkowanie leku Amlessa, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w postaci bezylanu, prowadzi do synergistycznego nasilenia efektu hipotensyjnego, wynikającego z rozszerzenia naczyń obwodowych przez amlodypinę oraz działania inhibitora ACE, jakim jest peryndopryl. Objawy kliniczne obejmują znaczne i przedłużone niedociśnienie tętnicze, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe (hiperkaliemia, hiponatremia), niewydolność nerek, zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia), a także objawy takie jak hiperwentylacja, kołatanie serca, zawroty głowy, niepokój i suchy kaszel. Warto podkreślić, że amlodypina nie jest dializowalna, co ogranicza możliwości jej eliminacji z organizmu.
angiotensyna II, antagonista kanału wapniowego, autoregulacja przepływu nerkowego, bradykardia, bradykardia oporna na leczenie, dializa, elektrolity, filtracja kłębuszkowa, gazometria, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, katecholaminy, kołatanie serca, lek obkurczający naczynia, niedociśnienie, niewydolność nerek, oddział intensywnej terapii kardiologicznej, peryndopryl z amlodypiną, pozycja przeciwwstrząsowa, rozrusznik serca, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Encepur K
Szczepionka Encepur K, stosowana u dzieci, wymaga szczególnej uwagi podczas kwalifikacji i podawania. Należy dokładnie dokumentować nazwę i numer serii produktu dla monitorowania bezpieczeństwa. Nie stwierdzono zwiększonego ryzyka reakcji niepożądanych u pacjentów z nadwrażliwością na białka kurze, co nie stanowi przeciwwskazania do szczepienia. Istnieje ryzyko reakcji anafilaktycznej, dlatego w placówce musi być dostępny zestaw przeciwwstrząsowy oraz przeszkolony personel. Bezwzględnie zakazane jest podawanie szczepionki donaczyniowo ze względu na ryzyko ciężkiej reakcji ogólnoustrojowej. U dzieci z obniżoną odpornością lub poddawanych terapii immunosupresyjnej możliwa jest niewystarczająca odpowiedź immunologiczna, co wymaga monitorowania serologicznego i ewentualnego podania dodatkowej dawki.
badanie serologiczne, borelioza z Lyme, gorączka poszczepienna, hiperwentylacja, kleszczowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lek przeciwgorączkowy, monitorowanie bezpieczeństwa, nadwrażliwość na lateks, odpowiedź immunologiczna, powikłanie poszczepienne, procedura przeciwwstrząsowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja lękowa, reakcja niepożądana, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja stresowa, reakcja wazowagalna, schorzenie neurologiczne, szczepionka przeciwtężcowa, terapia immunosupresyjna, wrodzony niedobór odporności, zaburzenie immunologiczne, zestaw przeciwwstrząsowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Etform SR 1 g
Przedawkowanie metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Etform SR (dostępnego w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu 500 mg, 750 mg i 1000 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka rozwoju kwasicy mleczanowej. Kwasica ta może wystąpić nawet po przyjęciu dawek do 85 g metforminy i charakteryzuje się zaburzeniem równowagi kwasowo-zasadowej oraz nadmiernym gromadzeniem mleczanów. W odróżnieniu od innych leków przeciwcukrzycowych, przedawkowanie metforminy nie wywołuje hipoglikemii. Objawy kliniczne obejmują zaburzenia oddechowe (tachypnoe, hiperwentylacja), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), zaburzenia sercowo-naczyniowe (hipotensja, tachykardia), neurologiczne (senność, splątanie, śpiączka) oraz zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zwłaszcza potasu. Szczególnie narażone na powikłania są osoby z niewydolnością nerek, wątroby, krążenia, osoby w podeszłym wieku oraz niedotlenione.
anuria, hemodializa, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipotensja, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, lek wazoaktywny, metformina chlorowodorek, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oliguria, stabilizacja hemodynamiczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tachypnoe, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie oddechowe, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Asitalip Combo 50 mg + 1000 mg
Przedawkowanie leku Asitalip Combo, zawierającego 50 mg sytagliptyny i 1000 mg metforminy chlorowodorku na tabletkę, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, głównie ze względu na ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej indukowanej metforminą. Doświadczenia kliniczne wskazują, że sytagliptyna wykazuje niskie ryzyko toksyczności nawet przy dawkach do 800 mg (16-krotność dawki terapeutycznej), gdzie obserwowano jedynie minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc. Brak jest danych dotyczących skutków przedawkowania sytagliptyny powyżej tej dawki. W przypadku metforminy, znaczne przedawkowanie może prowadzić do ciężkiej kwasicy mleczanowej, objawiającej się m.in. hiperwentylacją, bólem brzucha, wymiotami, hipotermią, bradykardią oporną na leczenie, sennością i śpiączką, co stanowi stan zagrożenia życia.
badanie elektrokardiograficzne, badanie kliniczne, bradykardia oporna na leczenie, dializa otrzewnowa, hemodializa, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipotensja, hipotermia, kwasica mleczanowa, metforminy chlorowodorek, niewydolność nerek, odstęp QTc, przedawkowanie metforminy, przedawkowanie sytagliptyny, równowaga kwasowo-zasadowa, stan zagrożenia życia, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prenessa 8 mg
Przedawkowanie peryndoprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE) zawartego w leku Prenessa 8 mg, stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta, manifestujące się m.in. ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem krążeniowym, zaburzeniami elektrolitowymi (szczególnie hiperkaliemią), niewydolnością nerek oraz zaburzeniami rytmu serca. Objawy te wynikają z nadmiernej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron, prowadzącej do hipoperfuzji narządów i zaburzeń metabolicznych. Występują także tachykardia (>100/min), bradykardia (<60/min), hiperwentylacja, zawroty głowy, niepokój oraz suchy kaszel spowodowany wzrostem stężenia bradykininy w drogach oddechowych.
angiotensyna II, bradykardia, dializoterapia, elektrostymulacja serca, hemodializa, hiperkaliemia, hiperwentylacja, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, katecholamina, kołatanie serca, kreatynina, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, ośrodkowy układ nerwowy, peryndopryl, roztwór chlorku sodu, stężenie elektrolitów, tachykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs krążeniowy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zapaść krążeniowa, zawrót głowy