farmakokinetyka ampicyliny

Farmakokinetyka ampicyliny obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego półsyntetycznego antybiotyku beta-laktamowego. Po podaniu doustnym ampicylina wchłania się w około 40-60% z przewodu pokarmowego, przy czym pokarm może znacząco zmniejszać jej biodostępność. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 1-2 godzinach od podania.

Ampicylina charakteryzuje się dobrą penetracją do płynów ustrojowych i tkanek, w tym do płuc, wątroby, nerek, skóry i tkanek miękkich. Słabo przenika jednak przez barierę krew-mózg, chyba że opony mózgowe są zapalnie zmienione. Wiąże się z białkami osocza w około 15-25%, co jest wartością stosunkowo niską w porównaniu z innymi antybiotykami.

Czas półtrwania ampicyliny w surowicy wynosi około 1-1,5 godziny. Antybiotyk jest wydalany głównie przez nerki w postaci niezmienionej (około 70-90% dawki), co powoduje, że u pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania. Niewielka część ampicyliny (około 10-30%) ulega metabolizmowi wątrobowemu. Hemodializa usuwa ampicylinę z organizmu, co należy uwzględnić w dawkowaniu u pacjentów dializowanych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl