funkcjonalna ślepota

Funkcjonalna ślepota, znana również jako psychogenna utrata wzroku, to zaburzenie, w którym pacjent zgłasza całkowitą lub częściową utratę widzenia, mimo braku obiektywnych nieprawidłowości w badaniu okulistycznym. Stanowi ona podtyp zaburzeń konwersyjnych, gdzie psychologiczne stresory manifestują się jako objawy fizyczne bez organicznego podłoża.

Diagnoza funkcjonalnej ślepoty opiera się na wykluczeniu organicznych przyczyn utraty wzroku poprzez szczegółowe badania okulistyczne, w tym ocenę dna oka, pola widzenia oraz badania obrazowe mózgu. Charakterystyczną cechą jest niespójność między zgłaszanymi objawami a zachowaniem pacjenta, który mimo deklarowanej ślepoty może podświadomie unikać przeszkód.

Leczenie funkcjonalnej ślepoty wymaga podejścia interdyscyplinarnego, łączącego psychoterapię, zwłaszcza terapię poznawczo-behawioralną, z odpowiednim podejściem okulistycznym. Istotne jest unikanie konfrontacyjnego podważania realności objawów pacjenta, gdyż nie są one symulowane, lecz stanowią nieświadomy mechanizm obronny. Rokowanie jest zazwyczaj pomyślne, choć powrót do pełnej sprawności wzrokowej może wymagać czasu i kompleksowego wsparcia terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl