iwabradyny chlorowodorek

Iwabradyny chlorowodorek to substancja czynna stosowana w leczeniu stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. Działa poprzez selektywne i specyficzne hamowanie kanału If w węźle zatokowo-przedsionkowym, co prowadzi do zwolnienia częstości akcji serca bez wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, repolaryzację czy przewodnictwo przedsionkowo-komorowe.

Lek ten jest szczególnie wartościowy u pacjentów z niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową (LVEF ≤35%), u których częstość akcji serca wynosi ≥75 uderzeń na minutę, mimo optymalnej terapii beta-adrenolitykami. W badaniu SHIFT wykazano, że stosowanie iwabradyny zmniejsza ryzyko zgonu z powodów sercowo-naczyniowych oraz hospitalizacji z powodu zaostrzenia niewydolności serca.

Iwabradyna jest również stosowana u pacjentów z dławicą piersiową, którzy nie tolerują beta-adrenolityków lub jako terapia uzupełniająca, gdy kontrola objawów za pomocą innych leków przeciwdławicowych jest niewystarczająca. Typowe dawkowanie rozpoczyna się od 5 mg dwa razy dziennie, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy dziennie, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji.

Najczęstsze działania niepożądane iwabradyny obejmują fosfeny (zjawiska świetlne w polu widzenia), bradykardię oraz bloki przedsionkowo-komorowe. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z częstością akcji serca poniżej 70 uderzeń na minutę przed leczeniem, wstrząsem kardiogennym, zawałem serca, ciężką niewydolnością wątroby oraz u osób stosujących silne inhibitory CYP3A4.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl