reaktywacja zapalenia wątroby

Reaktywacja zapalenia wątroby to zjawisko kliniczne, w którym dochodzi do nagłego wzrostu replikacji wirusa zapalenia wątroby u pacjentów z wcześniej kontrolowanym lub utajonym zakażeniem. Najczęściej dotyczy to reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV), choć może wystąpić również w przypadku innych wirusów hepatotropowych.

Zjawisko to obserwuje się głównie u pacjentów poddawanych terapii immunosupresyjnej, chemioterapii przeciwnowotworowej, po przeszczepach narządów lub u osób z chorobami autoimmunologicznymi. Szczególne ryzyko niosą terapie anty-CD20 (np. rytuksymab), terapie anty-TNF oraz kortykosteroidy stosowane w wysokich dawkach przez dłuższy czas.

Reaktywacja może przebiegać bezobjawowo, objawiać się jedynie wzrostem aktywności aminotransferaz lub prowadzić do piorunującego zapalenia wątroby z niewydolnością narządu. W przypadku pacjentów z grup ryzyka zaleca się screening w kierunku HBV przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnego oraz profilaktyczne podawanie leków przeciwwirusowych u osób z dodatnimi markerami zakażenia.

Kluczowe dla zapobiegania poważnym konsekwencjom reaktywacji zapalenia wątroby jest wczesne rozpoznanie, regularne monitorowanie funkcji wątroby oraz stężenia DNA HBV u pacjentów z grup ryzyka, a także szybkie wdrożenie terapii przeciwwirusowej w przypadku wykrycia reaktywacji.

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl