nadciśnienie tętnicze noworodka

Nadciśnienie tętnicze noworodka to stan podwyższonego ciśnienia krwi występujący u noworodków, definiowany jako ciśnienie tętnicze przekraczające 95. percentyl dla wieku, płci i wzrostu. Wartości referencyjne różnią się w zależności od wieku ciążowego, masy urodzeniowej, wieku chronologicznego oraz metody pomiaru ciśnienia.

Etiologia nadciśnienia tętniczego u noworodków obejmuje przyczyny naczyniowo-nerkowe (zwężenie tętnicy nerkowej, zakrzepica żyły nerkowej, dysplazja nerek), sercowo-naczyniowe (koarktacja aorty), endokrynologiczne (wrodzony przerost nadnerczy, nadczynność tarczycy), neurologiczne (krwawienie dokomorowe) oraz jatrogenne (przewodnienie, leki).

Diagnostyka obejmuje dokładny wywiad, badanie przedmiotowe, pomiary ciśnienia tętniczego z użyciem odpowiednich mankietów, badania laboratoryjne (morfologia, elektrolity, gazometria, funkcja nerek), badania obrazowe (USG nerek i nadnerczy, echokardiografia) oraz w wybranych przypadkach badania endokrynologiczne.

Leczenie nadciśnienia tętniczego u noworodków zależy od przyczyny, pilności i nasilenia. Obejmuje zarówno terapię przyczynową, jak i objawową. W leczeniu farmakologicznym stosuje się inhibitory konwertazy angiotensyny, blokery kanałów wapniowych, beta-blokery, diuretyki oraz w stanach nagłych – labetalol, hydralazyna, nitroprusydek sodu podawane dożylnie.

Monitorowanie ciśnienia tętniczego u noworodków z grupy ryzyka oraz wczesne rozpoznanie i leczenie nadciśnienia ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania powikłaniom narządowym i poprawy rokowania długoterminowego. Należy jednak pamiętać, że pomiary ciśnienia u noworodków są techniczne trudne i wymagają odpowiednich umiejętności oraz sprzętu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl