szczepionka przeciw tężcowi
Szczepionka przeciw tężcowi to preparat immunologiczny stosowany w profilaktyce tężca, choroby wywoływanej przez toksynę bakterii Clostridium tetani. Szczepienie to należy do podstawowych elementów profilaktyki zdrowotnej i jest częścią obowiązkowego kalendarza szczepień ochronnych w większości krajów.
Współcześnie stosowane szczepionki przeciwtężcowe zawierają toksoid tężcowy (anatoksynę), czyli inaktywowaną toksynę tężcową, która zachowuje zdolność do wywoływania odpowiedzi immunologicznej, ale nie wywołuje objawów choroby. Szczepionka jest zwykle podawana w połączeniu z innymi antygenami, najczęściej w formie szczepionki skojarzonej DTP (błonica-tężec-krztusiec) lub DT (błonica-tężec).
Schemat podstawowego szczepienia obejmuje zazwyczaj 3-4 dawki w pierwszych latach życia, następnie dawki przypominające co 10 lat w celu utrzymania odpowiedniego poziomu przeciwciał ochronnych. Dodatkowo, szczepionkę przeciwtężcową podaje się profilaktycznie po zranieniach, szczególnie zanieczyszczonych ziemią lub innymi materiałami mogącymi zawierać przetrwalniki C. tetani.
Efektywność szczepionki przeciw tężcowi jest bardzo wysoka – blisko 100% zaszczepionych osób uzyskuje ochronę immunologiczną. Dzięki powszechnemu szczepieniu zapadalność na tężec w krajach rozwiniętych drastycznie spadła, jednak choroba ta pozostaje istotnym problemem w regionach o ograniczonym dostępie do opieki zdrowotnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Działania niepożądane
Poliowirus typ 3, obecny w szczepionce Boostrix Polio w postaci inaktywowanego szczepu Saukett (32 jednostki antygenu D na dawkę 0,5 ml), jest składnikiem skojarzonej szczepionki przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Preparat ma formę białej, mętnej zawiesiny do wstrzykiwań i jest produkowany z użyciem hodowli komórkowej VERO. Poliowirus jest adsorbowany na wodorotlenku glinu oraz fosforanie glinu, co zwiększa immunogenność, ale może też nasilać miejscową reaktogenność. Profil bezpieczeństwa szczepionki został oceniony w badaniach klinicznych na 1863 osobach w wieku od 4 do 93 lat. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe: ból (31,3-82,3%), zaczerwienienie i obrzęk skóry, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące samoistnie. Dodatkowo obserwowano zmęczenie, gorączkę ≥38°C, bóle mięśniowe i głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a rzadziej wysypki i reakcje alergiczne, w tym bardzo rzadko anafilaksję.
anafilaksja, badanie kliniczne, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowy, ból w miejscu iniekcji, Boostrix Polio, cefalgia, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka reakcja alergiczna, działanie niepożądane, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, gorączka, hodowla komórkowa VERO, immunogenność szczepionki, inaktywowany poliowirus, kwas para-aminobenzoesowy, mialgia, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, neomycyna, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tkanek, pokrzywka, polimyksyna, poliowirus typ 3, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, reakcja w miejscu podania, rumień skóry, świąd, szczep Saukett, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka przeciwko poliomyelitis, wirus polio, wodorotlenek glinu, wymioty, wysypka, zaburzenie odporności, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie skóry, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tetana Pro nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka przeciw tężcowi Tetana PRO jest dostępna w jednodawkowym opakowaniu o objętości 0,5 ml, zawierającym nie mniej niż 40 jednostek międzynarodowych (j.m.) toksoidu tężcowego adsorbowanego na 0,5 mg wodorotlenku glinu (Al³⁺). Ze względu na tę formę podania, ryzyko przedawkowania jest minimalne. Produkt ma postać białej lub prawie białej, jednorodnej zawiesiny i jest stosowany zgodnie z protokołami szczepień przeciw tężcowi, co zapewnia skuteczną indukcję odpowiedzi immunologicznej przy zachowaniu bezpieczeństwa pacjenta.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tetana nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka przeciw tężcowi Tetana zawiera co najmniej 40 j.m. toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml, adsorbowanego na wodorotlenku glinu. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej podania są nadwrażliwość na toksoid tężcowy lub substancje pomocnicze oraz reakcje alergiczne po wcześniejszych dawkach. Poważne przeciwwskazania obejmują także trombocytopenię i zaburzenia neurologiczne po poprzednim szczepieniu, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań. Przeciwwskazania czasowe to ostre stany chorobowe z gorączką, zaostrzenia chorób przewlekłych oraz podejrzenie infekcji w okresie inkubacji, które wymagają odroczenia szczepienia do ustąpienia objawów lub wykluczenia infekcji.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tetana Pro nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Ocena wpływu szczepionki Tetana PRO, zawierającej nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺ w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, wskazuje na brak istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Dane kliniczne oraz Charakterystyka Produktu Leczniczego potwierdzają, że szczepionka nie wywołuje negatywnych efektów psychomotorycznych, co pozwala pacjentom na kontynuowanie czynności wymagających sprawności psychofizycznej bez specjalnych ograniczeń. Producent klasyfikuje wpływ preparatu jako nieistotny lub nieistniejący w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego i pracy z maszynami.
charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane szczepionki, jednostka międzynarodowa, profil bezpieczeństwa, reakcja miejscowa, reakcja poszczepienna, sprawność psychofizyczna, szczepionka przeciw tężcowi, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Formaldehyd – Właściwości farmakodynamiczne
Formaldehyd (HCHO) jest kluczowym związkiem stosowanym w produkcji szczepionek, pełniąc funkcję środka inaktywującego wirusy oraz detoksykującego toksyny bakteryjne. Mechanizm działania opiera się na tworzeniu wiązań krzyżowych z białkami, co prowadzi do denaturacji i utraty funkcji biologicznej patogenów, przy jednoczesnym zachowaniu ich antygenowości. W szczepionkach przeciwgrypowych (np. VaxigripTetra, Fluarix Tetra) formaldehyd inaktywuje wirusy, umożliwiając indukcję odpowiedzi immunologicznej, potwierdzoną w badaniach immunogenności i skuteczności (np. skuteczność 52,03% u dzieci 6-35 miesięcy w przypadku Fluarix Tetra). W szczepionkach przeciwbakteryjnych (np. Boostrix Polio, Infanrix-IPV) formaldehyd przekształca toksyny w toksoidy, które zachowują immunogenność, ale tracą toksyczność, co potwierdzają wysokie wskaźniki seroprotekcji i długotrwała ochrona (do 5-10 lat). Śladowe ilości formaldehydu pozostające w preparatach są ściśle kontrolowane i mieszczą się w bezpiecznych zakresach, nie wpływając negatywnie na immunogenność ani bezpieczeństwo szczepionek.
białko nośnikowe, denaturacja białek, detoksykacja toksyn bakteryjnych, grypa potwierdzona laboratoryjnie, Haemophilus influenzae typ b, inaktywacja wirusów, kontaktowe zapalenie skóry, kwasy nukleinowe, nadwrażliwość na formaldehyd, POChP, polisacharyd otoczkowy, profilaktyka chorób zakaźnych, przeciwciała przeciw hemaglutyninie, reakcja opóźniona, rumień, seroprotekcja, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw grypie, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka przeciwbakteryjna, szczepionka przeciwwirusowa, test płatkowy, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wiązania krzyżowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix, zawierająca toksoid błoniczy (≥2 j.m., 2,5 Lf), toksoid tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf) oraz antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutynina włókienkowa 8 µg, pertaktyna 2,5 µg), jest adsorbowana na wodorotlenku glinu (0,3 mg Al3+) i fosforanie glinu (0,2 mg Al3+). Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej podania są nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym formaldehyd w śladowych ilościach, oraz reakcje alergiczne po wcześniejszych szczepieniach przeciw błonicy, tężcowi lub krztuścowi. Szczególną uwagę należy zwrócić na powikłania neurologiczne, takie jak encefalopatia o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu krztuścowym, drgawki czy epizody hipotoniczno-hiporeaktywne, które stanowią przeciwwskazanie do podania Boostrix. Również przejściowa trombocytopenia po wcześniejszych szczepieniach jest wskazaniem do rezygnacji z podania preparatu.
antygen Bordetella pertussis, choroba gorączkowa, drgawka, działanie niepożądane szczepionki, encefalopatia o nieznanej etiologii, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, łagodna infekcja, nadwrażliwość na substancje czynne, odpowiedź immunologiczna, pertaktyna, powikłanie neurologiczne, substancja pomocnicza, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw tężcowi, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, trombocytopenia przejściowa, wodorotlenek glinu, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tetana nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana, zawierająca 0,5 ml zawiesiny adsorbowanej z co najmniej 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie więcej niż 0,7 mg uwodnionego Al³⁺, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, podanie preparatu nie powoduje zaburzeń psychomotorycznych, które mogłyby obniżyć koncentrację i koordynację ruchową, co jest kluczowe dla wykonywania złożonych czynności wymagających precyzji i uwagi. Lekarze kwalifikujący pacjentów do szczepienia powinni jednak uwzględnić indywidualne reakcje poszczepienne, takie jak gorączka czy złe samopoczucie, które mogą pośrednio wpływać na sprawność psychomotoryczną.
ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, czynność psychomotoryczna, działanie niepożądane, gorączka, iniekcja, objaw niepożądany, osłabienie, reakcja poszczepienna, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka Tetana, tężec, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zaburzenie psychomotoryczne, zawiesina do wstrzykiwań, zdolność psychomotoryczna, złe samopoczucie - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka tężcowa adsorbowana (T), klasyfikowana w grupie J07AM07, zawiera toksoid tężcowy w dawce minimum 40 j.m. na 0,5 ml, adsorbowany na wodorotlenku glinu (do 1,25 mg Al³⁺). Toksoid zachowuje właściwości antygenowe natywnej toksyny, nie wykazując jej toksyczności, co umożliwia indukcję swoistej odpowiedzi immunologicznej. Szczepionka podawana domięśniowo lub podskórnie wykazuje spowolnioną resorpcję antygenu, wynikającą z adiuwantowego działania wodorotlenku glinu, który przedłuża ekspozycję układu odpornościowego na antygen i wzmacnia odpowiedź immunologiczną. Po pełnym cyklu szczepień (trzy dawki) wytwarzane są przeciwciała klasy IgG, utrzymujące się na poziomie ochronnym przez około 10 lat.
adiuwant, antygen szczepionkowy, komórka układu odpornościowego, lek przeciwinfekcyjny, makrofag, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, podanie podskórne, przeciwciało klasy IgG, przeciwciało klasy IgM, przeciwciało przeciwtężcowe, stymulacja układu odpornościowego, swoiste przeciwciało, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka przeciwbakteryjna, szczepionka tężcowa adsorbowana, toksoid tężcowy, toksyna bakteryjna, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu uwodniony, zakażenie tężcem - Leksykon leków
Interakcje leku – Euvax B 10 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/0,5 ml szczepionka 1-dawkowa dla dzieci; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Euvax B zawiera 10 µg antygenu powierzchniowego HBV (HBsAg) i może być podawana jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami, takimi jak BCG, przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, śwince, odrze, różyczce oraz poliomyelitis. W celu uniknięcia interakcji i miejscowych reakcji poszczepiennych zaleca się podawanie każdej szczepionki w inne miejsce ciała, używając oddzielnych strzykawek i igieł. Szczepionka może być także stosowana równocześnie z immunoglobuliną przeciw WZW B, co jest szczególnie ważne w profilaktyce poekspozycyjnej u noworodków matek zakażonych HBV, pod warunkiem podania w różne miejsca ciała, aby zapobiec neutralizacji antygenu przez przeciwciała. Nie stwierdzono specyficznych interakcji z alkoholem, jednak nadmierne spożycie może osłabiać odpowiedź immunologiczną i nasilać działania niepożądane, dlatego zaleca się unikanie alkoholu na 24 godziny przed i po szczepieniu.
antygen powierzchniowy HBV, błonica, chemioterapeutyk, choroba Heinego-Medina, cyklosporyna, gruźlica, immunoglobulina, immunoglobulina anty-HBV, immunosupresant, kortykosteroid, krztusiec, odra, profilaktyka poekspozycyjna, przeciwciało anty-HBs, reakcja poszczepienna, różyczka, świnka, szczepionka BCG, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw odrze, szczepionka przeciw polio, szczepionka przeciw różyczce, szczepionka przeciw śwince, szczepionka przeciw tężcowi, takrolimus, tężec, układ odpornościowy, WZW typu B - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tetana nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przedawkowanie szczepionki przeciw tężcowi Tetana, dostępnej w opakowaniach jednodawkowych (0,5 ml), jest zdarzeniem mało prawdopodobnym w praktyce klinicznej. Każda dawka zawiera nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu (do 0,7 mg Al³⁺), co minimalizuje ryzyko podania większej ilości preparatu niż zalecana dawka terapeutyczna. Charakterystyka produktu nie zawiera szczegółowych danych dotyczących objawów ani postępowania w przypadku przedawkowania, co podkreśla konieczność precyzyjnego przestrzegania schematów dawkowania i techniki podawania szczepionki.
adiuwant, adsorbcja na wodorotlenku, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, droga podania, historia szczepień, opakowanie jednodawkowe, podawanie szczepionki, przedawkowanie szczepionki, schemat dawkowania, szczepionka przeciw tężcowi, technika podania, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Działania niepożądane – Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka tężcowa adsorbowana w dawce 0,5 ml zawiera co najmniej 40 j.m. toksoidu tężcowego i może wywoływać działania niepożądane, które należy monitorować w celu oceny stosunku korzyści do ryzyka terapii profilaktycznej. Lokalnie, bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się zaczerwienienie, obrzęk oraz ból w miejscu iniekcji, które ustępują samoistnie w ciągu 24 godzin. Ogólnoustrojowo, również bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić podwyższenie temperatury ciała oraz złe samopoczucie, co może być związane z reakcją nadwrażliwości na składniki pomocnicze szczepionki, takie jak tiomersal lub wodorotlenek glinu (do 1,25 mg Al³⁺ na dawkę), bądź zbyt krótkim odstępem między dawkami.
działanie niepożądane, gorączka, monitorowanie bezpieczeństwa, objaw miejscowy, obrzęk, personel medyczny, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, stosunek korzyści do ryzyka, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka tężcowa adsorbowana, terapia profilaktyczna, tiomersal, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zaczerwienienie, złe samopoczucie - Leksykon leków
Interakcje leku – Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 0,5 mg (od 1,5 mln do 6 mln żywych prątków BCG/ml); szczepionka 10 dawkowa, 1 dawka (0,1 ml)
Szczepionka przeciwgruźlicza BCG, zawierająca żywe atenuowane prątki, wymaga starannego planowania w kontekście interakcji z innymi produktami leczniczymi. Możliwe jest jednoczesne podanie BCG ze szczepionkami inaktywowanymi oraz atenuowanymi, bez negatywnego wpływu na skuteczność immunizacji czy wzrostu ryzyka działań niepożądanych. W przypadku szczepionek żywych podawanych niejednocześnie, zalecany jest odstęp minimum 4 tygodni, zarówno gdy BCG jest podawana jako pierwsza, jak i jako kolejna. Szczepionki inaktywowane mogą być podawane w dowolnym odstępie czasowym, jednak z uwzględnieniem ryzyka nakładania się odczynów poszczepiennych. Szczególną uwagę należy zwrócić na miejsce podania – BCG standardowo podaje się w lewe ramię, gdzie nie powinny być wykonywane inne szczepienia przez co najmniej 3 miesiące, aby uniknąć nakładania się miejscowych reakcji i zapalenia okolicznych węzłów chłonnych.
charakterystyka produktu leczniczego, cytostatyk, glikokortykosteroid, izoniazyd, lek biologiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwprątkowy, odczyn poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, prątki atenuowane, ryfampicyna, szczepionka atenuowana, szczepionka BCG, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw odrze, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka przeciw polio, szczepionka przeciw rotawirusom, szczepionka przeciw różyczce, szczepionka przeciw śwince, szczepionka przeciw tężcowi, układ immunologiczny, zapalenie węzłów chłonnych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Infanrix-IPV 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Infanrix-IPV, zawierająca toksoidy błoniczy, tężcowy, antygeny Bordetella pertussis oraz inaktywowane wirusy polio typów 1, 2 i 3, posiada ściśle określone przeciwwskazania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym substancje czynne, pomocnicze oraz pozostałości produkcyjne takie jak neomycyna, polimyksyna i formaldehyd. Szczepionka może zawierać śladowe ilości kwasu para-aminobenzoesowego (<0,07 ng) oraz fenyloalaniny (0,036 µg), co należy uwzględnić podczas kwalifikacji. Ponadto, przeciwwskazaniem jest wystąpienie encefalopatii o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po podaniu szczepionki z komponentem krztuścowym, objawiającej się zaburzeniami świadomości, drgawkami lub innymi objawami neurologicznymi. W takich przypadkach należy zrezygnować ze szczepienia przeciw krztuścowi, kontynuując immunizację przeciw błonicy, tężcowi i polio preparatami bez komponentu krztuścowego.
antygen Bordetella pertussis, choroba neurologiczna, drgawka, encefalopatia, fenyloalanina, formaldehyd, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus polio, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, objaw neurologiczny, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw poliomyelitis, szczepionka przeciw tężcowi, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie odporności, zaburzenie świadomości, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Varilrix nie mniej niż 10^3,3 PFU wirusa ospy wietrznej, szczep Oka/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Varilrix, zawierająca żywe, atenuowane wirusy ospy wietrznej szczepu Oka, wykazuje istotne interakcje z różnymi produktami leczniczymi oraz wpływa na wyniki badań diagnostycznych. Przeprowadzenie próby tuberkulinowej powinno nastąpić przed lub równocześnie ze szczepieniem, gdyż szczepionka może zmniejszać wrażliwość skóry na tuberkulinę nawet do 6 tygodni po podaniu, co grozi fałszywie ujemnymi wynikami. Szczepienie należy odroczyć o co najmniej 3 miesiące u pacjentów po podaniu immunoglobulin lub przetoczeniu krwi z powodu ryzyka braku odpowiedniej odpowiedzi immunologicznej. Ponadto, przez 6 tygodni po szczepieniu należy unikać pochodnych kwasu salicylowego ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. W przypadku szczepionki przeciw odrze, jeśli nie jest podawana jednocześnie z Varilrix, zaleca się zachowanie co najmniej miesięcznej przerwy, aby uniknąć osłabienia odpowiedzi immunologicznej.
działanie immunosupresyjne, Haemophilus influenzae, immunoglobulina, interferencja immunologiczna, komórkowa odpowiedź immunologiczna, odpowiedź immunologiczna, ospa wietrzna, pochodne kwasu salicylowego, preparat krwiopochodny, próba tuberkulinowa, przeciwciała przeciwwirusowe, przetoczenie krwi, reakcja poszczepienna, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka przeciw meningokokom, szczepionka przeciw odrze, szczepionka przeciw pneumokokom, szczepionka przeciw tężcowi, wirus ospy wietrznej, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zespół Reye’a, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) jest dostępna w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, każda dawka o objętości 0,5 ml zawiera co najmniej 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na wodorotlenku glinu (do 1,25 mg Al³⁺). Preparat zawiera również tiomersal jako konserwant, składniki buforu fosforanowego (sodu diwodorofosforan dwuwodny i disodu wodorofosforan dwunastowodny), chlorek sodu zapewniający izotoniczność oraz wodę do wstrzykiwań. Szczepionka po wymieszaniu ma postać jednorodnej, mlecznej zawiesiny o białawym odcieniu, co jest kluczowe dla prawidłowego wchłaniania z miejsca podania. Ze względu na obecność wodorotlenku glinu, preparat nie powinien być mieszany z innymi lekami z powodu braku badań kompatybilności farmaceutycznej.
ampułka ze szkła, bufor fosforanowy, disodu wodorofosforan dwunastowodny, immunogenność szczepionki, izotoniczność roztworu, jednostka międzynarodowa, jon glinu, sodu chlorek, sodu diwodorofosforan dwuwodny, substancja konserwująca, szczepionka przeciw tężcowi, szczepionka tężcowa adsorbowana, tiomersal, toksoid tężcowy, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek glinu uwodniony, zawiesina do wstrzykiwań