łagodne nadciśnienie tętnicze

Łagodne nadciśnienie tętnicze to stan, w którym wartości ciśnienia tętniczego są umiarkowanie podwyższone, mieszczące się w przedziale 140-159 mmHg dla ciśnienia skurczowego i/lub 90-99 mmHg dla ciśnienia rozkurczowego (stopień 1 nadciśnienia według większości wytycznych). Stan ten wymaga diagnostyki i leczenia, gdyż nawet łagodne nadciśnienie zwiększa ryzyko sercowo-naczyniowe.

Rozpoznanie łagodnego nadciśnienia tętniczego powinno opierać się na pomiarach wykonywanych podczas co najmniej dwóch różnych wizyt, z wykorzystaniem prawidłowej techniki pomiaru. W diagnostyce należy uwzględnić całodobowy pomiar ciśnienia (ABPM) lub domowe pomiary ciśnienia tętniczego (HBPM), aby wykluczyć nadciśnienie białego fartucha oraz ocenić profil dobowy ciśnienia.

Leczenie łagodnego nadciśnienia tętniczego rozpoczyna się od modyfikacji stylu życia, które obejmują: redukcję masy ciała (u osób z nadwagą), ograniczenie spożycia soli (do <5g/dobę), zwiększenie aktywności fizycznej, ograniczenie spożycia alkoholu oraz wprowadzenie diety DASH. Jeżeli te działania nie są wystarczające, wdraża się farmakoterapię, najczęściej rozpoczynając od monoterapii lub terapii skojarzonej w małych dawkach.

Cele terapeutyczne w łagodnym nadciśnieniu tętniczym obejmują osiągnięcie wartości ciśnienia <140/90 mmHg u większości pacjentów, a u osób poniżej 65. roku życia zaleca się dążenie do wartości 120-130/70-80 mmHg, o ile pacjent dobrze toleruje leczenie. U osób starszych (≥65 lat) celem jest obniżenie ciśnienia skurczowego do wartości 130-139 mmHg.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl