wydalanie lanreotydu
Lanreotyd to syntetyczny analog somatostatyny stosowany w leczeniu akromegalii oraz guzów neuroendokrynnych (NET). Po podaniu, lanreotyd jest wydalany z organizmu głównie przez nerki, przy czym około 70-80% substancji czynnej jest eliminowane tą drogą.
Okres półtrwania lanreotydu wynosi około 25-30 dni w przypadku formulacji o przedłużonym uwalnianiu (Somatuline Autogel/Depot), co pozwala na podawanie leku raz na 4 tygodnie. Biodostępność lanreotydu po podaniu podskórnym wynosi około 60-80%, a lek podlega minimalnej degradacji metabolicznej w wątrobie.
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek całkowity klirens lanreotydu ulega zmniejszeniu o około 30%, co może wymagać dostosowania dawki. W przypadku niewydolności wątroby również zaleca się monitorowanie pacjenta, choć wpływ zaburzeń funkcji wątroby na eliminację lanreotydu jest mniej wyraźny niż w przypadku dysfunkcji nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Myrelez 60 mg
Lanreotyd, substancja czynna Myrelez, charakteryzuje się ograniczoną dystrybucją pozanaczyniową (objętość dystrybucji 16,1 l) oraz szybkim klirensem po podaniu dożylnym (23,7 l/h) z okresem półtrwania 1,14 godziny. Po głębokim podskórnym podaniu w dawkach 60, 90 i 120 mg obserwuje się wysoką biodostępność (69-78,4%) oraz długi okres półtrwania eliminacji (23,3-30,1 dni). Maksymalne stężenia (Cmax) w surowicy osiągane są w ciągu 7-12 godzin, a stan stacjonarny po 4 iniekcjach co 4 tygodnie cechuje się stabilnym profilem farmakokinetycznym z umiarkowanym wskaźnikiem fluktuacji (81-108%). U pacjentów z akromegalią i guzami neuroendokrynnymi (GEP-NET) kinetyka lanreotydu jest liniowa, a w populacji GEP-NET stężenia w stanie stacjonarnym wynoszą średnio Cmax 13,9 ng/ml i Cmin 6,56 ng/ml, z okresem półtrwania około 50 dni.
akromegalia, biodostępność bezwzględna, ciężka niewydolność nerek, dystrybucja pozanaczyniowa, GEP-NET, guzy neuroendokrynne żołądkowo-jelitowo-trzustkowe, iniekcja podskórna, kinetyka pierwszego rzędu, klasyfikacja Child-Pugh, lanreotyd, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, podanie dożylne, pole pod krzywą stężenia, stan stabilny, stan stacjonarny, substancja czynna, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie lanreotydu, wydalanie z żółcią - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Somatuline Autogel 90 mg/dawkę
Lanreotyd, substancja czynna Somatuline Autogel, charakteryzuje się specyficzną farmakokinetyką zależną od drogi podania i populacji pacjentów. Po dożylnym podaniu u zdrowych ochotników objętość dystrybucji wynosi 16,1 l, klirens całkowity 23,7 l/h, a okres półtrwania 1,14 godziny. Po podaniu podskórnym w dawkach 60, 90 i 120 mg u zdrowych osób Cmax wynosi odpowiednio 4,25, 8,39 i 6,79 ng/ml, osiągane w ciągu 7-12 godzin, z okresem półtrwania eliminacji 23,3-30,1 dni i biodostępnością 69-78%. U pacjentów z akromegalią Cmax jest niższe (1,6-3,5 ng/ml), osiągane w 6-24 godziny, a po 4 tygodniach stężenia utrzymują się na poziomie 0,7-1,4 ng/ml. Stan stacjonarny osiągany jest po 4 iniekcjach co 4 tygodnie, z Cmax 3,8-7,7 ng/ml i Cmin 1,8-3,8 ng/ml, wykazując liniową kinetykę uwalniania.
akromegalia, biodostępność bezwzględna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dystrybucja pozanaczyniowa, guzy GEP-NET, kinetyka pierwszego rzędu, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, lanreotyd, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podeszły wiek, pozorny okres półtrwania, Somatuline Autogel, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie minimalne, stężenie w fazie stacjonarnej, wskaźnik fluktuacji, wydalanie lanreotydu