pleśniaki
Pleśniak (łac. dermatomycosis) to powszechna choroba grzybicza skóry, wywołana przez dermatofity – grzyby atakujące keratynę w naskórku, włosach i paznokciach. Najczęstszymi patogenami odpowiedzialnymi za infekcje są grzyby z rodzaju Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton.
Klinicznie pleśniaki charakteryzują się powstawaniem rumieniowych, złuszczających się zmian skórnych o charakterystycznym obrączkowatym kształcie z aktywnym, zapalnym brzegiem i tendencją do centralnego gojenia. W zależności od lokalizacji wyróżniamy m.in. grzybicę stóp (tinea pedis), tułowia (tinea corporis), pachwin (tinea cruris) czy paznokci (tinea unguium).
Diagnostyka pleśniaków obejmuje badanie mikroskopowe bezpośrednie z zastosowaniem KOH, hodowlę mykologiczną oraz metody molekularne. Leczenie zależy od lokalizacji i nasilenia zmian – w przypadkach powierzchownych stosuje się miejscowe leki przeciwgrzybicze (pochodne azolowe, alyloaminy), natomiast w infekcjach rozległych, nawracających lub w grzybicy paznokci zaleca się terapię systemową (terbinafina, itrakonazol).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Izokonazol – Właściwości farmakodynamiczne
Izokonazolu azotan, pochodna imidazolu, jest szeroko stosowanym lekiem przeciwgrzybiczym o szerokim spektrum działania obejmującym dermatofity, drożdżaki (w tym Candida), grzyby drożdżakopodobne, pleśniaki oraz patogeny wywołujące łupież rumieniowy. Substancja ta wykazuje również aktywność przeciwbakteryjną wobec bakterii Gram-dodatnich, co czyni ją skuteczną w leczeniu mieszanych zakażeń skóry. W zależności od postaci farmaceutycznej i wskazań, izokonazol jest klasyfikowany pod kodami ATC: G01AF07 (ginekologia) oraz D01AC05 i D01AC20 (dermatologia). Preparaty zawierające izokonazol stosuje się zarówno w monoterapii niepowikłanych zakażeń grzybiczych skóry i błon śluzowych, jak i w terapii skojarzonej z kortykosteroidami w przypadku nasilonych objawów zapalnych.
aktywność przeciwbakteryjna, bakteria Gram-dodatnia, Candida, dermatofity, diflukortolonu walerianian, drożdżaki, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, izokonazolu azotan, kandydoza, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, łupież rumieniowy, mieszane zakażenie skóry, patogen grzybiczny, pleśniaki, powierzchowne zakażenie grzybicze, reakcja alergiczna skóry, reakcja zapalna, spektrum przeciwgrzybicze, świąd, zakażenie grzybicze pochwy, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Naftyfina – Właściwości farmakodynamiczne
Naftyfina, będąca syntetyczną pochodną alliloaminy i substancją czynną preparatu Exoderil (chlorowodorek naftyfiny w stężeniu 10 mg/g kremu, kod ATC: D01AE22), wykazuje silne działanie przeciwgrzybicze poprzez hamowanie 2,3-epoksydazy skwalenowej, kluczowego enzymu w biosyntezie steroli grzybów. Mechanizm ten prowadzi do patologicznego gromadzenia skwalenu, zaburzeń syntezy fosfolipidów i glikoprotein oraz niedoboru ergosterolu, co skutkuje zwiększoną przepuszczalnością błony komórkowej i śmiercią komórek grzybiczych. Naftyfina wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko dermatofitom (Trichophyton spp., Microsporum spp., Epidermophyton spp.), drożdżakom (Candida spp.), pleśniakom (Aspergillus spp.) oraz innym patogenom, takim jak Sporothrix schenkii, wykazując działanie fungicydalne wobec dermatofitów i Aspergillus spp. oraz fungistatyczne lub fungicydalne wobec drożdżaków, zależnie od szczepu.
Aspergillus, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, biosynteza steroli, błona komórkowa grzyba, Candida, chlorowodorek naftyfiny, dermatofity, drożdżaki, działanie bakteriobójcze, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwgrzybicze, Epidermophyton, epoksydaza skwalenowa, ergosterol, komponenta zapalna, lek przeciwgrzybiczny, Microsporum, monooksygenaza skwalenowa, nadkażenie bakteryjne, pleśniaki, przepuszczalność błony komórkowej, Trichophyton, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Exoderil 10 mg/g
Naftyfina chlorowodorek, substancja czynna leku Exoderil (10 mg/g krem), jest syntetyczną alliloaminą o szerokim spektrum działania przeciwgrzybiczego, przeciwzapalnego i przeciwbakteryjnego. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu enzymu 2,3-epoksydazy skwalenowej w komórkach grzybów, co prowadzi do akumulacji skwalenu i zaburzeń w syntezie fosfolipidów, glikoprotein oraz steroli (zwłaszcza ergosterolu). Te zmiany powodują zwiększoną przepuszczalność błony komórkowej i utratę niezbędnych metabolitów, skutkując śmiercią komórek patogenu. Naftyfina wykazuje działanie grzybobójcze wobec dermatofitów (Trichophyton spp., Microsporum spp., Epidermophyton spp.) oraz pleśniaków (Aspergillus spp.), natomiast wobec drożdżaków Candida spp. efekt może być grzybobójczy lub grzybostatyczny, zależnie od szczepu.
Aspergillus, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, błona komórkowa, Candida, chlorowodorek, dermatofity, drożdżaki, działanie grzybobójcze, działanie grzybostatyczne, działanie przeciwzapalne, Epidermophyton, epoksydaza skwalenowa, ergosterol, fosfolipid, glikoproteina, lek przeciwgrzybiczny, mechanizm działania leku, Microsporum, monooksygenaza skwalenowa, naftyfina, pleśniaki, pochodna alliloaminy, stosowanie miejscowe na skórę, Trichophyton, wtórna infekcja bakteryjna, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Travocort (10 mg + 1 mg)/g
Travocort to krem o stężeniu 10 mg izokonazolu azotanu oraz 1 mg diflukortolonu walerianianu na gram preparatu, należący do grupy leków przeciwgrzybiczych miejscowych (kod ATC: D01AC20). Izokonazol azotan, pochodna imidazolu, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego obejmujące dermatofity, drożdżaki (w tym Candida), grzyby drożdżakopodobne (Malassezia furfur) oraz pleśniaki, a także patogeny łupieżu rumieniowego (Pityrosporum ovale). Ponadto, substancja ta posiada aktywność przeciwbakteryjną wobec bakterii Gram-dodatnich in vitro. Mechanizm działania polega na hamowaniu biosyntezy ergosterolu, co prowadzi do uszkodzenia błony komórkowej grzybów i ich śmierci.
bakterie Gram-dodatnie, biosynteza ergosterolu, Candida, cytokiny prozapalne, dermatofity, diflukortolonu walerianian, drożdżaki, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, grzybica skóry, grzybicze zakażenie skóry, grzyby drożdżakopodobne, histamina, infekcja grzybicza, izokonazolu azotan, kortykosteroid, leukotrieny, łupież pstry, łupież rumieniowy, Malassezia furfur, mediatory zapalenia, Pityrosporum ovale, pleśniaki, prostaglandyny, przepuszczalność błony komórkowej, receptory glikokortykosteroidowe, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie skóry