farmakoterapia zaburzeń snu

Farmakoterapia zaburzeń snu obejmuje stosowanie różnych grup leków w zależności od rodzaju i nasilenia zaburzenia. W przypadku bezsenności najczęściej stosuje się benzodiazepiny o krótkim czasie działania (np. midazolam), niebenzodiazepinowe leki nasenne (tzw. „Z-leki” jak zolpidem, zopiklon), leki przeciwdepresyjne o działaniu sedatywnym (np. mirtazapina, trazodon) oraz melatoninę i jej analogi.

W terapii zaburzeń snu związanych z zaburzeniami rytmu dobowego stosuje się preparaty melatoniny o przedłużonym uwalnianiu oraz agomelatynę. W przypadku zespołu niespokojnych nóg i okresowych ruchów kończyn we śnie skuteczne są agoniści dopaminy (np. ropinirol, pramipeksol) oraz leki przeciwpadaczkowe (np. gabapentyna, pregabalina).

Farmakoterapia zaburzeń oddychania podczas snu, takich jak obturacyjny bezdech senny, obejmuje głównie leczenie przyczynowe, a leki stosuje się jedynie jako terapię wspomagającą. W przypadku narkolepsji stosuje się stymulanty (modafinil, metylofenidat), leki zwiększające napięcie mięśniowe (pitolisant) oraz oksybat sodu przy katapleksji.

Należy pamiętać, że farmakoterapia zaburzeń snu powinna być stosowana zgodnie z aktualnymi wytycznymi, z uwzględnieniem indywidualnych cech pacjenta, schorzeń współistniejących oraz potencjalnych interakcji lekowych. Długotrwałe stosowanie leków nasennych, szczególnie benzodiazepin, może prowadzić do rozwoju tolerancji i uzależnienia, dlatego zaleca się ich krótkotrwałe stosowanie i łączenie z interwencjami niefarmakologicznymi.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl