sitagliptyna maleinian
Sitagliptyna w postaci maleinianu jest doustnym lekiem przeciwcukrzycowym z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4). Substancja ta hamuje aktywność enzymu DPP-4, który rozkłada inkretyny, co prowadzi do zwiększenia stężenia hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP w organizmie.
Mechanizm działania sitagliptyny polega na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn, które stymulują uwalnianie insuliny w sposób zależny od glukozy oraz hamują wydzielanie glukagonu. Efektem jest poprawa kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2 bez zwiększonego ryzyka hipoglikemii.
Sitagliptyna maleinian stosowana jest w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika czy insuliną. Lek charakteryzuje się dobrą tolerancją, a najczęstsze działania niepożądane obejmują infekcje górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła oraz bóle głowy.
Badania kliniczne wykazały, że sitagliptyna skutecznie obniża poziom hemoglobiny glikowanej (HbA1c), glikemię na czczo oraz glikemię poposiłkową. Lek nie wpływa istotnie na masę ciała pacjentów, co stanowi korzystny profil działania w porównaniu z niektórymi innymi grupami leków przeciwcukrzycowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin Teva 25 mg
Sitagliptin Teva to lek zawierający substancję czynną sitagliptynę maleinian w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Każda tabletka zawiera odpowiednio 25 mg, 50 mg lub 100 mg sitagliptyny. Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, które wpływają na spoistość, wiązanie i rozpad tabletki. Otoczki tabletek różnią się w zależności od dawki i zawierają składniki takie jak alkohol poliwinylowy częściowo hydrolizowany, makrogol 3350, tytanu dwutlenek (E171), talk oraz różne tlenki żelaza (E172), nadające tabletkom charakterystyczne kolory: różowy (25 mg), beżowy (50 mg) oraz pomarańczowy (100 mg).
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, kreska dzieląca, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, produkt leczniczy, sitagliptyna, sitagliptyna maleinian, środek osuszający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin Teva 100 mg
Lek Sitagliptin Teva dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających sitagliptynę maleinian w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Tabletki różnią się wielkością, kolorem oraz oznaczeniami: 25 mg (różowe, Ø 5,7 mm, oznaczenie „S25”), 50 mg (beżowe, Ø 8,2 mm, oznaczenie „S|50”) oraz 100 mg (pomarańczowe, Ø 9,7 mm, oznaczenie „S|100”). Tabletki 50 mg i 100 mg posiadają kreski dzielące umożliwiające podział na równe dawki, co zwiększa elastyczność dawkowania. Rdzeń tabletek zawiera celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, natomiast otoczki różnią się składem barwników (tlenki żelaza) i odpowiadają za kolor oraz ochronę substancji czynnej. Wszystkie otoczki zawierają alkohol poliwinylowy częściowo hydrolizowany, makrogol 3350, tytanu dwutlenek (E171) i talk.
alkohol poliwinylowy, biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, dwutlenek tytanu, kreska dzieląca, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, makrogol, okres ważności leku, opakowanie kalendarzykowe, sitagliptyna, sitagliptyna maleinian, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Teva 25 mg
Sitagliptin Teva to preparat zawierający sitagliptynę maleinian w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Lek jest wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i wysiłek fizyczny są niewystarczające, a metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. W terapii dwuskładnikowej sitagliptyna może być łączona z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ (tiazolidynedionem), gdy monoterapia tymi lekami nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. W terapii trójskładnikowej stosuje się ją w połączeniu z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ. Ponadto, sitagliptyna może być stosowana jako lek uzupełniający do insuliny, z lub bez metforminy, gdy dieta, ćwiczenia i stała dawka insuliny nie są wystarczające.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sitagliptin Teva 50 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin Teva, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną – sitagliptynę maleinianu – lub na jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na inhibitory DPP-4, w tym sitagliptynę. W przypadku wątpliwości co do bezpieczeństwa stosowania, zaleca się wybór alternatywnego leku przeciwcukrzycowego z innej grupy terapeutycznej.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Teva 100 mg
Sitagliptin Teva to lek stosowany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, wskazany do poprawy kontroli glikemii. Preparat dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych zawierających sitagliptynę maleinian. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej: dwuskładnikowej (z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ) oraz trójskładnikowej (z pochodną sulfonylomocznika i metforminą lub agonistą receptora PPARγ i metforminą). Ponadto, sitagliptyna może być dodana do insulinoterapii, gdy dieta, ćwiczenia i stała dawka insuliny nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dawka insuliny, dieta i ćwiczenia fizyczne, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, nietolerancja leku, pochodna sulfonylomocznika, sitagliptyna, sitagliptyna maleinian, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Teva 50 mg
Sitagliptin Teva to lek przeciwcukrzycowy zawierający sitagliptynę maleinian w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Jest wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 do poprawy kontroli glikemii, stosowany zarówno w monoterapii (gdy metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana), jak i w terapii skojarzonej. Może być łączony z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami) oraz insuliną, co pozwala na synergistyczne działanie i intensyfikację leczenia przy zachowaniu terapii doustnej. Wskazania obejmują sytuacje, gdy dieta i ćwiczenia fizyczne wraz z monoterapią nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek uzupełniający, metformina, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, przeciwwskazanie do metforminy, sitagliptyna, sitagliptyna maleinian, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa doustna, terapia trójskładnikowa doustna, tiazolidynedion - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Teva 50 mg
Sitagliptin Teva, zawierający sitagliptynę maleinian, dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych. Profil bezpieczeństwa leku obejmuje ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję. Hipoglikemia stanowi istotne zagrożenie, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika (częstość 4,7–13,8%) oraz insuliną (9,6%). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów narządów i częstości występowania, obejmując m.in. trombocytopenię (rzadko), bóle głowy (często), śródmiąższową chorobę płuc (częstość nieznana), zaparcia (niezbyt często) oraz obrzęk naczynioruchowy (częstość nieznana). W badaniach klinicznych, w tym w badaniu TECOS, potwierdzono korzystny profil bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego sitagliptyny, z porównywalną częstością ciężkich działań niepożądanych w grupie leczonej i placebo.
badanie kliniczne kontrolowane placebo, ból głowy, ból kończyny, ból stawów, ciężkie działanie niepożądane, hipoglikemia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostre zapalenie trzustki, pochodna sulfonylomocznika, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, sitagliptyna maleinian, śródmiąższowa choroba płuc, tabletka powlekana, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie trzustki, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin Teva 25 mg
Przedawkowanie sitagliptyny (Sitagliptin Teva) w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne (do 800 mg jednorazowo oraz do 600 mg/dobę przez 10 dni i 400 mg/dobę przez 28 dni) wykazuje stosunkowo bezpieczny profil toksyczności. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano istotnych klinicznie działań niepożądanych zależnych od dawki, choć przy dawce 800 mg odnotowano minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc w EKG. Potencjalne objawy przedawkowania mogą obejmować zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, wynikające z usuwania niewchłoniętego leku, oraz ewentualne zaburzenia rytmu serca, co uzasadnia monitorowanie elektrokardiograficzne w przypadku podejrzenia przedawkowania.
dializa otrzewnowa, elektrokardiogram, hemodializa, leczenie objawowe, monitoring elektrokardiograficzny, obserwacja kliniczna, odstęp QTc, przedawkowanie leku, przewód pokarmowy, przewodzenie elektryczne, sitagliptyna, sitagliptyna maleinian, tabletka powlekana, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin Teva 50 mg
Sitagliptin Teva jest dostępny w formie tabletek powlekanych o trzech dawkach: 25 mg, 50 mg oraz 100 mg sitagliptyny w postaci sitagliptyny maleinianu. Każda dawka zawiera identyczny zestaw substancji pomocniczych w rdzeniu, takich jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, substancji wiążących, rozsadzających i poślizgowych. Otoczka tabletek różni się składem barwników i nadaje charakterystyczne kolory: różowy (25 mg), beżowy (50 mg) oraz pomarańczowy (100 mg), co ułatwia identyfikację preparatu. Tabletki 50 mg i 100 mg posiadają kreskę dzielącą umożliwiającą podział na równe dawki, natomiast tabletka 25 mg jest gładka z wytłoczeniem „S25”.
alkohol poliwinylowy, blister farmaceutyczny, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, sitagliptyna, sitagliptyna maleinian, substancja rozsadzająca, tabletka dzielona, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żel krzemionkowy, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sitagliptin Teva 25 mg
Lek Sitagliptin Teva, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z udokumentowaną nadwrażliwością na substancję czynną (sitagliptynę maleinian) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Nadwrażliwość ta może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych do ciężkich, zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią nadwrażliwości na inne inhibitory DPP-4 ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Tabletki o dawkach 50 mg i 100 mg posiadają możliwość dzielenia, co umożliwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Teva 100 mg
Sitagliptyna, będąca inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) z kodem ATC A10BH01, jest stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2 w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP). Hormony te, uwalniane przez komórki jelita, nasilają glukozozależne wydzielanie insuliny oraz hamują sekrecję glukagonu, co skutkuje obniżeniem produkcji glukozy w wątrobie i poprawą kontroli glikemii. Sitagliptyna wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i minimalizację ryzyka hipoglikemii, charakterystycznej dla pochodnych sulfonylomocznika.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, hydroliza hormonów, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek hipoglikemizujący, model zwierzęcy cukrzycy, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, profil bezpieczeństwa leku, sekrecja glukagonu, sitagliptyna maleinian, wychwyt glukozy