zapalenie błony śluzowej nosogardła

Zapalenie błony śluzowej nosogardła (łac. nasopharyngitis), nazywane również zapaleniem błony śluzowej nosa i gardła, to stan zapalny obejmujący błonę śluzową wyściełającą jamę nosową i część gardła znajdującą się za nosem. Jest to jedna z najczęstszych infekcji górnych dróg oddechowych, potocznie znana jako przeziębienie.

Etiologia schorzenia jest najczęściej wirusowa, z dominującą rolą rhinowirusów (odpowiedzialnych za około 30-50% przypadków), a także koronawirusów, adenowirusów, wirusów paragrypy i RSV. Bakteryjne zapalenie nosogardła występuje rzadziej i często ma charakter nadkażenia po infekcji wirusowej.

Klinicznie zapalenie błony śluzowej nosogardła objawia się wyciekiem z nosa (początkowo wodnistym, później śluzowo-ropnym), uczuciem zatkania nosa, bólem gardła, kichaniem, kaszlem, łzawieniem oczu i umiarkowaną gorączką. U dzieci objawy mogą być bardziej nasilone i często towarzyszą im trudności w karmieniu oraz zaburzenia snu.

Diagnostyka opiera się głównie na ocenie klinicznej, a leczenie ma charakter objawowy – obejmuje odpoczynek, nawodnienie, leki przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Antybiotykoterapia jest wskazana jedynie przy potwierdzonym zakażeniu bakteryjnym lub istotnych powikłaniach. Większość przypadków ustępuje samoistnie w ciągu 7-10 dni.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl