implant siatkówkowy
Implant siatkówkowy to zaawansowane urządzenie medyczne stosowane w leczeniu chorób siatkówki, w szczególności zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD) oraz barwnikowego zwyrodnienia siatkówki (retinitis pigmentosa). Składa się z mikroskopijnych elektrod, które stymulują komórki siatkówki w odpowiedzi na bodźce świetlne.
Implanty siatkówkowe działają na zasadzie zastępowania funkcji uszkodzonych fotoreceptorów, przekształcając sygnały świetlne na impulsy elektryczne, które są następnie przesyłane do mózgu. Najbardziej znane systemy to Argus II (tzw. „bioniczna siatkówka”) oraz Alpha-IMS, które umożliwiają pacjentom z ciężkimi uszkodzeniami siatkówki odzyskanie podstawowej percepcji wzrokowej.
Zabieg implantacji przeprowadza się chirurgicznie, umieszczając elektrody bezpośrednio na siatkówce lub pod nią, w przestrzeni podsiatkówkowej. Zewnętrzna część systemu zawiera kamerę, która rejestruje obraz i przekazuje go do procesora, a ten z kolei transformuje dane w sygnały elektryczne wysyłane do implantu.
Najnowsze badania koncentrują się na zwiększeniu rozdzielczości implantów, co ma poprawić jakość widzenia pacjentów. Choć technologia ta nie przywraca pełni widzenia, pozwala na rozpoznawanie kształtów, wykrywanie ruchu i orientację w przestrzeni, znacząco poprawiając jakość życia osób z nieodwracalną ślepotą spowodowaną chorobami siatkówki.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ślepota i utrata wzroku – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Utrata wzroku, definiowana jako ostrość wzroku niekorygowana lepsza niż 20/200 lub pole widzenia ≤20°, dotyka globalnie ponad 2,2 mld osób, z czego 80% przypadków jest potencjalnie możliwych do zapobiegania lub leczenia. Najczęstsze etiologie to zaćma, jaskra, zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD), retinopatia cukrzycowa oraz nieskorygowane wady refrakcji. Diagnostyka powinna obejmować szczegółowy wywiad, badanie ostrości wzroku, pola widzenia, ciśnienia wewnątrzgałkowego, ocenę przedniego odcinka oka i dna oka, a także badania obrazowe (OCT, angiografia fluoresceinowa). Opieka pielęgniarska koncentruje się na zapewnieniu bezpieczeństwa, wsparciu adaptacyjnym, edukacji pacjenta i rodziny oraz rehabilitacji wzrokowej, wykorzystując urządzenia optyczne i elektroniczne, a także techniki kompensacyjne. Kluczowe jest także wsparcie psychospołeczne, aby przeciwdziałać izolacji i depresji, które często towarzyszą utracie wzroku.
alfabet Braille’a, angiografia fluoresceinowa, astygmatyzm, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dalekowzroczność, dno oka, halucynacja wzrokowa, implant siatkówkowy, jaglica, jaskra, komórka macierzysta, krótkowzroczność, nerw wzrokowy, ostrość wzroku, pole widzenia, rehabilitacja wzrokowa, retinopatia cukrzycowa, rogówka, siatka Amslera, siatkówka, ślepota, soczewka kontaktowa, soczewka oka, spojówka, terapia genowa, upośledzenie widzenia, uraz oka, wada refrakcji, zaburzenie widzenia, zaćma, zwyrodnienie plamki żółtej