plasyfikator
Plasyfikator to substancja chemiczna dodawana do polimerów, głównie tworzyw sztucznych, w celu zwiększenia ich plastyczności, elastyczności i ulepszenia właściwości mechanicznych. W medycynie plasyfikatory mają istotne znaczenie, gdyż są składnikami wielu materiałów medycznych, takich jak rurki, worki do przechowywania krwi, cewniki czy sprzęt do infuzji.
Najczęściej stosowanymi plasyfikatorami są ftalany, adipiniany, cytrynany oraz trimetylaty. Z punktu widzenia medycznego szczególną uwagę zwraca się na ftalany, które pomimo swoich korzystnych właściwości technicznych, budzą obawy dotyczące bezpieczeństwa. Badania wskazują, że niektóre z nich mogą wykazywać działanie endokrynologiczne i potencjalnie wpływać na układ hormonalny.
W kontekście klinicznym istotny jest fakt, że plasyfikatory mogą migrować z materiałów medycznych do kontaktujących się z nimi płynów ustrojowych czy leków. Problem ten dotyczy szczególnie długotrwałego kontaktu z materiałami zawierającymi plasyfikatory, jak ma to miejsce przy dializie, długoterminowym żywieniu pozajelitowym czy transfuzjach. Z tego względu w pediatrii i neonatologii coraz częściej stosuje się sprzęt medyczny niezawierający ftalanów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ketilept 300 mg 300 mg
Ketilept to preparat zawierający kwetiapinę w formie hemifumaranu, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg oraz 300 mg. Każda dawka zawiera odpowiednio: 25 mg, 100 mg, 200 mg lub 300 mg kwetiapiny oraz 28,78 mg, 115,13 mg, 230,26 mg i 345,4 mg hemifumaranu kwetiapiny. Tabletki różnią się wyglądem i kolorem powłoki, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancją pomocniczą w rdzeniu jest m.in. laktoza jednowodna w ilościach od 4,42 mg do 50,94 mg, co jest istotne przy stosowaniu u pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń tabletek zawiera także magnezu stearynian, krzemionkę koloidalną bezwodną, powidon K-90, karboksymetyloskrobię sodową (typ A) oraz celulozę mikrokrystaliczną.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hemifumaran kwetiapiny, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, kwetiapina, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, plasyfikator, powidon, środek przeciwzbrylający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, triacetyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Axaltra 20 mg
Produkt leczniczy Axaltra zawiera rywaroksaban w dawkach 15 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, odpowiednio o średnicy 5,6 mm ± 0,2 mm (czerwone, z oznaczeniem „15”) oraz 6,6 mm ± 0,2 mm (brązowoczerwone, z oznaczeniem „20”). Tabletki zawierają laktozę w ilości 21,75 mg (15 mg tabletka) oraz 29 mg (20 mg tabletka), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sodu laurylosiarczan, poloksamer 188, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, a otoczka zawiera hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3350 i żelaza tlenek czerwony (E 172). Produkt jest pakowany w blistry z folii Aluminium/PVC/PE/PVDC i dostępny w różnych wielkościach opakowań, z okresem ważności 4 lata.
celuloza mikrokrystaliczna, ekspozycja na substancję czynną, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza, magnezu stearynian, makrogol, plasyfikator, podanie dystalne leku, poloksamer, rywaroksaban, sodu laurylosiarczan, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, surfaktant anionowy, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wchłanianie substancji czynnej, żelaza tlenek czerwony, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zgłębnik żołądkowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Viavardis 10 mg
Viavardis to lek zawierający wardenafil w postaci chlorowodorku trójwodnego, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg oraz 20 mg. Substancja czynna jest równomiernie rozprowadzona w tabletkach, które różnią się kształtem, wymiarami i oznaczeniami: tabletki 5 mg są okrągłe o średnicy 5,5 mm, 10 mg owalne (10,5 mm x 5,5 mm) z linią podziału i oznaczeniem „10”, a 20 mg okrągłe o średnicy 10 mm, również z linią podziału i oznaczeniem „20”. Rdzeń tabletek zawiera celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon typ A, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z hypromelozy 6cP, makrogolu 4000 oraz barwników: tytanu dwutlenku (E171) i tlenków żelaza (E172). Barwniki nadają charakterystyczną pomarańczowo-brązową barwę.
blister, blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek trójwodny, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, plasyfikator, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wardenafil - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zolafren 10 mg
Lek Zolafren zawiera substancję czynną olanzapinę w dawkach 5 mg oraz 10 mg, dostępny jest w formie tabletek powlekanych o cielistym kolorze i średnicy 7 mm. Tabletki 5 mg posiadają kreskę dzielącą, która pełni funkcję identyfikacyjną, natomiast tabletki 10 mg jej nie mają. Skład pomocniczy obejmuje laktozę jednowodną (75,72 mg w tabletce 5 mg i 70,92 mg w tabletce 10 mg) oraz żółcień pomarańczową (E 110) w ilości 0,0046 mg w obu dawkach. Rdzeń tabletek zawiera celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z laktozy jednowodnej, tytanu dwutlenku (E 171), hypromelozy, makrogolu 400, żelaza tlenku żółtego (E 172) i żółcieni pomarańczowej (E 110).
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, laktoza jednowodna, linia podziału, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, olanzapina, otoczka tabletki, plasyfikator, rdzeń tabletki, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza żółty, Zolafren, żółcień pomarańczowa