nieprzytomność

Nieprzytomność to stan charakteryzujący się całkowitą lub częściową utratą świadomości, w którym pacjent nie reaguje na bodźce zewnętrzne lub reaguje w sposób ograniczony. Jest to objaw, a nie choroba sama w sobie, mogący wynikać z różnorodnych przyczyn medycznych.

Przyczyny nieprzytomności obejmują zaburzenia neurologiczne (udar, urazy mózgu, padaczka), metaboliczne (hipoglikemia, hipoksja), toksykologiczne (zatrucia, przedawkowanie leków), krążeniowe (omdlenie wazowagalne, zaburzenia rytmu serca), a także psychogenne. Diagnostyka różnicowa jest kluczowa dla właściwego postępowania terapeutycznego.

Ocena pacjenta nieprzytomnego powinna obejmować zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych, ocenę stanu neurologicznego (w tym skali Glasgow), monitorowanie parametrów życiowych oraz diagnostykę przyczyny. W postępowaniu z pacjentem nieprzytomnym kluczowe jest utrzymanie drożności dróg oddechowych, zapewnienie prawidłowej wentylacji i krążenia.

Długotrwała nieprzytomność może prowadzić do śpiączki i stanów wegetatywnych, które wymagają specjalistycznej opieki neurologicznej i wielodyscyplinarnego podejścia terapeutycznego. Rokowanie zależy przede wszystkim od przyczyny nieprzytomności oraz czasu jej trwania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl