przypadkowe połknięcie
Przypadkowe połknięcie ciał obcych stanowi częsty problem medyczny, szczególnie u dzieci do 6. roku życia, ale dotyka również dorosłych, zwłaszcza osoby starsze, pacjentów z zaburzeniami psychicznymi lub będących pod wpływem substancji psychoaktywnych. Najczęściej połykane są drobne przedmioty takie jak monety, guziki, baterie, fragmenty zabawek oraz kości lub ości.
Większość (80-90%) przypadkowo połkniętych ciał obcych przechodzi przez przewód pokarmowy samoistnie, bez powodowania poważnych powikłań. Około 10-20% wymaga interwencji endoskopowej, a mniej niż 1% przypadków kwalifikuje się do leczenia chirurgicznego. Szczególnie niebezpieczne są ostre przedmioty, baterie guzikowe oraz magnesy, które mogą prowadzić do perforacji, krwawienia, niedrożności lub martwicy tkanek.
Postępowanie diagnostyczne obejmuje wywiad, badanie fizykalne oraz diagnostykę obrazową (RTG, USG, TK). Leczenie zależy od rodzaju połkniętego przedmiotu, jego lokalizacji oraz objawów klinicznych. W przypadku ciał obcych zlokalizowanych w przełyku wskazana jest pilna gastroskopia. Przedmioty, które przeszły do żołądka lub dalszych odcinków przewodu pokarmowego, mogą być obserwowane, jeśli nie powodują objawów i nie stanowią bezpośredniego zagrożenia.
Profilaktyka przypadkowego połknięcia obejmuje edukację rodziców, odpowiedni nadzór nad dziećmi oraz zabezpieczanie małych przedmiotów przed dostępem dzieci. U osób starszych istotne znaczenie ma właściwe dopasowanie protez zębowych oraz szczególna ostrożność podczas spożywania posiłków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Vizibim 0,3 mg/ml
Bimatoprost, substancja czynna w produkcie leczniczym Vizibim 0,3 mg/ml (krople do oczu), charakteryzuje się niskim ryzykiem przedawkowania przy stosowaniu okulistycznym. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania, a ze względu na drogę podania i formę farmaceutyczną, jego wystąpienie jest mało prawdopodobne. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i podtrzymujące, gdyż brak jest specyficznej odtrutki. Objawy przedawkowania okulistycznego mogą obejmować nasilenie miejscowych działań niepożądanych, takich jak przekrwienie spojówek, wzrost pigmentacji tęczówki czy rzęs. W przypadku przypadkowego połknięcia, zwłaszcza u dzieci, dane przedkliniczne wskazują na niską toksyczność ogólnoustrojową – badania na gryzoniach wykazały brak toksyczności przy dawkach do 100 mg/kg mc./dobę, co stanowi margines bezpieczeństwa co najmniej 70-krotnie wyższy niż dawka zawarta w całej butelce kropli dla dziecka o masie 10 kg.
badania przedkliniczne, bimatoprost, disodu fosforan siedmiowodny, droga podania, działania niepożądane miejscowe, forma farmaceutyczna, krople do oczu, leczenie objawowe i podtrzymujące, margines bezpieczeństwa, nadzór medyczny, pigmentacja tęczówki, przekrwienie spojówek, przypadkowe połknięcie, toksyczność ogólnoustrojowa, Vizibim, zastosowanie okulistyczne - Leksykon substancji czynnych
Alantoina – Przedawkowanie
Alantoina, stosowana miejscowo w preparatach dermatologicznych w dawkach od 20 mg/g do 1,0 g/100 g, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa z minimalnym ryzykiem przedawkowania. Analiza charakterystyk produktów leczniczych takich jak Alantan, Cepan, Contractubex czy Dernilan nie wykazała zgłoszonych przypadków przedawkowania alantoiny przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W przypadku przypadkowego połknięcia preparatów zawierających alantoinę, zalecane jest leczenie objawowe, gdyż brak jest specyficznych antidotów. Wchłanianie ogólnoustrojowe alantoiny jest minimalne, co dodatkowo ogranicza ryzyko toksyczności.
alantoina, antidotum, aplikacja miejscowa, charakterystyka produktu leczniczego, działanie keratolityczne, działanie ogólnoustrojowe heparyny, leczenie objawowe, postępowanie odtruwające, preparat dermatologiczny, profil bezpieczeństwa, przypadkowe połknięcie, reakcja niepożądana, regeneracja skóry, wchłanianie ogólnoustrojowe, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Myconolak 50 mg/ml
Myconolak, zawierający 50 mg/ml amorolfiny chlorowodorku (55,74 mg amorolfiny chlorowodorku w 1 ml), jest lakierem do paznokci przeznaczonym wyłącznie do stosowania miejscowego. Przedawkowanie leku, głównie w wyniku przypadkowego połknięcia, stanowi potencjalne zagrożenie, choć brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących objawów toksyczności. W przypadku doustnego spożycia preparatu, który jest przezroczystym, bezbarwnym do bladożółtego roztworem, zaleca się natychmiastowe podjęcie działań mających na celu opróżnienie żołądka zgodnie z aktualnymi wytycznymi postępowania w zatruciach oraz konsultację z ośrodkiem toksykologicznym lub udzielenie pomocy medycznej.
- Leksykon substancji czynnych
Denotywir – Przedawkowanie
Przedawkowanie denotywiru (Denotivirum) podczas miejscowego stosowania kremu Vratizolin, zawierającego 30 mg/g substancji czynnej, nie zostało odnotowane w praktyce klinicznej. Ze względu na zewnętrzną drogę podania oraz ograniczoną penetrację przez skórę, absorpcja ogólnoustrojowa jest minimalna, co znacząco redukuje ryzyko wystąpienia objawów przedawkowania. Produkt dostępny jest w formie kremu o specyficznym zapachu, zawierającego oprócz denotywiru także substancje pomocnicze: alkohol cetylowy (58,5 mg/g), alkohol stearylowy (58,5 mg/g), glikol propylenowy (175 mg/g), metylu parahydroksybenzoesan (1 mg/g), propylu parahydroksybenzoesan (0,5 mg/g) oraz sodu laurylosiarczan (10 mg/g).
absorpcja ogólnoustrojowa, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, charakterystyka produktu leczniczego, Denotivirum, denotywir, droga podania zewnętrzna, glikol propylenowy, leczenie objawowe, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, objawy przedawkowania, praktyka kliniczna, propylu parahydroksybenzoesan, przedawkowanie, przypadkowe połknięcie, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, sodu laurylosiarczan, stosowanie miejscowe, substancje pomocnicze, Vratizolin - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diclofenac Teva 10 mg/g (1%)
Diklofenak Teva w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g (1%) diklofenaku sodowego jest lekiem stosowanym miejscowo, charakteryzującym się ograniczonym wchłanianiem przez skórę, co minimalizuje ryzyko przedawkowania przy standardowej aplikacji. Jednakże, w przypadku przypadkowego połknięcia preparatu, dawka zawarta w jednej tubce 100 g (1000 mg diklofenaku sodowego) może prowadzić do typowych objawów przedawkowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Objawy te obejmują dolegliwości żołądkowo-jelitowe (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, krwawienia), zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (bóle i zawroty głowy, senność, dezorientacja), a także poważniejsze komplikacje, takie jak ostra niewydolność nerek, podwyższone enzymy wątrobowe, trombocytopenia, reakcje skórne, zaburzenia sercowo-naczyniowe i oddechowe, szczególnie u pacjentów z chorobami współistniejącymi.
absorpcja ogólnoustrojowa, astma oskrzelowa, biodostępność leku, diklofenak sodowy, działanie ogólnoustrojowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, podwyższone enzymy wątrobowe, przedawkowanie leku, przedawkowanie NLPZ, przypadkowe połknięcie, reakcja alergiczna, retencja sodu, trombocytopenia, wchłanianie substancji czynnej, węgiel aktywny, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zatrucie NLPZ - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olopatadine UNIMED PHARMA 1 mg/ml
Przedawkowanie olopatadyny, substancji czynnej kropli do oczu Olopatadine UNIMED PHARMA (1 mg/mL), jest rzadkim zdarzeniem o niskiej toksyczności ostrej. Maksymalna ekspozycja systemowa po przypadkowym połknięciu całej zawartości opakowania 5 ml wynosi 5 mg, a w przypadku opakowania 10 ml – 10 mg substancji czynnej. U dzieci o masie ciała 10 kg dawki te odpowiadają odpowiednio 0,5 mg/kg i 1 mg/kg masy ciała. Badania na zwierzętach wykazały wydłużenie odstępu QTc przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję u ludzi, jednak badania kliniczne u 102 zdrowych ochotników nie potwierdziły istotnego wpływu na repolaryzację serca przy dawce 5 mg dwa razy na dobę przez 2,5 dnia, z maksymalnymi stężeniami olopatadyny w osoczu 35–127 ng/ml, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w stosowaniu miejscowym.
antagonista receptora H1, antidotum, badanie EKG, działanie niepożądane, działanie przeciwhistaminowe, ekspozycja systemowa, krople do oczu, leczenie objawowe, monitorowanie czynności serca, narażenie pacjenta, odstęp QTc, olopatadyna, profil bezpieczeństwa, przewodnictwo elektryczne, przypadkowe połknięcie, repolaryzacja serca, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, wchłanianie substancji - Leksykon substancji czynnych
Polidokanol – Przedawkowanie
Polidokanol, stosowany miejscowo w jamie ustnej w preparacie Solcoseryl pasta w stężeniu 10 mg/g, wykazuje właściwości miejscowo znieczulające i przeciwbólowe. W preparacie tym obecny jest również bezbiałkowy dializat z krwi cieląt w stężeniu 2,125 mg/g. Do tej pory nie odnotowano klinicznie potwierdzonych przypadków objawowego przedawkowania polidokanolu w kontekście stosowania miejscowego w jamie ustnej. Pomimo braku udokumentowanych zdarzeń, istnieje potencjalne ryzyko związane z przypadkowym połknięciem dużej ilości produktu, co może prowadzić do systemowego wchłonięcia substancji czynnych i wywołania objawów neurologicznych, sercowo-naczyniowych oraz żołądkowo-jelitowych, takich jak nudności i wymioty. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się natychmiastowe wywołanie wymiotów, płukanie żołądka w warunkach szpitalnych, monitorowanie funkcji życiowych oraz leczenie objawowe.
aspiracja treści pokarmowej, dializat z krwi cieląt, funkcje życiowe, nudności i wymioty, obraz kliniczny, odruch połykania, płukanie żołądka, polidokanol, przedawkowanie objawowe, przypadkowe połknięcie, Solcoseryl pasta, środek znieczulający miejscowo, wywoływanie wymiotów, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, znieczulenie gardła, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Kamfora – Przedawkowanie
Kamfora, obecna w wielu preparatach zewnętrznych takich jak Aroma-Activ (1,0 g/100 g), Capsigel N (5,0 g/100 g), Neo-Capsiderm (5,3 g/100 g) czy Viprosal B (30 mg/g), wykazuje potencjalne ryzyko toksyczności przy niewłaściwym stosowaniu. Przy aplikacji miejscowej ryzyko przedawkowania jest ograniczone, choć nadmierne stosowanie Capsigel N, Neo-Capsiderm i Viprosal B może prowadzić do podrażnień skóry, a aplikacja na błony śluzowe, zwłaszcza Viprosal B, wywołuje silne podrażnienia. W przypadku preparatów takich jak Dernilan i Padma 28 Formuła (4 mg/kapsułkę) nie odnotowano przypadków przedawkowania. Kluczowe jest unikanie kontaktu z błonami śluzowymi oraz monitorowanie pacjentów pod kątem objawów skórnych po zastosowaniu miejscowym.
aplikacja miejscowa, błona śluzowa, ból brzucha, ból głowy, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, duszność, działanie toksyczne, kamfora, leczenie objawowe, nudności i wymioty, objaw neurologiczny, objawy przewodu pokarmowego, ostre zatrucie, podrażnienie skóry, przypadkowe połknięcie, śpiączka, substancja czynna, wymioty i biegunka, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zapaść oddechowa, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Permetryna Scabinol 40 mg/g
Permetryna Scabinol w postaci żelu o stężeniu 40 mg/g jest stosowana miejscowo i cechuje się bardzo niskim ryzykiem przedawkowania ze względu na ograniczoną biodostępność ogólnoustrojową. Przedawkowanie u dorosłych i dzieci jest praktycznie nieobserwowane, chyba że dojdzie do przypadkowego spożycia znacznej ilości preparatu, co stanowi główne zagrożenie, zwłaszcza u dzieci i osób z zaburzeniami funkcji poznawczych. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty, bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie, parestezje, szumy uszne, drętwienie, nadreaktywność, drżenie oraz drgawki, o nasileniu od łagodnego do ciężkiego, w zależności od stopnia intoksykacji.
biodostępność ogólnoustrojowa, ból głowy, drętwienie, drgawka, drżenie, działanie niepożądane, intensywna opieka medyczna, intoksykacja, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, nadreaktywność, niepokój psychoruchowy, nudności i wymioty, parestezja, permetryna, Permetryna Scabinol, płukanie żołądka, przypadkowe połknięcie, reakcja skórna, szum uszny, zaburzenie funkcji poznawczych, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Noniwamid – Przedawkowanie
Noniwamid, znany również jako syntetyczna kapsaicyna, jest substancją czynną w preparatach miejscowych takich jak Capsigel N i Neo-Capsiderm, stosowanych w stężeniu 0,05 g/100 g w leczeniu bólu mięśniowo-szkieletowego. Przedawkowanie noniwamidu, zwłaszcza przez przypadkowe spożycie, może prowadzić do poważnych objawów klinicznych, obejmujących dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy, konwulsje, śpiączka), sercowo-naczyniowe (uczucie i uderzenia gorąca) oraz oddechowe (trudności w oddychaniu). Miejscowe podrażnienie skóry jest podstawowym objawem przedawkowania przy aplikacji dermalnej, nasilonym przez obecność dodatkowych składników takich jak kamfora czy kwas salicylowy.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, konwulsje, leczenie objawowe, leczenie przeciwdrgawkowe, niewydolność oddechowa, noniwamid, nudności, ostre zatrucie, podrażnienie skóry, przypadkowe połknięcie, śpiączka, trudności w oddychaniu, uderzenia gorąca, wsparcie oddechowe, wymioty, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Undofen Amorolfina 50 mg/ml
Produkt leczniczy Undofen Amorolfina, zawierający amorolfinę w stężeniu 50 mg/ml (odpowiadające 55,74 mg amorolfiny chlorowodorku), stosowany jest miejscowo w formie lakieru do paznokci. Ze względu na minimalną absorpcję ogólnoustrojową substancji czynnej przy prawidłowej aplikacji, przedawkowanie miejscowe nie powoduje spodziewanych objawów ogólnoustrojowych i zwykle nie wymaga interwencji medycznej. W przypadku nadmiernej aplikacji na paznokcie ryzyko działań niepożądanych jest zatem znikome, co wynika z farmakokinetyki amorolfiny i specyfiki formulacji produktu.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Bimatoprost Indoco 0,1 mg/ml
Przedawkowanie bimatoprostu w postaci kropli do oczu o stężeniu 0,1 mg/ml jest zjawiskiem niezwykle rzadkim, a do tej pory nie odnotowano żadnych przypadków klinicznych. Ze względu na miejscową drogę podania (do worka spojówkowego) ryzyko przedawkowania jest minimalne. W przypadku przypadkowego połknięcia, zwłaszcza u dzieci, dawka zawarta w jednej butelce (około 0,246 mg bimatoprostu, co odpowiada 123 kroplom po 0,002 mg każda) jest co najmniej 210 razy niższa niż dawki nietoksyczne wykazane w badaniach na modelach zwierzęcych (do 100 mg/kg mc./dobę). W badaniach toksykologicznych doustne podawanie bimatoprostu szczurom i myszom przez 14 dni nie wykazało działania toksycznego nawet przy bardzo wysokich dawkach.
- Leksykon substancji czynnych
Bromokryptyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie bromokryptyny manifestuje się objawami ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, tachykardia) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ospałość, senność, letarg, omamy/halucynacje). U pacjentów pediatrycznych dodatkowo obserwuje się gorączkę. Objawy te mogą pojawić się zarówno u dorosłych, jak i dzieci, przy czym u najmłodszych przebieg jest zwykle łagodniejszy i ustępuje w ciągu kilku godzin po wdrożeniu leczenia. Halucynacje, jako poważniejszy objaw neuropsychiatryczny, mogą wymagać zastosowania metoklopramidu, antagonisty receptorów dopaminowych, jednak jego stosowanie wymaga ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych pozapiramidowych.
antagonista receptorów dopaminowych, Bromergon, Bromocorn, bromokryptyna, choroba Parkinsona, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, halucynacje, hiperprolaktynemia, lek przeciwwymiotny, lek wazopresyjny, metoklopramid, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, płukanie żołądka, przypadkowe połknięcie, tachykardia, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie neurologiczne - Leksykon substancji czynnych
Bimatoprost – Przedawkowanie
Bimatoprost, stosowany miejscowo w leczeniu jaskry i nadciśnienia ocznego, charakteryzuje się bardzo niskim ryzykiem przedawkowania ze względu na niskie dawki i lokalną drogę podania. Dotychczas nie odnotowano przypadków klinicznych przedawkowania u ludzi. Badania toksykologiczne na zwierzętach wykazały brak toksyczności przy doustnych dawkach do 100 mg/kg mc./dobę. Dla preparatów o stężeniach 0,3 mg/ml i 0,1 mg/ml dawki zawarte w pojedynczych butelkach są odpowiednio 70- i 210-krotnie niższe niż dawki nietoksyczne u gryzoni, a dla żelu 0,1 mg/g suma zawartości opakowania jest 1100-krotnie niższa. W przypadku przypadkowego połknięcia, zwłaszcza u dzieci, ryzyko toksyczności bimatoprostu pozostaje minimalne.
beta-adrenolityk, bimatoprost, bradykardia, droga podania, duszność, hipotensja, jaskra i nadciśnienie oczne, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, objawy ogólnoustrojowe, podanie miejscowe do oka, przedawkowanie bimatoprostu, przypadkowe połknięcie, skurcz oskrzeli, tymolol, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aklief 50 mcg/g
Preparat Aklief, zawierający trifaroten w stężeniu 50 µg/g, jest wskazany do miejscowej aplikacji na skórę raz na dobę. Przekroczenie zalecanej dawki lub częstotliwości stosowania nie zwiększa skuteczności terapeutycznej, natomiast znacząco podnosi ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak nasilony rumień, intensywne złuszczanie naskórka oraz dyskomfort miejscowy (pieczenie, świąd, bolesność). W przypadku objawów przedawkowania miejscowego konieczne jest przerwanie stosowania preparatu do czasu ustąpienia podrażnień i poprawy stanu skóry, z monitorowaniem pacjenta.
Aklief, ból głowy, desquamacja, desquamacja naskórka, dyskomfort skóry, glikol propylenowy, hepatotoksyczność, hiperwitaminoza A, leczenie objawowe, łysienie, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nudności, podrażnienie skóry, przypadkowe połknięcie, reakcja skórna, retinoid, rumień, rumień skóry, suchość błon śluzowych, trifaroten, zaburzenia widzenia, zaburzenie neuropsychiatryczne, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Epinastyna – Przedawkowanie
Epinastyna w postaci kropli do oczu (Relestat 0,5 mg/ml) charakteryzuje się niskim potencjałem toksyczności przy przedawkowaniu. Badania kliniczne wykazały, że stosowanie 0,3% chlorowodorku epinastyny (9-krotność zalecanej dawki) powoduje jedynie przemijające zwężenie źrenicy (miozę) bez wpływu na ostrość widzenia i inne parametry okulistyczne. W przypadku przypadkowego połknięcia całej zawartości butelki (5 ml, zawierającej 2,5 mg epinastyny) ryzyko ogólnoustrojowego zatrucia jest minimalne, zwłaszcza że dawki doustne stosowane klinicznie sięgają nawet 20 mg. Do tej pory nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Bimatoprost Indoco 0,3 mg/ml
Bimatoprost Indoco w postaci kropli do oczu (0,3 mg/ml) stosowany miejscowo cechuje się niskim ryzykiem przedawkowania ze względu na ograniczoną pojemność worka spojówkowego oraz sposób aplikacji. Pojedyncza kropla zawiera około 0,007 mg substancji czynnej. Dotychczas nie zgłoszono przypadków przedawkowania bimatoprostu podawanego do worka spojówkowego. W przypadku podejrzenia nadmiernej ekspozycji zaleca się leczenie objawowe i monitorowanie stanu pacjenta, gdyż nie istnieje specyficzne antidotum. Przypadkowe połknięcie całej zawartości butelki, nawet przez dziecko o masie ciała 10 kg, jest mało prawdopodobne, aby wywołać poważne skutki toksyczne, co potwierdzają badania toksykologiczne na zwierzętach wykazujące brak toksyczności przy dawkach doustnych do 100 mg/kg mc/dobę, czyli dawce co najmniej 70-krotnie wyższej niż zawartość jednej butelki.
antidotum, badanie toksykologiczne, bimatoprost, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dawkowanie leku, działanie niepożądane, hipertrichoza rzęs, krople do oczu, leczenie objawowe, objawy żołądkowo-jelitowe, parametry życiowe, pigmentacja tęczówki, podrażnienie oczu, preparat okulistyczny, profil farmakologiczny, przedawkowanie bimatoprostu, przekrwienie spojówek, przypadkowe połknięcie, stężenie leku, układ sercowo-naczyniowy, worek spojówkowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie powiek - Leksykon substancji czynnych
Fluorometolon – Przedawkowanie
Fluorometolon, syntetyczny kortykosteroid stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu (Flarex i Flucon, 1 mg/ml), wykazuje niski potencjał toksyczności przy przedawkowaniu miejscowym. Dane kliniczne nie wskazują na specyficzne objawy toksyczności po aplikacji nadmiernej ilości kropli, a ewentualne działania niepożądane mogą jedynie nasilić się w porównaniu do standardowego stosowania. W przypadku miejscowego przedawkowania zaleca się przepłukanie oka letnią wodą w celu usunięcia nadmiaru leku i ograniczenia wchłaniania systemowego.
dawka toksyczna, działanie niepożądane, działanie toksyczne, fluorometolon, kortykosteroid, miejscowe stosowanie okulistyczne, objaw toksyczny, obserwacja kliniczna, octan fluorometolonu, preparat okulistyczny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie kropli do oczu, przypadkowe połknięcie, środek ostrożności, toksyczność systemowa, wchłanianie systemowe, worek spojówkowy, zapalenie przedniego odcinka oka, zawiesina oczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pudroderm (9,8 mg + 245 mg + 9,8 mg)/g
Preparat Pudroderm w postaci zawiesiny do stosowania na skórę zawiera w 1 g benzokainę (9,8 mg), lewomentol (9,8 mg) oraz tlenek cynku (245 mg). Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Teoretycznie, nadmierne stosowanie może prowadzić do miejscowego podrażnienia skóry i reakcji alergicznych (benzokaina), uczucia nadmiernego chłodzenia i podrażnienia przy aplikacji na dużych powierzchniach (lewomentol) oraz przesuszenia skóry (tlenek cynku). Ze względu na brak udokumentowanych przypadków przedawkowania, nie określono specyficznego postępowania w takich sytuacjach, jednak zaleca się ścisłe przestrzeganie dawkowania i sposobu użycia.
- Leksykon substancji czynnych
Ozenoksacyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ozenoksacyna, stosowana miejscowo w postaci kremu o stężeniu 10 mg/g (preparat Dubine), jest wskazana do leczenia zakażeń skóry, jednak jej zastosowanie jest ograniczone w przypadku liszajca zakaźnego pęcherzowego oraz zmian o powierzchni przekraczającej 100 cm² u dorosłych i młodzieży, a także powyżej 2% powierzchni ciała u dzieci poniżej 12. roku życia. Skuteczność i bezpieczeństwo u pacjentów z wcześniej istniejącymi chorobami skóry nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych. Podczas terapii należy monitorować występowanie reakcji nadwrażliwości i miejscowych podrażnień, a w przypadku ich wystąpienia zaleca się natychmiastowe przerwanie leczenia, dokładne zmycie kremu i wdrożenie alternatywnej terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z trądzikiem różowatym lub łojotokowym zapaleniem skóry, ze względu na ryzyko pogorszenia tych schorzeń.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Terbinafina Ziaja 10 mg/g
Terbinafina Ziaja w kremie zawiera 10 mg/g chlorowodorku terbinafiny, a całkowite przypadkowe połknięcie 15 g tuby odpowiada przyjęciu około 150 mg substancji czynnej, co jest dawką niższą niż standardowa pojedyncza dawka doustna 250 mg. Miejscowa aplikacja charakteryzuje się niską absorpcją ogólnoustrojową, jednak przedawkowanie może wystąpić w wyniku nadmiernej aplikacji lub spożycia. Objawy przedawkowania obejmują dolegliwości ze strony układu pokarmowego (nudności, ból brzucha) oraz ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy), wynikające z podrażnienia śluzówki żołądka oraz wpływu terbinafiny na ośrodki mózgowe i naczynia mózgowe.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja miejscowa, biodostępność, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek terbinafiny, dawka terapeutyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dysfagia, leczenie objawowe, naczynia mózgowe, nawadnianie, nudności, objawy niepożądane, odwodnienie, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie leku, przypadkowe połknięcie, układ pokarmowy, węgiel aktywny, wymioty, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lamisilatt 10 mg/g
Przedawkowanie kremu Lamisilatt zawierającego 10 mg/g chlorowodorku terbinafiny jest rzadkie ze względu na niską absorpcję substancji czynnej przez skórę. Najczęstszym przypadkiem jest przypadkowe połknięcie całej tuby (ok. 30 g kremu), co odpowiada dawce 300 mg terbinafiny – zbliżonej do pojedynczej dawki doustnej (250 mg). Objawy przedawkowania obejmują ból głowy (tępy, czołowy lub skroniowy), nudności, ból brzucha (nadbrzusze) oraz zawroty głowy, pojawiające się przy dawce ≥ 300 mg chlorowodorku terbinafiny. Spektrum objawów jest stosunkowo wąskie, ale może powodować istotny dyskomfort pacjenta.
absorpcja substancji czynnej, alkohol benzylowy, alkohol cetylowy, alkohol stearylowy, aplikacja zewnętrzna, bezpieczeństwo farmakoterapii, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek terbinafiny, dawka doustna, działanie niepożądane, leczenie objawowe, nudności, obserwacja kliniczna, ośrodek toksykologiczny, preparat terbinafiny, przypadkowe połknięcie, wchłanianie terbinafiny, węgiel aktywowany, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z ziela ostróżeczki – Działania niepożądane
Nalewka z ziela ostróżeczki (Delphini consolidae tinctura), stanowiąca 96% składu preparatu Delacet, może wywoływać działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów i monitorowania terapii. Najczęstszym działaniem miejscowym jest podrażnienie skóry objawiające się zaczerwienieniem, świądem, pieczeniem oraz dyskomfortem w miejscu aplikacji. W przypadku przypadkowego połknięcia preparatu mogą wystąpić systemowe działania niepożądane obejmujące układ pokarmowy (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha), układ krwionośny (wahania ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca) oraz układ nerwowy (zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia świadomości). Częstotliwość występowania tych działań nie została precyzyjnie określona. Preparat zawiera również wysoką zawartość etanolu (59,0-65,0% v/v), co może wpływać na profil bezpieczeństwa, zwłaszcza przy przypadkowym spożyciu.
ból brzucha, ból głowy, Delphini consolidae tinctura, działanie niepożądane, farmakoterapia, konsultacja toksykologiczna, nalewka z ziela ostróżeczki, nudności, podrażnienie skóry, preparat Delacet, przypadkowe połknięcie, wahania ciśnienia tętniczego, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu krwionośnego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawartość etanolu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bimican 0,3 mg/ml
Przedawkowanie bimatoprostu w postaci kropli do oczu Bimican (0,3 mg/ml) jest rzadkie ze względu na miejscowy sposób podania. W przypadku nadmiernej aplikacji miejscowej mogą wystąpić objawy takie jak przekrwienie spojówek, wzrost pigmentacji tęczówki, podrażnienie, świąd i zaczerwienienie powiek. Dokładna dawka toksyczna dla podania ocznego nie została określona. W sytuacji przypadkowego połknięcia, zwłaszcza u dzieci, potencjalne objawy obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle głowy i zawroty głowy. Badania toksykologiczne na szczurach i myszach wykazały brak toksyczności przy doustnych dawkach do 100 mg/kg masy ciała/dobę, co odpowiada dawce co najmniej 70 razy wyższej niż zawartość całej butelki Bimican (0,3 mg/ml) przypadkowo połkniętej przez dziecko o masie 10 kg.
3 mg/ml, badanie na zwierzętach, badanie toksykologiczne, bimatoprost 0, Bimican, ból głowy, dawka mg/kg, dawka toksyczna, efekt toksyczny, krople do oczu, leczenie objawowe i podtrzymujące, mikrogram substancji czynnej, parametry życiowe, pigmentacja tęczówki, podanie oczne, podrażnienie oka, przedawkowanie bimatoprostu, przekrwienie spojówek, przypadkowe połknięcie, sól fizjologiczna, świąd oka, worek spojówkowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie powiek, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dip Rilif
DIP RILIF to miejscowy żel zawierający 50 mg ibuprofenu i 30 mg mentolu w 1 gramie preparatu, przeznaczony do stosowania zewnętrznego. Podczas terapii należy unikać aplikacji na błony śluzowe, okolice oczu oraz uszkodzoną lub zapalnie zmienioną skórę. Preparat nie powinien być stosowany pod opatrunkami okluzyjnymi, a po aplikacji należy dokładnie umyć ręce, chyba że są one miejscem leczenia. W przypadku reakcji alergicznych, takich jak pokrzywka czy podrażnienie skóry, terapia powinna zostać przerwana. Jeśli objawy nie ustępują po 2 tygodniach, konieczna jest konsultacja lekarska, aby wykluczyć poważniejsze schorzenia. Pacjenci z niewydolnością nerek powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania, ze względu na możliwe ogólnoustrojowe wchłanianie ibuprofenu, które może nasilać niewydolność nerek. Preparat zawiera substancje pomocnicze, które mogą wywoływać działania niepożądane: 100 mg glikolu propylenowego i 300 mg etanolu 96% w 1 gramie żelu. Glikol propylenowy może powodować podrażnienia skóry, zwłaszcza u osób z wrażliwą skórą lub przy aplikacji na duże powierzchnie, dlatego należy monitorować reakcje skórne i unikać stosowania na uszkodzoną skórę. Etanol może wywoływać pieczenie na uszkodzonej skórze oraz stanowić zagrożenie łatwopalności preparatu, co wymaga unikania kontaktu z ogniem i źródłami zapłonu, szczególnie bezpośrednio po aplikacji, gdy etanol nie zdążył wyparować. Pacjent powinien być poinformowany o tych środkach ostrożności w celu minimalizacji ryzyka powikłań.
aplikacja miejscowa, błona śluzowa, choroba nerek, dyskomfort miejscowy, działanie niepożądane, glikol propylenowy, ibuprofen i mentol, niewydolność nerek, opatrunek okluzyjny, podrażnienie skóry, pokrzywka, przypadkowe połknięcie, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, upośledzenie funkcji nerek, wchłanianie ogólnoustrojowe, wrażliwa skóra, zapalenie skóry, żel przeciwbólowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Miconal 3,29 mg/g
Przedawkowanie Miconal, aerozolu na skórę zawierającego mikonazolu azotan w stężeniu 3,29 mg/g, może manifestować się różnorodnie w zależności od drogi ekspozycji. Najczęściej obserwuje się miejscowe podrażnienie skóry po nadmiernej aplikacji, które ustępuje po zaprzestaniu stosowania. Przypadkowe spożycie dużych ilości wymaga rozważenia metod opróżnienia żołądka, natomiast inhalacja dużej ilości aerozolu może prowadzić do poważnych zaburzeń oddychania, w tym niedrożności dróg oddechowych, co wymaga intensywnego leczenia podtrzymującego, tlenoterapii, a w ciężkich przypadkach intubacji dotchawiczej i wentylacji wspomaganej.
funkcja oddechowa, intubacja dotchawicza, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, mikonazol, monitorowanie funkcji życiowych, nadmierna aplikacja na skórę, niedrożność dróg oddechowych, opróżnienie żołądka, podrażnienie skóry, przypadkowe połknięcie, tlenoterapia, wentylacja wspomagana, zaburzenie oddychania, zatrzymanie oddychania - Leksykon substancji czynnych
Kwas octowy – Działania niepożądane
Kwas octowy, stosowany zarówno dożylnie (Aminomix 1 Novum), jak i miejscowo (Artemisol, Delacet, Solcogyn), wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od drogi podania. Przy podaniu dożylnym nie obserwuje się bezpośrednich działań niepożądanych związanych z kwasem octowym, jednak mogą wystąpić objawy typowe dla żywienia pozajelitowego, takie jak nudności i wymioty (często, ≥ 1/100 do < 1/10) oraz ból głowy, dreszcze i gorączka (niezbyt często, ≥ 1/1000 do < 1/100). Preparaty miejscowe mogą powodować miejscowe podrażnienia skóry i błon śluzowych, a w przypadku Solcogyn (zawierającego 20,4 mg kwasu octowego 99% w ml roztworu) obserwuje się pieczenie, ból i świąd w miejscu aplikacji o nieznanej częstości. Nieprawidłowe stosowanie może prowadzić do uszkodzenia tkanek podśluzówkowych i owrzodzeń.
Aminomix, Artemisol, błona śluzowa, Delacet, działanie niepożądane, fachowy personel medyczny, kwas octowy, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, objawy neurotoksyczne, owrzodzenie, podanie dożylne, podrażnienie skóry, przypadkowe połknięcie, Solcogyn, stosowanie miejscowe, szyjka macicy, uszkodzenie błony śluzowej, uszkodzenie tkanek, zaburzenia układu krwionośnego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu pokarmowego, zaburzenia żołądka i jelit, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alantan-Plus (20 mg + 50 mg)/g
Alantan-Plus w postaci maści zawiera 20 mg alantoiny oraz 50 mg deksopantenolu (w postaci 50% roztworu pantenolu w glikolu propylenowym) na 1 g preparatu i jest stosowany miejscowo. Dokumentacja medyczna nie dostarcza szczegółowych danych dotyczących przedawkowania, co wynika z minimalnego systemowego wchłaniania substancji czynnych przy prawidłowym stosowaniu. W charakterystyce produktu leczniczego nie odnotowano przypadków przedawkowania przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, a ewentualne objawy przedawkowania są jedynie hipotetyczne i dotyczą głównie podrażnień miejscowych lub objawów ze strony przewodu pokarmowego po przypadkowym połknięciu.
Alantan-Plus, alantoina, antidotum, charakterystyka produktu leczniczego, deksopantenol, detoksykacja, glikol propylenowy, leczenie objawowe, maść lecznicza, objawy przedawkowania, podrażnienie skóry, przedawkowanie leku, przypadkowe połknięcie, stosowanie miejscowe, wchłanianie systemiczne, zaburzenia przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Gynazol 20 mg/g
Gynazol to krem dopochwowy zawierający 20 mg/g azotanu butokonazolu, substancji przeciwgrzybiczej stosowanej miejscowo. Każdy aplikator zawiera 5 g kremu, co odpowiada 100 mg azotanu butokonazolu (17,35 mg butokonazolu). W przypadku przypadkowego połknięcia preparatu zaleca się natychmiastowe wdrożenie standardowych procedur postępowania w zatruciach, przede wszystkim płukanie żołądka, które powinno być wykonane jak najszybciej. Preparat zawiera także substancje pomocnicze, takie jak 0,25 g glikolu propylenowego oraz konserwanty: 0,009 mg metylu parahydroksybenzoesanu i 0,0025 mg propylu parahydroksybenzoesanu na aplikator, które mogą wywoływać działania niepożądane przy przedawkowaniu.
azotan butokonazolu, działanie niepożądane ośrodkowego układu nerwowego, glikol propylenowy, krem dopochwowy, lek przeciwgrzybiczy, metyl parahydroksybenzoesan, objaw kliniczny, objaw niepożądany, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, postępowanie w zatruciach, propyl parahydroksybenzoesan, przypadkowe połknięcie, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flarex 1 mg/ml
Przedawkowanie miejscowe leku Flarex, zawierającego fluorometolonu octan w stężeniu 1 mg/ml w postaci zawiesiny do oczu, wiąże się z niskim ryzykiem toksyczności ze względu na ograniczone wchłanianie miejscowe i minimalne wchłanianie ogólnoustrojowe. Nadmierna aplikacja może powodować przejściowe podrażnienie oka, niewyraźne widzenie oraz dyskomfort, jednak nie prowadzi do poważnych działań niepożądanych. W przypadku miejscowego przedawkowania zaleca się przepłukanie oka letnią wodą w celu usunięcia nadmiaru leku i zmniejszenia ryzyka podrażnienia.
dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort w oku, działanie niepożądane, działanie przeciwzapalne, działanie toksyczne, fluorometolonu octan, gałka oczna, kortykosteroid, krople do oczu, miejscowe przedawkowanie, niewyraźne widzenie, podrażnienie oka, przypadkowe połknięcie, wchłanianie ogólnoustrojowe, worek spojówkowy, zawiesina do oczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diclostim 0,74 mg/ml
Przedawkowanie roztworu do płukania jamy ustnej i gardła Diclostim, zawierającego diklofenak w stężeniu 0,74 mg/ml (0,074%), jest mało prawdopodobne, aby wywołać poważne działania niepożądane. Pojedyncza dawka 15 ml roztworu dostarcza 11,1 mg diklofenaku sodowego, co stanowi jedynie od jednej piątej do jednej szóstej typowej dawki ogólnoustrojowej (50-150 mg/dobę). Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania tego preparatu, co wskazuje na jego dobrą tolerancję i niskie ryzyko toksyczności w praktyce klinicznej. W składzie produktu znajdują się również substancje pomocnicze, takie jak 58 mg sodu, 8,7 mg etanolu, 312 mg sodu benzoesanu, 75 mg glikolu propylenowego, 375 mg sorbitolu oraz 0,78 mg czerwieni koszenilowej na dawkę, które przy pojedynczym spożyciu nie stanowią zagrożenia dla pacjenta.
antidotum, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie tętnicze, diklofenak, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, działanie niepożądane, farmakoterapia, leczenie objawowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nudności i wymioty, objawy toksyczne, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie gardła, profil farmakologiczny, przypadkowe połknięcie, substancje pomocnicze, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czynności nerek, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olodon Free 1 mg/ml
Przedawkowanie olopatadyny w postaci kropli do oczu Olodon Free (1 mg/ml) może prowadzić do systemowej ekspozycji na maksymalnie 5 mg substancji czynnej, co u dziecka o masie ciała 10 kg odpowiada dawce 0,5 mg/kg przy założeniu 100% wchłaniania. Dane kliniczne dotyczące przedawkowania u ludzi są ograniczone, jednak badania na zwierzętach wykazały niską toksyczność ostrą olopatadyny. W badaniach na psach wydłużenie odstępu QTc obserwowano jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi, co sugeruje niewielkie znaczenie kliniczne tego efektu. W badaniach klinicznych doustne podawanie olopatadyny w dawce 5 mg dwa razy na dobę przez 2,5 dnia nie powodowało istotnego wydłużenia odstępu QTc, a stężenia maksymalne w osoczu (35-127 ng/ml) zapewniały co najmniej 70-krotny margines bezpieczeństwa względem wpływu na repolaryzację serca.
badania przedkliniczne, badanie EKG, bezpieczeństwo kardiologiczne, działanie przeciwhistaminowe, ekspozycja pediatryczna, krople do oczu, monitorowanie pacjenta, narażenie systemowe, objawy ogólnoustrojowe, odstęp QTc, olopatadyna, parametry życiowe, postępowanie lecznicze, przedawkowanie preparatu, przypadkowe połknięcie, repolaryzacja mięśnia sercowego, toksyczność ostra - Leksykon leków
Przedawkowanie – Niko-Lek Lemon 4 mg
Przedawkowanie nikotyny w terapii preparatem Niko-Lek Lemon, zawierającym 2 mg lub 4 mg nikotyny w gumie do żucia, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie u dzieci i osób niepalących. Minimalna śmiertelna dawka doustna nikotyny wynosi 40-60 mg u dzieci oraz 0,8-1,0 mg/kg masy ciała u dorosłych niepalących. Palacze wykazują wyższą tolerancję na nikotynę, co zmniejsza ryzyko zatrucia w trakcie terapii, jednak przypadkowe spożycie większej liczby gum, zwłaszcza przez dzieci, może prowadzić do ciężkiego zatrucia. Wchłanianie nikotyny z połkniętej gumy bez żucia jest wolne i niecałkowite, co nie eliminuje jednak ryzyka poważnych objawów toksycznych.
drgawki uogólnione, funkcje życiowe, guma do żucia lecznicza, hipotensja, interwencja medyczna, leczenie objawowe, manifestacja kliniczna, nieregularny puls, nudności, objawy zatrucia, oddział intensywnej terapii, ostre zatrucie, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie nikotyny, przypadkowe połknięcie, śmiertelna dawka nikotyny, stan zagrożenia życia, tolerancja nikotynowa, trudności w oddychaniu, węgiel aktywowany, wymioty, zapaść krążeniowa, zatrucie nikotyną, zatrucie ostre, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Jad żmii zygzakowatej – Przedawkowanie
Jad żmii zygzakowatej, stosowany w preparacie Viprosal B w stężeniu 0,05 j.m./g maści, wraz z kamforą racemiczną (30 mg), olejkiem terpentynowym (30 mg) i kwasem salicylowym (10 mg), wykazuje działanie miejscowe, jednak przedawkowanie może prowadzić do podrażnień skóry i błon śluzowych. W przypadku aplikacji na błony śluzowe obserwuje się silne podrażnienia, natomiast przypadkowe spożycie preparatu może wywołać objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak wymioty, biegunka, nudności, bóle brzucha i głowy, a także objawy neurologiczne, w tym drgawki, zapaść oddechową i śpiączkę. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania jadu w preparacie Viprosal B, jednak należy zachować ostrożność w jego stosowaniu.
błona śluzowa, ból brzucha, ból głowy, ból jamy brzusznej, drgawki, dyskomfort przewodu pokarmowego, funkcja oddechowa, jad żmii zygzakowatej, kamfora racemiczna, konwulsje, kwas salicylowy, nieprzytomność, nudności, objaw niepożądany, objawy neurologiczne, objawy zatrucia, obrzęk, olejek terpentynowy, opróżnianie żołądka, ostre zatrucie, parametry życiowe, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie skóry, przewód pokarmowy, przypadkowe połknięcie, skurcz mięśni, śpiączka, Viprosal B, wymioty i biegunka, zaburzenie równowagi, zaczerwienienie skóry, zapaść oddechowa, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Mukopolisacharydowy polisiarczan – Przedawkowanie
Mukopolisacharydowy polisiarczan jest stosowany miejscowo w preparatach dermatologicznych takich jak Hirudoid (0,3 g/100 g) i Mobilat (0,2 g/100 g mukopolisacharydowego polisiarczanu, 1,0 g/100 g ekstraktu z kory nadnerczy, 2,0 g/100 g kwasu salicylowego). Przedawkowanie samej substancji czynnej jest mało prawdopodobne przy prawidłowym stosowaniu miejscowym, ze względu na ograniczoną absorpcję systemową. W przypadku przypadkowego spożycia ryzyko toksyczności wiąże się głównie z innymi składnikami preparatów: alkoholem izopropylowym w Hirudoid, który może wywołać zatrucie alkoholowe, szczególnie niebezpieczne u dzieci, oraz salicylanami w Mobilat, które mogą powodować objawy takie jak wymioty, nasilone pocenie się, tachykardia, hiperwentylacja, gorączka, szumy uszne, zaburzenia świadomości, zasadowica oddechowa i zasadowy odczyn moczu.
alkohol izopropylowy, centrum toksykologiczne, diureza forsowana, gorączka, hiperwentylacja, leczenie objawowe, mukopolisacharydowy polisiarczan, nadmierne pocenie, pH osocza, płukanie żołądka, podanie miejscowe, preparat dermatologiczny, produkt leczniczy, przypadkowe połknięcie, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie salicylanów, szumy uszne, tachykardia, uszkodzenie naskórka, wymioty, zaburzenia świadomości, zasadowica oddechowa, zasadowy odczyn moczu, zatrucie alkoholowe, zatrucie salicylanami - Leksykon leków
Przedawkowanie – Corsodyl 0,2% w/v
Przedawkowanie preparatu Corsodyl 0,2% w/v (chlorheksydyna glukonian) jest klinicznie rzadkie, a dotychczas nie odnotowano przypadków toksycznych po doustnym spożyciu. Chlorheksydyna charakteryzuje się słabym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, co minimalizuje ryzyko wystąpienia objawów ogólnoustrojowych nawet po połknięciu znacznych ilości płynu do stosowania w jamie ustnej. W przypadku przypadkowego połknięcia zaleca się płukanie żołądka z użyciem mleka, surowych jaj, żelatyny lub roztworu łagodnego mydła, które działają odpowiednio zobojętniająco, wiążąco lub ochronnie na błonę śluzową. W razie potrzeby należy wdrożyć leczenie wspomagające dostosowane do indywidualnego stanu klinicznego pacjenta.
błona śluzowa żołądka, chlorheksydyna, chlorheksydyny glukonian, Corsodyl, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, objawy ogólnoustrojowe, płukanie żołądka, przewód pokarmowy, przypadkowe połknięcie, przypadkowe przedawkowanie, środek zobojętniający, stan kliniczny pacjenta, substancja czynna, substancja pomocnicza, wchłanianie doustne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symbactin 100 mg
Przedawkowanie globulek dopochwowych Symbactin, zawierających 100 mg klindamycyny w postaci fosforanu, nie zostało dotychczas udokumentowane, co wskazuje na relatywnie wysoki profil bezpieczeństwa tej formy leku przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Mimo miejscowego podania, klindamycyna może ulegać wchłanianiu do krwiobiegu, co niesie ryzyko działania ogólnoustrojowego. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie objawowe oraz, w ciężkich stanach, terapię podtrzymującą funkcje życiowe. Przypadkowe połknięcie globulek może skutkować efektami systemowymi analogicznymi do doustnego podania klindamycyny, zależnymi od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjentki.
bezpieczeństwo terapii, dystrybucja ogólnoustrojowa, działanie ogólnoustrojowe, efekt systemowy, farmakokinetyka leku, fosforan klindamycyny, globulki dopochwowe, klindamycyna doustna, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, przedawkowanie leku, przypadkowe połknięcie, stężenie klindamycyny, wchłanianie do krwiobiegu, wchłanianie przez śluzówkę - Leksykon substancji czynnych
Trifaroten – Przedawkowanie
Trifatoten, substancja czynna kremu Aklief (50 µg/g), stosowanego miejscowo raz dziennie, w przypadku przedawkowania miejscowego nie zwiększa skuteczności terapeutycznej, a może wywołać objawy skórne takie jak zaczerwienienie, łuszczenie naskórka oraz dyskomfort i podrażnienie skóry. W takich sytuacjach zaleca się przerwanie aplikacji do czasu ustąpienia objawów, po czym można wznowić leczenie zgodnie z zaleceniami. W przypadku przypadkowego doustnego spożycia preparatu, objawy mogą przypominać ostrą hiperwitaminozę A, a przewlekłe doustne przedawkowanie może prowadzić do typowych symptomów hipervitaminozy A, w tym bólów głowy, nudności, zaburzeń widzenia, suchości skóry i błon śluzowych oraz potencjalnych zaburzeń funkcji wątroby.
ból głowy, dyskomfort skórny, glikol propylenowy, hiperwitaminoza A, krem do stosowania miejscowego, łuszczenie naskórka, nudności i wymioty, objawy skórne, objawy toksyczności, ostra hiperwitaminoza A, parametry funkcji wątroby, podrażnienie skóry, przedawkowanie miejscowe, przedawkowanie systemowe, przyjmowanie doustne, przypadkowe połknięcie, substancja czynna, substancja pomocnicza, suchość błon śluzowych, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Starazolin Alergia 1 mg/ml
Przedawkowanie olopatadyny w kroplach do oczu Starazolin Alergia (1 mg/ml) może nastąpić zarówno przez nadmierne miejscowe podanie, jak i przypadkowe lub celowe doustne spożycie. Maksymalna ekspozycja przy połknięciu całej butelki to 5 mg substancji, co u dziecka o masie 10 kg odpowiada dawce 0,5 mg/kg mc. Olopatadyna charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, a badania na psach wykazały wydłużenie odstępu QTc jedynie przy dawkach znacznie przekraczających te stosowane u ludzi. W badaniach klinicznych z udziałem 102 zdrowych ochotników, którym podawano 5 mg olopatadyny doustnie dwa razy dziennie przez 2,5 dnia, nie zaobserwowano istotnego wydłużenia odstępu QTc, przy stężeniach maksymalnych w osoczu od 35 do 127 ng/ml, co wskazuje na co najmniej 70-krotny margines bezpieczeństwa w kontekście wpływu na repolaryzację serca.
działanie toksyczne, ekspozycja na lek, krople do oczu, monitoring kardiologiczny, odstęp QTc, olopatadyna, postępowanie lecznicze, przedawkowanie olopatadyny, przedział bezpieczeństwa, przypadkowe połknięcie, repolaryzacja serca, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Artemisol
Artemisol, będący płynem do stosowania miejscowego, zawiera nalewkę piołunowo-wrotyczową w stosunku 1:5 oraz 80% kwas octowy, co przekłada się na zawartość 60-65% V/V etanolu i 2-3,2% kwasu octowego. Głównym działaniem niepożądanym podczas aplikacji zewnętrznej jest podrażnienie skóry, manifestujące się zaczerwienieniem, świądem i pieczeniem w miejscu aplikacji, co wynika z drażniących właściwości kwasu octowego i składników nalewki. Częstość występowania tych objawów nie jest dokładnie określona na podstawie dostępnych danych.
Artemisol, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, kwas octowy, nalewka piołunowo-wrotyczowa, nudności i wymioty, personel medyczny, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie skóry, przypadkowe połknięcie, świąd i pieczenie, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia układu krwionośnego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu pokarmowego, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Ozenoksacyna – Przedawkowanie
Ozenoksacyna, stosowana miejscowo w kremie Dubine w stężeniu 10 mg/g, nie posiada szczegółowo opisanych objawów klinicznych przedawkowania w dostępnej dokumentacji. Przedawkowanie może nastąpić poprzez nadmierne stosowanie miejscowe lub przypadkowe połknięcie, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych lub osób z zaburzeniami poznawczymi. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego leczenie powinno być objawowe, ukierunkowane na łagodzenie symptomów. Produkt zawiera również substancje pomocnicze, takie jak kwas benzoesowy (1 mg/g), glikol propylenowy (150 mg/g) oraz alkohol stearylowy (40 mg/g), które mogą potencjalnie wywołać działania niepożądane przy nadmiernym stosowaniu.
alkohol stearylowy, antidotum, charakterystyka produktu leczniczego, dawka toksyczna, działania niepożądane, glikol propylenowy, krem do stosowania miejscowego, kwas benzoesowy, leczenie objawowe, monitorowanie stanu klinicznego, objawy podmiotowe i przedmiotowe, objawy przedawkowania, ozenoksacyna, postępowanie terapeutyczne, przypadkowe połknięcie, substancja czynna, substancje pomocnicze, terapia, zaburzenia poznawcze, zastosowanie miejscowe