antagonista receptora histaminowego H1
Antagonista receptora histaminowego H1 to substancja, która blokuje działanie histaminy na receptory H1, zapobiegając aktywacji odpowiedzi alergicznej. Te leki są powszechnie stosowane w leczeniu różnych chorób alergicznych, takich jak alergiczny nieżyt nosa, pokrzywka, reakcje alergiczne na ukąszenia owadów czy leki.
Antagoniści receptora H1 dzielą się na dwie generacje. Leki pierwszej generacji (np. difenhydramina, klemastyna) przechodzą przez barierę krew-mózg, powodując sedację i inne działania niepożądane ze strony OUN. Preparaty drugiej generacji (np. cetyryzyna, loratadyna, feksofenadyna) są bardziej selektywne, mają minimalne działanie ośrodkowe i dłuższy okres półtrwania.
Mechanizm działania antagonistów H1 polega na kompetycyjnym wiązaniu się z receptorem bez jego aktywacji, blokując tym samym dostęp dla histaminy. Efekty farmakologiczne obejmują zmniejszenie przepuszczalności naczyń, redukcję obrzęku, zahamowanie świądu i skurczu mięśni gładkich oskrzeli.
W praktyce klinicznej leki przeciwhistaminowe H1 są podstawą farmakoterapii chorób alergicznych. Przy długotrwałym stosowaniu preferowane są preparaty drugiej generacji ze względu na korzystniejszy profil bezpieczeństwa, mniejsze ryzyko interakcji lekowych i brak konieczności modyfikacji dawki u większości pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alerzina 10 mg
Lek Alerzina zawiera 10 mg cetyryzyny dichlorowodorku w postaci tabletek powlekanych i jest wskazany do leczenia przewlekłego oraz sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, alergicznego zapalenia spojówek oraz przewlekłej idiopatycznej pokrzywki. Cetyryzyna, jako selektywny antagonista receptorów histaminowych H1, skutecznie blokuje działanie histaminy, co prowadzi do złagodzenia objawów takich jak wodnista wydzielina z nosa, obrzęk błony śluzowej, świąd, kichanie, przekrwienie spojówek oraz bąble pokrzywkowe. Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę, co zapewnia całodobową kontrolę objawów alergicznych zarówno w terapii ostrych, jak i przewlekłych schorzeń alergicznych.
alergen wziewny, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie spojówek, antagonista receptora histaminowego H1, bąbel pokrzywkowy, cetyryzyna dichlorowodorek, histamina, katar sienny, leczenie przeciwhistaminowe, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, pyłek roślin, reakcja alergiczna, receptor histaminowy, schorzenie alergiczne, terapia przeciwhistaminowa, zarodnik grzyba - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tabcin Trend 250 mg + 30 mg + 2 mg
Tabcin Trend to lek złożony w formie kapsułek miękkich, zawierający paracetamol (250 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz chlorfenyraminy maleinian (2 mg). Paracetamol działa przeciwbólowo i przeciwgorączkowo poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn, wykazując także słabe działanie przeciwzapalne. Pseudoefedryna, jako sympatykomimetyk, powoduje skurcz naczyń krwionośnych błony śluzowej nosa, co zmniejsza przekrwienie i obrzęk, poprawiając drożność nosa i zatok. Chlorfenyraminy maleinian, antagonista receptorów H1, łagodzi objawy alergiczne i zapalne, takie jak katar i kichanie, poprzez blokadę działania histaminy. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sorbitol (54,88–64,42 mg) i glikol propylenowy (46 mg), które mogą wpływać na farmakodynamikę preparatu.
aminy alkilowe, antagonista receptora histaminowego H1, błona śluzowa nosa, chlorfenyraminy maleinian, działanie sympatykomimetyczne, glikol propylenowy, infekcja górnych dróg oddechowych, objawy przeziębienia, paracetamol, profil farmakodynamiczny, przekrwienie i obrzęk, pseudoefedryny chlorowodorek, receptor histaminowy H1, skurcz naczyń krwionośnych, sorbitol, stan alergiczny, stan grypopodobny, syntetaza prostaglandyn, synteza prostaglandyn, układ współczulny, uwalnianie noradrenaliny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ALLERTEC Fexo 120 mg
Produkt leczniczy ALLERTEC FEXO zawiera feksofenadynę chlorowodorek w dawce 120 mg (odpowiadającej 112 mg feksofenadyny) i jest wskazany do objawowego leczenia sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o wymiarach 15 mm x 6,6 mm, przeznaczonych dla pacjentów z potwierdzonym wywiadem klinicznym oraz, w razie potrzeby, diagnostyką alergologiczną (testy skórne, swoiste IgE). Lek działa jako selektywny antagonista receptora histaminowego H₁ drugiej generacji, nie wykazując istotnego działania sedatywnego, co czyni go bezpiecznym wyborem w terapii objawów takich jak wodnisty wyciek z nosa, uczucie zatkania, kichanie, świąd nosa i podniebienia, a także objawy okulistyczne (łzawienie, zaczerwienienie spojówek).
alergen środowiskowy, ALLERTEC FEXO, antagonista receptora histaminowego H1, działanie sedatywne, feksofenadyna chlorowodorek, kichanie, leczenie objawowe, łzawienie oczu, pyłek rośliny, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd nosa, świąd podniebienia, swoiste IgE, test skórny, wodnisty wyciek z nosa, zaczerwienienie spojówek, zatkanie nosa - Leksykon substancji czynnych
Azelastyna – Działania niepożądane
Azelastyna, antagonista receptora histaminowego H1 drugiej generacji, jest stosowana w leczeniu alergicznego nieżytu nosa i zapalenia spojówek, dostępna w formie aerozolu do nosa, kropli do oczu oraz preparatów złożonych z flutykazonem. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest gorzki smak w jamie ustnej (częstość ≥1/100 do <1/10), zwykle wynikający z nieprawidłowej techniki aplikacji. Inne działania obejmują podrażnienie błony śluzowej nosa (mrowienie, pieczenie, świąd, kichanie) z częstością niezbyt częstą (≥1/1000 do <1/100), krwawienia z nosa (bardzo często ≥1/10 w preparatach złożonych), a także rzadkie reakcje nadwrażliwości (<1/10 000), takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli. W preparatach złożonych obserwuje się również rzadkie przypadki perforacji przegrody nosowej i nadżerki błony śluzowej, a także możliwe działania niepożądane ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, senność) i oczu (jaskra, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego). Nudności występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), często jako następstwo gorzkiego smaku.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie spojówek, alergiczny nieżyt nosa, antagonista receptora histaminowego H1, błona śluzowa nosa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie niepożądane, flutykazon, glikokortykosteroid, jaskra, kortykosteroid donosowy, krople do oczu, krwawienie z nosa, nadżerka błony śluzowej, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osteoporoza, perforacja przegrody nosowej, podrażnienie gardła, pokrzywka, preparat złożony, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, senność, skurcz oskrzeli, suchość jamy nosowej, suchość jamy ustnej, świąd, wysypka, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaćma, zahamowanie wzrostu, zapalenie błony śluzowej nosa, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alcetyr 5 mg
Lewocetyryzyna, będąca (R)-enancjomerem cetyryzyny i antagonistą receptorów histaminowych H1 z grupy pochodnych piperazyny (kod ATC: R06AE09), wykazuje wysokie powinowactwo do receptorów H1 (Ki = 3,2 nmol/l), dwukrotnie większe niż cetyryzyna (Ki = 6,3 nmol/l). Charakteryzuje się długim okresem półtrwania dysocjacji wiązania z receptorem (115 ± 38 minut), co przekłada się na długotrwałą blokadę receptorów – 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach od podania pojedynczej dawki 5 mg. Farmakodynamicznie lewocetyryzyna wykazuje szybki początek działania (już po 1 godzinie) i skutecznie łagodzi objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki, przewyższając w badaniach kontrolowanych placebo i desloratadynę pod względem redukcji bąbla i rumienia indukowanych histaminą (p<0,001). Ponadto hamuje migrację eozynofilów i zmniejsza uwalnianie VCAM-1, co potwierdza jej działanie przeciwzapalne.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora histaminowego H1, atopia, badanie elektrokardiograficzne, cząsteczka adhezji komórkowej naczyń, enancjomer cetyryzyny, eozynofil, migracja eozynofilów, odstęp QT, okres półtrwania dysocjacji, pochodna piperazyny, pokrzywka, przepuszczalność naczyń, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, przewlekły nieżyt nosa, receptor histaminowy H1, rumień indukowany histaminą, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, stała inhibicji, tachyfilaksja, uczulenie na roztocza kurzu domowego, VCAM-1, Wskaźnik Jakości Życia w Chorobach Dermatologicznych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Zidenac 1 mg/g
Przedawkowanie dimetyndenu maleinianu, substancji czynnej leku Zidenac (1 mg/g żel), prowadzi do charakterystycznego przebiegu zatrucia z fazami senności, pobudzenia, a następnie śpiączki z niewydolnością oddechową. Objawy obejmują szerokie spektrum zaburzeń neurologicznych (senność, omdlenia, zawroty głowy, skurcze mięśni, ataksja u dzieci), żołądkowo-jelitowych (zaparcia, biegunka, nudności, wymioty), przeciwcholinergicznych (suche usta, zatrzymanie moczu, rozszerzenie źrenic), sercowo-naczyniowych (zmiany ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca) oraz okulistycznych (zaburzenia widzenia, powolna reakcja źrenic). U dzieci objawy ośrodkowego pobudzenia i przeciwcholinergiczne są znacznie bardziej nasilone, z ryzykiem drgawek toniczno-klonicznych, omamów, dezorientacji i gorączki.
analepyk, antagonista receptora histaminowego H1, ataksja, ciśnienie tętnicze, dezorientacja, dimetyden maleinian, drgawki toniczno-kloniczne, lek zwężający naczynia krwionośne, mydriaza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niezborność ruchowa, objawy przeciwcholinergiczne, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, skurcz mięśniowy, śpiączka, suchość jamy ustnej, szumy uszne, tlenoterapia, węgiel aktywny, zaburzenie czynności serca, zaburzenie neurologiczne, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Lewocetyryzyna – Przedawkowanie
Lewocetyryzyna, leworotacyjny enancjomer cetyryzyny, jest antagonistą receptora H1 drugiej generacji stosowanym w terapii objawów alergicznych. Przedawkowanie leku manifestuje się odmiennie w zależności od wieku pacjenta: u dorosłych dominuje senność, która może znacząco upośledzać funkcje poznawcze i zdolności psychomotoryczne, natomiast u dzieci przebiega dwufazowo – początkowo występuje pobudzenie i niepokój ruchowy, a następnie senność, która może być przedłużona. Lewocetyryzyna dostępna jest w postaci tabletek powlekanych (zwykle 5 mg) oraz roztworu doustnego (0,5 mg/ml), przy czym ryzyko przedawkowania jest wyższe w przypadku roztworu, zwłaszcza u dzieci, ze względu na atrakcyjny smak i łatwość przypadkowego spożycia większej dawki.
aktywność psychomotoryczna, antagonista receptora histaminowego H1, antidotum, charakterystyka produktu leczniczego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, enancjomer cetyryzyny, funkcja poznawcza, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lewocetyryzyna, niepokój ruchowy, objawy alergii, płukanie żołądka, pobudzenie i niepokój, przedawkowanie lewocetyryzyny, roztwór doustny, senność, substancja aktywna, tabletka powlekana, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Interakcje leku – Erythromycinum Intravenosum TZF 300 mg
Erytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy metabolizowany głównie przez system cytochromu P-450 (CYP3A4), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Hamowanie enzymów CYP3A4 przez erytromycynę może prowadzić do zwiększenia stężenia leków takich jak lowastatyna, symwastatyna, teofilina, doustne antykoagulanty (np. acenokumarol), benzodiazepiny (triazolam, midazolam), czy inhibitory proteazy, co wymaga monitorowania stężeń i dostosowania dawek. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania erytromycyny z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (ryzyko rabdomiolizy), lomitapidem (ryzyko uszkodzenia wątroby), ergotaminą i dihydroergotaminą (ostre zatrucie alkaloidami sporyszu), a także lekami wydłużającymi odstęp QT (terfenadyna, astemizol, cisapryd, hydroksychlorochina), ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, dziurawiec) przyspieszają metabolizm erytromycyny, obniżając jej stężenie i skuteczność, dlatego nie powinny być stosowane równocześnie ani przez 2 tygodnie po ich odstawieniu.
acenokumarol, aminotransferaza, antagonista receptora histaminowego H1, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, bradyarytmia, chloramfenikol, chlorochina, cisapryd, cymetydyna, cytochrom P-450, częstoskurcz komorowy, dihydroergotamina, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, ergotamina, hydroksychlorochina, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klindamycyna, kolchicyna, kolistyna, kortykosteroid, kwasica mleczanowa, lek przeciwgrzybiczny, linkomycyna, lomitapid, migotanie komór, rabdomioliza, rywaroksaban, streptomycyna, teofilina, tetracyklina, torsade de pointes, triazolbenzodiazepina, warfaryna, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zopiklon - Leksykon leków
Przedawkowanie – ALLERTEC FOXILL 1 mg/g
Przedawkowanie dimetyndenu maleinianu stosowanego miejscowo w postaci żelu ALLERTEC FOXILL jest rzadkie przy prawidłowym stosowaniu, jednak przypadkowe spożycie, zwłaszcza u dzieci, może prowadzić do objawów przedawkowania leków przeciwhistaminowych H1. Objawy te różnią się w zależności od wieku: u dorosłych dominuje zahamowanie czynności OUN (senność, sedacja, spowolnienie psychoruchowe), natomiast u dzieci częściej występuje pobudzenie OUN (niepokój, niezborność ruchowa) oraz objawy przeciwmuskarynowe (mydriasis, suchość w jamie ustnej, zaczerwienienie twarzy). Dodatkowo mogą pojawić się halucynacje, skurcze toniczno-kloniczne, hipotensja, zatrzymanie moczu oraz gorączka. Produkt zawiera także benzalkoniowy chlorek (0,05 mg/g) i glikol propylenowy (150 mg/g), które mogą nasilać objawy przy spożyciu większej ilości preparatu.
analeptyk, antagonista receptora histaminowego H1, chlorek benzalkoniowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dimetyndenu maleinian, glikol propylenowy, halucynacja, hipotensja, lek przeciwhistaminowy, lek wazopresyjny, mydriasis, niepokój psychoruchowy, niezborność ruchowa, objaw przeciwmuskarynowy, płukanie żołądka, pobudzenie OUN, skurcz toniczno-kloniczny, środek przeczyszczający, suchość jamy ustnej, węgiel aktywny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie kwasowo-zasadowe, zahamowanie OUN, zatrzymanie moczu - Leksykon substancji czynnych
Triprolidyna – Wskazania do stosowania
Triprolidyna, jako antagonista receptora histaminowego H1, jest kluczowym składnikiem preparatów złożonych stosowanych w leczeniu objawowym stanów zapalnych górnych dróg oddechowych, takich jak przeziębienie, grypa oraz alergiczne i naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa. Substancja ta skutecznie łagodzi obrzęk błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, zmniejsza wydzielanie śluzu, redukuje uczucie zatkanego nosa oraz częstotliwość kichania. W preparatach takich jak Acatar Acti-Tabs (2,5 mg triprolidyny chlorowodorku + 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku), ACTI-trin i Actifed (oba syropy zawierające 1,25 mg triprolidyny chlorowodorku, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku na 5 ml) triprolidyna współdziała z pseudoefedryną i dekstrometorfanem, co umożliwia kompleksowe łagodzenie objawów infekcji górnych dróg oddechowych, w tym obrzęku, kataru i kaszlu.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista receptora histaminowego H1, dekstrometorfanu bromowodorek, grypa, infekcja górnych dróg oddechowych, katar sienny, kichanie, lek przeciwkaszlowy, naczynioruchowy obrzęk błony śluzowej nosa, niedrożność nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa, przeziębienie, pseudoefedryna, pseudoefedryny chlorowodorek, triprolidyny chlorowodorek, wyciek wydzieliny z nosa, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie górnych dróg oddechowych, zatoki przynosowe - Leksykon substancji czynnych
Chlorfeniramina – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorfeniramina maleinian, będąca antagonistą receptorów histaminowych H1 z grupy amin alkilowych, pełni kluczową rolę w terapii objawów alergicznych i przeziębieniowych. Mechanizm jej działania polega na kompetycyjnym blokowaniu receptorów H1, co zapobiega przyłączaniu histaminy i redukuje objawy takie jak katar i kichanie. W preparacie Tabcin Trend chlorfeniramina występuje w dawce 2 mg, co skutkuje zmniejszeniem przepuszczalności naczyń włosowatych, redukcją obrzęku błony śluzowej nosa oraz ograniczeniem wydzielania śluzu, co jest istotne zarówno w przebiegu reakcji alergicznych, jak i infekcji górnych dróg oddechowych.
antagonista receptora histaminowego H1, antagonizm kompetycyjny, chlorfeniramina, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, działanie sympatykomimetyczne, infekcja górnych dróg oddechowych, maleinian, noradrenalina, obrzęk błony śluzowej, paracetamol, przepuszczalność naczyń włosowatych, pseudoefedryna, reakcja alergiczna, receptor histaminowy H1, skurcz naczyń, syntetaza prostaglandyn, układ współczulny, uwalnianie histaminy, wydzielanie śluzu - Leksykon substancji czynnych
Nafazolina – Właściwości farmakodynamiczne
Nafazolina, będąca pochodną imidazolową o działaniu α-adrenomimetycznym, wykazuje silne właściwości obkurczające naczynia krwionośne poprzez stymulację receptorów α1 i α2, co prowadzi do redukcji przekrwienia, obrzęku oraz objawów zapalnych w obrębie błon śluzowych nosa, oczu i skóry. W preparacie Sulfarinol jej działanie jest synergistycznie wspierane przez sulfatiazol, sulfonamid o działaniu bakteriostatycznym. Wskazane jest stosowanie miejscowe, z uwzględnieniem ograniczeń wiekowych – preparat Sulfarinol jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 roku życia, a u dzieci poniżej 3 lat stosowanie nafazoliny wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych. Wchłanianie ogólnoustrojowe jest możliwe, lecz u dorosłych rzadko wywołuje objawy systemowe. Preparaty zawierające nafazolinę, takie jak Betadrin i Allertec Ukąszenia, łączą ją z antagonistami receptorów H1 (difenhydraminą, antazoliną), co potęguje efekt przeciwalergiczny i przeciwzapalny.
alergia, antagonista receptora histaminowego H1, antazolina, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, difenhydramina, działanie bakteriostatyczne, działanie synergistyczne, działanie α-adrenomimetyczne, kod ATC, lek przeciwhistaminowy, nieżyt nosa, objaw ogólnoustrojowy, obkurczenie naczyń krwionośnych, obrzęk tkanki, pochodna imidazolowa, postać farmaceutyczna, przekrwienie błony śluzowej, przepuszczalność naczyń krwionośnych, receptor α-adrenergiczny, sulfatiazol, trąbka słuchowa, wchłanianie z błony śluzowej, zatoka oboczna nosa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Rupaxa 10 mg
Rupaxa to lek w postaci tabletek zawierających 10 mg rupatadyny fumaranu, będącej antagonistą receptora histaminowego H₁, stosowany w terapii objawów alergicznych. Tabletki mają jasnołososiowy kolor, średnicę 6,35 mm i zawierają 38 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład pomocniczy obejmuje celulozę mikrokrystaliczną PH 102, skrobię żelowaną kukurydzianą, barwniki tlenek żelaza czerwony i żółty (E172) oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednie właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne leku.
antagonista receptora histaminowego H1, celuloza mikrokrystaliczna, fumaran rupatadyny, identyfikacja leku, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, objawy alergii, rupatadyna, skrobia żelowana, stearynian magnezu, substancja aktywna, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Mirzaten 45 mg 45 mg
Mirtazapina, substancja czynna leku Mirzaten, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić podczas terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO z mirtazapiną ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i przełomu nadciśnieniowego; zaleca się zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu między terapiami. Łączenie mirtazapiny z lekami serotoninergicznymi (np. SSRI, L-tryptofan, tryptany, tramadol, lit, dziurawiec) wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta z uwagi na ryzyko zespołu serotoninowego. Mirtazapina nasila działanie uspokajające benzodiazepin, leków przeciwpsychotycznych, antagonistów H1 oraz opioidów, co wymaga dostosowania dawek. Istotne jest także monitorowanie wydłużenia odstępu QTc przy jednoczesnym stosowaniu leków wydłużających QTc, ze względu na ryzyko torsade de pointes. W terapii skojarzonej z warfaryną (dawka mirtazapiny 30 mg/dobę) obserwuje się statystycznie istotne zwiększenie INR, co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia.
amitryptylina, antagonista receptora histaminowego H1, benzodiazepina, błękit metylenowy, buprenorfina, cymetydyna, działanie uspokajające, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenytoina, induktor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor MAO, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, L-tryptofan, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit, mirtazapina, Mirzaten, nefazodon, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, paroksetyna, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rysperydon, SSRI, torsade de pointes, tramadol, tryptan, warfaryna, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Cynaryzyna – Właściwości farmakodynamiczne
Cynaryzyna, będąca antagonistą wapnia z grupy pochodnych piperazyny (kod ATC: N07CA02), działa głównie poprzez hamowanie napływu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych oraz komórek układu przedsionkowego. Mechanizm ten prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich naczyń, poprawy przepływu obwodowego i mózgowego oraz zmniejszenia pobudliwości układu przedsionkowego, co jest kluczowe w terapii zawrotów głowy. Cynaryzyna nie wpływa istotnie na ciśnienie tętnicze ani na kurczliwość mięśnia sercowego, a jej działanie przeciwhistaminowe, cholinolityczne, przeciwwymiotne i słabo uspokajające uzupełnia profil terapeutyczny. W dawkach terapeutycznych substancja ta poprawia właściwości reologiczne krwi, zmniejszając jej lepkość i zwiększając elastyczność erytrocytów, co sprzyja lepszemu zaopatrzeniu tkanek w tlen.
antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora histaminowego H1, antagonista wapnia, bradykinina, choroba lokomocyjna, chromanie przestankowe, dimenhydramina, działanie cholinolityczne, działanie przeciwwymiotne, elastyczność erytrocytów, kanał wapniowy, kinetoza, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, napływ jonów wapnia, neuron przedsionkowy, oczopląs, pochodna piperazyny, prostaglandyna, receptor adrenergiczny, receptor angiotensynowy, receptor nikotynowy, serotonina, skurcz mięśni gładkich, układ bodźcoprzewodzący, układ przedsionkowy, układ równowagi, właściwości reologiczne krwi, zaburzenie przedsionkowe, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Feksofenadyna – Przeciwwskazania stosowania
Feksofenadyna, antagonista receptora histaminowego H1 drugiej generacji, jest stosowana w leczeniu objawów alergii. Głównym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną (feksofenadyny chlorowodorek) lub na substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne (pokrzywka, wysypka, świąd) oraz poważniejsze manifestacje, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli czy wstrząs anafilaktyczny. Preparaty dostępne na rynku zawierają feksofenadynę w dawkach 30 mg, 120 mg oraz 180 mg, a ich skład substancji pomocniczych może się różnić, co wymaga indywidualnej oceny przed zastosowaniem. Linia podziału na tabletkach w dawkach 180 mg służy wyłącznie ułatwieniu połknięcia, a nie podziałowi na równe dawki.
antagonista receptora histaminowego H1, bezpieczeństwo terapii, dawka leku, efekt antycholinergiczny, efekt sedatywny, farmakoterapia, feksofenadyny chlorowodorek, lek antyhistaminowy, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, linia podziału, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, postać farmaceutyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja niepożądana, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wstrząs anafilaktyczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dimastin 1 mg/g
Dimastin w postaci żelu zawiera 1 mg/g dimetyndenu maleinianu i jest stosowany miejscowo na skórę. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania przy prawidłowej aplikacji miejscowej, jednak przypadkowe połknięcie może prowadzić do objawów przedawkowania leków przeciwhistaminowych H1. Objawy te różnią się w zależności od wieku pacjenta: u dorosłych dominuje senność i łagodne objawy przeciwmuskarynowe, natomiast u dzieci i osób starszych występuje pobudzenie OUN, niezborność ruchowa, halucynacje, skurcze toniczno-kloniczne, rozszerzenie źrenic, suchość w jamie ustnej, zaczerwienienie twarzy, hipotensja, zatrzymanie moczu oraz gorączka.
antagonista receptora histaminowego H1, ataksja, dimetyndenu maleinian, dysfagia, działanie antagonistyczne, działanie przeciwmuskarynowe, halucynacja, hipotensja, kserostomia, lek przeciwhistaminowy, mydriaza, niezborność ruchowa, objaw przeciwmuskarynowy, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie OUN, pobudzenie psychoruchowe, rozszerzenie źrenic, spadek ciśnienia tętniczego, środek przeczyszczający, suchość w jamie ustnej, węgiel aktywny, zahamowanie czynności OUN, zatrucie lekiem przeciwhistaminowym, zatrzymanie moczu