działanie teratogenne i genotoksyczne

Działanie teratogenne odnosi się do zdolności substancji, czynnika fizycznego lub biologicznego do wywoływania wad rozwojowych u rozwijającego się płodu. Substancje teratogenne mogą zaburzać procesy embriogenezy, prowadząc do nieprawidłowości strukturalnych, funkcjonalnych lub metabolicznych. Wrażliwość na teratogeny jest największa w okresie organogenezy (3-8 tydzień ciąży u ludzi), choć niektóre czynniki mogą działać szkodliwie również w późniejszych etapach rozwoju płodowego.

Działanie genotoksyczne oznacza zdolność czynnika do uszkadzania materiału genetycznego komórki poprzez wywoływanie mutacji, aberracji chromosomowych lub innych zmian w DNA. Substancje genotoksyczne mogą prowadzić do niestabilności genomu, co w konsekwencji może skutkować transformacją nowotworową, zaburzeniami funkcji komórkowych lub śmiercią komórki. Genotoksyczność często ocenia się w testach przedklinicznych nowych substancji, w tym leków.

Związek między genotoksycznością a teratogennością jest złożony – wiele czynników genotoksycznych wykazuje również działanie teratogenne, ale mechanizmy tych zjawisk mogą być różne. W praktyce klinicznej szczególną uwagę zwraca się na leki, chemikalia i promieniowanie, które mogą wykazywać te właściwości. Do znanych czynników teratogennych i/lub genotoksycznych należą m.in.: niektóre leki przeciwpadaczkowe, retinoidy, alkohol etylowy, promieniowanie jonizujące czy niektóre metale ciężkie.

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl