słaby metabolizator
Słaby metabolizator (ang. poor metabolizer, PM) to osoba posiadająca genetycznie uwarunkowaną obniżoną aktywność określonych enzymów odpowiedzialnych za biotransformację leków. Najczęściej dotyczy to enzymów z rodziny cytochromu P450, szczególnie CYP2D6, CYP2C9 czy CYP2C19.
Pacjenci będący słabymi metabolizatorami charakteryzują się wolniejszym metabolizmem określonych substancji leczniczych, co prowadzi do podwyższonego stężenia leku we krwi przy standardowych dawkach. W konsekwencji występuje u nich zwiększone ryzyko działań niepożądanych i toksyczności, nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych zalecanych dla populacji ogólnej.
Identyfikacja statusu metabolizatora ma kluczowe znaczenie w farmakoterapii spersonalizowanej. W przypadku rozpoznania pacjenta jako słabego metabolizatora często konieczna jest redukcja dawki leku, zastosowanie alternatywnego preparatu lub ścisłe monitorowanie stężenia leku we krwi. Diagnostyka fenotypu metabolicznego opiera się głównie na badaniach farmakogenetycznych, które pozwalają na identyfikację polimorfizmów genów kodujących enzymy metabolizujące.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Omeprazol, substancja czynna preparatu Polprazol, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) w ciągu 1-2 godzin, z biodostępnością około 40% po pojedynczej dawce, która wzrasta do około 60% przy podawaniu wielokrotnym. Objętość dystrybucji wynosi około 0,3 l/kg, a lek wykazuje wysokie (około 97%) wiązanie z białkami osocza. Omeprazol jest całkowicie metabolizowany w wątrobie, głównie przez polimorficzny izoenzym CYP2C19 oraz częściowo przez CYP3A4, co ma istotne znaczenie kliniczne ze względu na potencjalne interakcje lekowe i zmienność genetyczną metabolizmu. Okres półtrwania leku jest krótki, poniżej 1 godziny, a eliminacja następuje głównie przez wydalanie metabolitów z moczem (około 80%) i kałem (około 20%).
AUC, biodostępność omeprazolu, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, hamowanie kompetycyjne, hydroksyomeprazol, interakcja metaboliczna, klirens ogólnoustrojowy, krzywa stężenia w czasie, metabolizm pierwszego przejścia, mikrogranulki, niewydolność nerek, omeprazol, polimorfizm genetyczny, Polprazol, słaby metabolizator, sulfon omeprazolu, szybki metabolizator, układ enzymatyczny, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Rysperydon w postaci zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu (37,5 mg) wykazuje całkowite wchłanianie po podaniu domięśniowym, z charakterystycznym profilem uwalniania obejmującym początkowe uwolnienie <1% dawki, 3-tygodniowy okres latencji oraz główną fazę uwalniania trwającą od 4. do 6. tygodnia, kończącą się w 7. tygodniu. Schemat dawkowania co 2 tygodnie zapewnia utrzymanie terapeutycznych stężeń w osoczu przez 4-6 tygodni, przy konieczności stosowania doustnej terapii uzupełniającej w pierwszych 3 tygodniach. Po wielokrotnych wstrzyknięciach w dawkach 25-50 mg mediana minimalnego stężenia aktywnej frakcji wynosi 9,9-19,2 ng/ml, a maksymalnego 17,9-45,5 ng/ml, bez obserwowanej kumulacji podczas 12-miesięcznej terapii. Preparat jest biorównoważny przy podaniu domięśniowym w mięśniu naramiennym i pośladkowym. Rysperydon charakteryzuje się objętością dystrybucji 1-2 l/kg, wysokim wiązaniem z białkami osocza (rysperydon 90%, 9-hydroksyrysperydon 77%) oraz metabolizmem głównie przez CYP2D6 do aktywnego 9-hydroksyrysperydonu, z zachowaniem podobnej farmakokinetyki całkowitej aktywnej frakcji u osób intensywnie i słabo metabolizujących.
9-hydroksyrysperydon, aktywna frakcja przeciwpsychotyczna, cytochrom CYP2D6, farmakokinetyka populacyjna, faza eliminacji, frakcja przeciwpsychotyczna, intensywny metabolizator, izoenzymy cytochromu P450, klirens, mikrosomy wątrobowe, N-dealkilacja, nieaktywny metabolit, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, objawy psychotyczne, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, profil farmakokinetyczny, rysperydon o przedłużonym uwalnianiu, skala PANSS, słaby metabolizator, stężenie terapeutyczne leku, terapia przeciwpsychotyczna, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
