biodostępność sunitynibu
Biodostępność sunitynibu, inhibitora wielokinazowego stosowanego w leczeniu nowotworów, wynosi około 50-75%. Po podaniu doustnym lek osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 6-12 godzinach, a jego biologiczny okres półtrwania wynosi około 40-60 godzin.
Sunitynib jest metabolizowany głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4) w wątrobie, co sprawia, że jego biodostępność może ulegać zmianie pod wpływem induktorów lub inhibitorów tego enzymu. Równoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazolu) może zwiększać stężenie sunitynibu w osoczu, podczas gdy induktory (np. ryfampicyna) mogą je obniżać.
Spożywanie pokarmu nie wpływa znacząco na całkowitą biodostępność sunitynibu, co oznacza, że lek może być przyjmowany niezależnie od posiłków. Wchłanianie sunitynibu charakteryzuje się liniową kinetyką w zakresie dawek terapeutycznych. Lek w wysokim stopniu (około 95%) wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami i kwaśną alfa-1-glikoproteiną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sunitinib MSN 50 mg
Farmakokinetyka sunitynibu została szczegółowo zbadana u 135 zdrowych ochotników oraz 266 pacjentów z guzami litymi, wykazując liniowy profil w dawkach 25-100 mg z proporcjonalnym wzrostem AUC i Cmax. Po wielokrotnym podawaniu obserwuje się kumulację stężenia sunitynibu (3-4-krotną) oraz jego aktywnego metabolitu (7-10-krotną), osiągając stan stacjonarny po 10-14 dniach terapii, przy łącznym stężeniu osoczowym 62,9-101 ng/ml. Sunitynib i jego metabolit wiążą się silnie z białkami osocza (odpowiednio 95% i 90%), a objętość dystrybucji wynosi 2230 l, co wskazuje na znaczną penetrację do tkanek. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a eliminacja odbywa się przede wszystkim z kałem (61%) i w mniejszym stopniu przez nerki (16%). Okres półtrwania sunitynibu wynosi 40-60 godzin, a metabolitu 80-110 godzin. Nie stwierdzono istotnych zmian farmakokinetyki podczas długotrwałego stosowania ani wpływu posiłku na biodostępność leku.
białko oporności raka piersi, biodostępność sunitynibu, BSA, CYP3A4, cytochrom P450, eskalacja dawki, fosforylacja receptorów, hemodializa, klasyfikacja Childa-Pugh, klirens leku, klirens pozorny, klirens sunitynibu, maksymalna tolerowana dawka, objętość dystrybucji, okres półtrwania, profil farmakokinetyczny, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, schyłkowa niewydolność nerek, skala ECOG, stan stacjonarny